ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Η αβάσταχτη μοναξιά του Πέτρου Κωστόπουλου

 «Eγινα σκύλος του καναπέ. Τα βράδυα δεν μπορώ ούτε να βγαίνω έξω...»

«Επτά χρόνια με πηγαινει γαμ…ντας. Ψυχολογικά είμαι στον τάφο δύο χρόνια. Τα κακά όταν έρχονται δεν έρχονται ένα ένα σαν τους κατασκόπους του εχθρού, έρχονται σαν τάγματα. Ξεκινάμε, χάνουμε ό,τι μαγαζί υπήρχε, χάνουμε τα λεφτά, χάνουμε τα σπίτια και καπάκι έρχεται ο χωρισμός. Τι άλλο έχω να χάσω; Να πεθάνω, να ψοφήσω».!
Τα παραπάνω κι άλλα πολλά είπε ο Πέτρος Κωστόπουλος στον Θέμο Αναστασιάδη στην εκπομπή «Ολα μπιπ» του ΑΝΤ1. Φορώντας ένα από τα κοστούμια που δεν του..  κατέσχεσαν, αναφέρθηκε στο τηλεοπτικό πρωινό που έκανε πέρυσι στο Mega αλλά και στον χωρισμό του με την Μπαλατσινού, λέγοντας: ««Ήμασταν χωρισμένοι έξι μήνες  και δεν το ήξερε κανένας, έξι μήνες που δεν ήμουνα σπίτι και έμενα αλλού. Το πρωινό στην τηλεόραση είχε γίνει εφιάλτης. Το πρωί πήγαινα μέσα στην καλή χαρά χωρισμένος και το βράδυ που θα έπρεπε να βγω μια βόλτα έπεφτα πτώμα στις δέκα το βράδυ ενώ στην κανονική μου δουλειά, στα sites δηλαδή,  δεν μπορούσα να πάω»...
Μέσα σε έντονο φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα (η κάμερα ζουμάριζε στο -έτοιμο να δακρύσει-..
πρόσωπο του Κωστόπουλου) ο πρώην εκδότης, μίλησε συντετριμμένος και για το διαζύγιο με την Μπαλατσινού:
«Σήμερα το πρωί ήταν κάμερα έξω από το σπίτι μας που το πήρε η τράπεζα. Είχε ένα κοράκι από πάνω που βιντεοσκοπούσαν τη διάλυση ενός σπιτιού. (...) Έγινα σκύλος του καναπέ. Πλέον μπαίνω στο σπίτι και ακούω μια εκκωφαντική σιωπή που σπάει πέταλα. Αυτό είναι δολοφονικό ψυχολογικά. Αισθάνομαι την μεγαλύτερη μοναξιά του πλανήτη γη. Αυτό είναι τεράστιο θέμα και δεν το ντιλάρεις πάρα πολύ εύκολα. Πώς να αγωνιστείς γι' αυτό; Δεν είναι ωραίο να μένεις ξανά μόνος. Και δεν αισθάνομαι ότι είμαι όσο μεγάλος είμαι. Αλλά πλέον δεν μπορώ και δεν μου αρέσει να βγαίνω έξω. Έχω βγει τρεις φορές έξω από τον Σεπτέμβριο»...

ΥΓ Κουράγιο Πετράν... Οπως είπε κι ο Σοπενχάουερ  «η μοναξιά είναι η μοίρα του κάθε μεγάλου διανοητή...»...