ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2019

Έχουμε ή δεν έχουμε ανάγκη από πιστοποιητικά φρονημάτων;

Μακρύ ζεϊμπέκικο για την Πολιτική Γραμματεία

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης

Δύο παρατηρήσεις για πιστοποιητική κίνησαν το ενδιαφέρον μου τις τελευταίες ημέρες. Η μία ήταν από τη φίλη μου την Ειρήνη που αυτές τις μέρες παραθέριζε στην Ίο και πόσταρε στο φέιζμπο πως είναι ανάγκη το Tinder να προσθέσει και πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων. Όπου..
Tinder ιστότοπος για επικοινωνία και ραντεβού και… περαιτέρω, ανάμεσα σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Κομψά το γράφω γιατί είμαστε οικογενειακή ιστοσελίδα και με προειδοποίησε ο Χατζής ότι άμα συνεχίσω τα βρισίδια θα γίνει του Μόρφου εδώ μέσα!
Αλλά δεν ήταν μόνο η Ειρήνη που μίλησε για πιστοποιητικά. Ήταν κι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Τσίπρας, σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών το περασμένο Σάββατο. Κάνοντας λόγο για την νέα αριστερά, υπογράμμισε ότι «έχουμε ανάγκη από μια νέα αυτοπεποίθηση της κοινωνικής πλειοψηφίας για μια θετική προοπτική της χώρας», προσθέτοντας ότι «σε αυτή την προοπτική υπάρχει χώρος για όλους όσους επιθυμούν να συμμετέχουν χωρίς διακρίσεις, προνόμια και ιδεολογικά πιστοποιητικά».
Κάπως έτσι λοιπόν από τη μία είναι σαφής και μεγάλη η ανάγκη για πιστοποιητικά φρονημάτων και από την άλλη ούτε να τα δούμε. Θα μου πείτε συναισθηματικός είναι ο ένας τομέας και πολιτικός ο άλλος, αλλά και πάλι τα συγκεκριμένα αυτά πεδία ουδέποτε λειτούργησαν εντελώς ξεχωριστά. Ιδίως αν υπολογίσει κανείς την ανάγκη ουκ ολίγων κυβερνήσεων να συμπεριφερθούν ερωτικά απέναντι στους πολίτες. Κοινώς να τους ξηλώσουν τα ράμματα, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Και πάλι κομψα το γράφω, γιατί μια πόρτα είμαστε με το Λογιστήριο και λέω να μην την περάσω!
Μη μένουμε όμως στις διακηρύξεις αρχών. Διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει και πρέπει να γίνει εδώ που τα λέμε. Δεν είναι καλό μόνο για το κόμμα, είναι καλό και για την ελληνική κοινωνία την ίδια να μπορεί να έχει όσο το δυνατόν ενεργή συμμετοχή στην αξιωματική αντιπολίτευση. Να ξέρει ρε παιδάκι μου τι τρέχει στους διαδρόμους και πίσω απ’ τις κουίντες, να λαμβάνει μέρος στη λήψη των αποφάσεων (όσο γίνεται…), να καθορίζει γραμμές και πρωτοβουλίες. Δεν γίνεται το 4 % να κάνει κουμάντο στο 31,5 %, και αριθμητικά να το δεις, γελοιότητα βγάζει και όχι υγεία.
Κι από την άλλη θετικό, πολύ θετικό είναι ότι συμφώνησαν, σύμφωνα με τα πρώτα ρεπορτάζ τουλάχιστον, ο Τσίπρας με τον Σκουρλέτη να μην την πάρει αποκλειστικότητα την διεξαγωγή του Συνεδρίου η Προοδευτική Συμμαχία αλλά να το δούνε μαζί το θέμα με τα στελεχικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι είναι κύριοι, κάτι καταλαβαίνει και η Κουμουνδούρου από αγώνες και ξενύχτια και θυσίες, δεν μπορείς να την πετάς έξω επειδή και καλά είναι αγκυλωμένη και δεν βλέπει γύρω της. Λόγω τάνελ βίζιον που θα λέγανε και τα Αμερικανάκια…
Οι πρώτες ενδείξεις λοιπόν κάνουν λόγο για έναν εφικτό συμβιβασμό, όπου καμία από τις δύο πλευρές δεν θα τραβήξει πολύ το σκοινί. Και γιατί να το τραβήξει δηλαδή; Νικητής είναι ο Τσίπρας σε όλα τα πεδία, ποιο λόγο έχει να βγάλει τη μασέτα και να πάρει κεφάλια; Κι ο Σκουρλέτης γιατί να τσακωθεί, τώρα που έχουν σπεύσει ουκ ολίγοι να συσπειρωθούν στο πλευρό του; Για να δώσουν και οι δυό τους χώρο και χρόνο στην κυβέρνηση, που τόσο ανάγκη τους έχει; Με το φθινόπωρο να προβλέπεται καυτό από πλευράς νομοθετικής δραστηριότητας, κανείς ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν απαιτεί καυγά, εσωστρέφεια και μαλλιοτράβηγμα. Για να πλακώνουν τους ψήφισαν, μην το ξεχνάμε, όχι για να πλακώνονται…

- το κείμενο του Χρ. Ξανθάκη είναι από το newpost.gr