ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Esquire, Protagon radio και άλλες ιστορίες αγάπης (και μίσους)


Τον Πέτρο Κωστόπουλο και τα «δημιουργήματά» του (με αφορμή το λουκέτο στο Esquire) υπερασπίζεται και στηρίζει ο Αρης Καραμπεάζης στο e-tetradio.gr, ταυτόχρονα κριτικάρει όλους όσοι επικρίνουν τον Εωσφόρο του life style και έχει μόνο πικρόχολα σχόλια να κάνει για τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο της Lifo:
«(…)Ολοι οι συντάκτες της Lifo -από όσο γνωρίζουμε- είναι καλά παιδιά, καλόψυχα και χωρίς εμμονές από το παρελθόν. Ούτε και είχαν και καμιά χολή μέσα τους που περίμενε ευκαιρία για να στάξει, άλλωστε ο No.1 εξ αυτών έρχεται απευθείας από τα σπλάχνα της IMAKΟ. Προς τί η ανωνυμία της δήθεν Love Company τότε; Υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει για το ποιος έγραψε άλλα δεν υπέγραψε- αυτό το κείμενο; Τι σαχλαμάρες και αυτές. Βγες και πες είμαι ο τάδε, που μισώ τον Κωστόπουλο, χαίρομαι που κλείνουν τα περιοδικά του και καταρρέει η αυτοκρατορία του, ενώ εγώ επιβιώνω έστω και έτσι, και θέλω να τον δω να καταστρέφεται και να τον χωρίσει η γυναίκα του και να βουλιάξει και το σκάφος του. Και που ξέρεις; Μπορεί να σε χειροκροτήσουμε κι όλας(…)»
Ο Καραμπεάζης αναφέρεται στην υποκρισία σχετικά με τα περιοδικά του Κωστόπουλου ενώ στέκεται κριτικά εως επικριτικά απέναντι στο «διαδικτυακό ραδιόφωνο» με αφορμή την επ' αόριστον αναβολή στην έναρξη λειτουργίας του διαδικτυακού ραδιοφώνου του Protagon.gr. Εξαιρώντας τον.. Κώστα Γιαννακίδη (αν μπορούσε ας έκανε αλλιώς) γράφει:
«(…)Παρότι σε προσπάθειες όπως το Protagon υπάρχουν άνθρωποι που εξ αποστάσεως εκτιμώ αυτό που κάνουν, αλλά και τον τρόπο που το κάνουν (με τον Γιαννακίδη να είναι πρώτος εξ αυτών στη συγκεκριμένη περίπτωση) πάντοτε έχω την αίσθηση ότι το όλο πράγμα γυρνάει κατά βάση γύρω από 2-3 δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα προβεβλημένα τηλεοπτικά υπέρ-εγώ, που αργά ή γρήγορα θα πάψουν να κρύβουν τις προθέσεις τους πίσω από το περιτύλιγμα. Ή έστω δεν θα παίξουν μέχρι τέλους, όταν διαπιστώσουν ότι απουσιάζει η εξασφάλιση στην οποία εύλογα έχουν εθιστεί(...)»