ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Αλλάξτε σελίδα

-από το agitatoras.blogspot.com

Oγδόντα έξι «γνωστοί» και «άγνωστοι» δημοσιογράφοι υπογράφουν τη διακήρυξη της «Δημοσιογραφικής ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ» και εκφράζουν τη στήριξή τους στο ψηφοδέλτιό της καθώς όπως λένε θεωρούν ότι η ενίσχυσή του στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ θα αποτελέσει την αφετηρία για να αλλάξει σελίδα η Ένωση Συντακτών. Ανάμεσα στα 86 ονόματα αξιολογότατων δημοσιογράφων, που έχουν να επιδείξουν και πλούσια επαγγελματική δραστηριότητα αλλά και αγώνες, διακρίναμε και κάποια από αυτά της λεγόμενης «καθεστωτικής ενημέρωσης» στο χώρο των ΜΜΕ.
Γεγονός είναι ότι τη «Δημοσιογραφική Μεταρρύθμιση» τη στηρίζουν άτομα από όλα σχεδόν τα «μαγαζιά» (Καθημερινή, Νέα, ΕΡΤ, Real, Σκάϊ, Βήμα, Πρωταγωνιστές κλπ) αλλά και από διάφορους πολιτικούς χώρους. Οι καιροί όμως είναι άγριοι και ο χώρος έχει διαφορετικές απαιτήσεις και τα προβλήματα δεν λύνονται με αφορισμούς του συνδικαλιστικού οργάνου των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Είναι γεγονός ότι το συνδικαλιστικό βόλεμα και οι «καρέκλες» ανήκουν πλέον στο παρελθόν αλλά τα συνθήματα περί αλλαγής σελίδας στην ΕΣΗΕΑ δεν αρκούν και μάλλον δεν πείθουν.
Παραθέτουμε όλα τα ονόματα, μαζί με την διακήρυξη της «Δημοσιογραφικής Μεταρρύθμισης» και τα.. συμπεράσματα (όπως και η ψήφος) δικά σας:

1)Αναγνωστοπούλου Δώρα

2)Ανανιάδης Νότης

3)Ανδρεαδάκης Ορέστης

4)Αρμένης Νίκος

5)Βαγιανός Αγης

6)Βάρθη Μαργαρίτα

7)Βλάχου Ελένη

8)Βολάκη Ματίνα

9)Βουδούρη Αλεξάνδρα

10)Βυθούλκας Διονύσης

11)Γαλιατσάτος Παναγής

12)Γεωργακοπούλου Βένα

13)Γεωργακοπούλου Ρούλα

14)Δαμιανίδη Άννα

15)Δημητρολόπουλος Περικλής

16)Διαμαντάκου Πόπη

17)Διαμαντόπουλος Χρόνης

18)Διόγος Μάκης

19)Δουλγερίδης Δημήτρης

20)Ζορμπά Νίκη

21)Θεοδωράκης Σταύρος

22)Θοδωρής Βασίλης

23)Κανέλλης Ηλίας

24)Καπλάνι Γκαζέτ

25)Καραγιάννη Νόνη

26)Κέζα Λώρη

27)Κοτζιάς Παναγιώτης

28)Κοτρωνάκης Στέφανος

29)Κουγιάννου Αγγελική

30)Κουναλάκη Ξένια

31)Κυφωνίδης Γιάννης

32)Κωνσταντοπούλου Μαρία

33)Λάππας Δημήτρης

34)Λεονταρίδης Κώστας

35)Λιοναράκη Μυρσίνη

36)Λυριτζής Βασίλης

37)Μαγκλίνης Ηλίας

38)Μακρή Κάτια

39)Μάλλης Σπύρος

40)Μανδραβέλης Πάσχος

41)Μεγγρέλης Νίκος

42)Μηλοπούλου Μπέλλα

43)Μητσός Μιχάλης

44)Μπάκας Γρηγόρης

45Μπαλτατζή Ευαγγελία

46)Μπαρσάκη Ευθυμία

47)Μπελιμπασάκης Ανδρέας

48)Μπιλάλη Χρύσα

49)Μπούσιος Ανδρέας

50)Μπράμος Γιώργος

51)Οικονομάκου Κατερίνα

52)Παγκάλου Εφη

53)Παπαδάκη Λίνα

54)Παπαδόπουλου Τέτα

55)Παπαδόπουλος Ανδρέας

56)Παπαθανασίου Μαρίλη

57)Παπαματθαίου Μάρνυ

58)Παπανικολάου Δημήτρης

59)Παπαστάθης Αργύρης

60)Πελώνη Αριστοτελία

61)Πετρίτη Κική

62)Πολίτης Νίκος

63)Πολύμερος Γιώργος

64)Πουλίδου Χριστίνα

65)Πρίφτη Κατερίνα

66)Σαμαντάς Τέλης

67)Σαμολαδά Μαρία

68)Σελλά Δώρα

69)Σελλά Όλγα

70)Σκουρής Βασίλης

71)Σούκας Θοδωρής

72)Σπυρόπουλος Κώστας

73)Σταρίδα Γιούλη

74)Συμεωνίδης Κώστας

75)Σχοινά Κατερίνα

76)Σωμερίτης Ριχάρδος

77)Τριανταφυλλίδης Δημήτρης

78)Τριλίκης Στρατής

79)Τσαντέ Δέσποινα

80)Τσαούσης Κώστας

81)Φάκου Αντιγόνη

82)Χριστιανούδη Ευγενία

83)Χριστοφιλίδου Κατερίνα

84)Χρυσολωράς Νίκος

85)Χρυσοστομίδης Ανταίος

86)Χρυσοστομίδης Σοφιανός

--------
Δημοσιογραφική ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ!
Αλλάζουμε σελίδα!

Στις 25 Μαΐου, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι, καλούμαστε να εκλέξουμε τους νέους συνδικαλιστικούς μας εκπροσώπους. Οι εκλογές δίνουν μια δραματική αφορμή για να στοχαστούμε εξ αρχής για την ίδια την ύπαρξη και την λειτουργία του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, να εγκαταλείψουμε την αυτάρεσκη «μαχητικότητα», να θέσουμε τα προβλήματα της ηθικής, της αλλοτρίωσης και των συνειδησιακών συμβιβασμών του κλάδου μας.
Η επιδείνωση σ’ όλους τους τομείς των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι ραγδαία, ο κλάδος απειλείται με κατάρρευση, μεγάλα και ισχυρά δημοσιογραφικά συγκροτήματα, που επηρέαζαν την πολιτική, πνευματική και κοινωνική ζωή του τόπου, βρίσκονται στην δίνη μιας, χωρίς προηγούμενο, οικονομικής δυσπραγίας. Ταυτόχρονα το δημοσιογραφικό επάγγελμα έχει απολέσει, σε μεγάλο βαθμό, την αξιοπιστία και την δύναμη του, βυθίζεται, όλο και περισσότερο σε μια υπαρξιακού τύπου κρίση, ο έντυπος τύπος χάνει αναγνώστες, και στον ηλεκτρονικό, στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις και στο διαδίκτυο φαίνεται να κυριαρχεί ο λαϊκισμός και η εγκατάλειψη κάθε στοιχείου εγκυρότητας. Πολλοί από εμάς, από την εξόρυξη και την πλήρη τεκμηρίωση της είδησης, έχουμε φθάσει να αναπαράγουμε, χωρίς ενδοιασμό και χωρίς φραγμούς διάφορες φήμες. Το πρώτο θύμα αυτής της αλόγιστης φημολογίας είναι η ίδια η Δημοκρατία. Ο πολίτης είναι ανασφάλιστος απέναντι στην σκοπιμότητα και την επιθετικότητα της φημολογίας, η κριτική του σκέψη, αλλά και ο προσωπικός του χώρος απειλούνται με θρυμματισμό και παραβίαση.
Οι επιχειρήσεις στον έντυπο και στον ηλεκτρονικό Τύπο στηρίχθηκαν, σε συντριπτικό ποσοστό, στην διαπλοκή με την πολιτική εξουσία και από ελεγκτές της, έγιναν συνεργάτες ή ακόμα και συνένοχοι στον τομέα της κοινωνικής και πολιτικής χειραγώγησης. Ο σημαντικότερος λόγος αυτής της εξάρτησης είναι ότι ευρύτερος δημόσιος τομέας αποτελεί τον βασικό οικονομικό χορηγό των επιχειρήσεων Τύπου. Η «φούσκα» της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης των ΜΜΕ, αποδείχθηκε πως στηρίζονταν στα πήλινα πόδια της ανάρμοστης σχέσης μεταξύ κράτους και επιχειρήσεων Τύπου. Σήμερα που η κρατική γαλαντομία βρίσκεται σε υποχώρηση, τα ΜΜΕ στερούνται την κύρια πηγή των εσόδων τους, με ότι αυτό συνεπάγεται ως προς την επιβίωσή τους.
Μέσα σ’ αυτό το τοπίο, επαγγελματικής ανασφάλειας, κοινωνικής απαξίας και ηθικής έκπτωσης, το συνδικαλιστικό σωματείο μας βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να συλλάβει, να αναλύσει και να προσπαθήσει να επιλύσει τα καινούργια προβλήματα. Με μια παρωχημένη αντίληψη «αγωνιστικότητας» και την αμήχανη στάση απέναντι στην αυθαιρεσία και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, χάνει όλο και πιο πολύ έδαφος. Είναι εμφανής η αναντιστοιχία ανάμεσα στα προβλήματα του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και της σημερινής συνδικαλιστικής του εκπροσώπησης. Τα πρόσφατα γεγονότα είναι χαρακτηριστικά αυτού του κλίματος: σε μεγάλες επιχειρήσεις, οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι δεν είχαν πρόσβαση στους χώρους δουλειάς. Το κυριότερο όμως είναι ότι οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι, στους ίδιους χώρους, διατύπωσαν σε γενικές συνελεύσεις την πλήρη διαφωνία τους με την «αγωνιστική γυμναστική» της Ένωσης Συντακτών.
Είναι εμφανής ο αναχρονισμός του συνδικαλιστικού οργάνου των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Ένας από τους βασικούς λόγους βρίσκεται στην περίφημη εξουσιοδότηση προς το Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο έχει την ευχέρεια να οργανώνει απεργιακές κινητοποιήσεις, χωρίς να προσφεύγει, όπως είναι ο δημοκρατικός κανόνας, στην γνώμη της βάσης. Όσοι συνάδελφοι τόλμησαν να διατυπώσουν μια διαφορετική γνώμη σε σχέση με τα πεπραγμένα της σημερινής Διοίκησης της ΕΣΗΕΑ, θεωρήθηκαν «πρόθυμοι» και «συμβιβασμένοι». Η στάση τους είναι προϊόν φόβου, ή, ακόμα χειρότερο, ιδιοτέλειας; Είναι μόνο η κατοχύρωση της απασχόλησης στην επιχείρηση; Ή από την αμφισβήτηση της μυωπίας και του λαϊκισμού της τωρινής ηγεσίας τους Σωματείου μας, ξεκινάει και διαμορφώνεται η νέα αντίληψη για τον συνδικαλισμό και τους φορείς του;
Γιατί είναι γεγονός πως, η ανυποληψία της σημερινής ηγεσίας στην Ένωση Συντακτών, έχει πυροδοτήσει μια συνολική καταδίκη της έννοιας και της πρακτικής των συνδικάτου και της συνδικαλιστικής συλλογικότητας. Γι’ αυτό και είναι επείγον και απολύτως αναγκαίο να ξαναβρεί ο συνδικαλισμός την υγεία και την δυναμική του, να απεμπλακεί από την ευτέλεια της συντεχνιακής του αντίληψης. Να γίνει πάλι το καταφύγιο κάθε εργαζόμενου, όχι το προνόμιο μιας ελίτ. Να επαναφέρει την Συμμετοχή και την Δημοκρατία ως θεμελιώδη υλικά του.
Η κρίση στον Τύπο, που δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά έχει παγκόσμιες διαστάσεις, αφορά τους δύο βασικούς τομείς της σύγχρονης δημοσιογραφίας. Την ελευθερία της έκφρασης και την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Η πρώτη έχει τραυματιστεί βίαια από την πολιτική μιας μερίδας της εργοδοσίας που χρησιμοποίησε τις επιχειρήσεις στον Τύπο για να πιέσει την κυβερνητική και πολιτική εξουσία για ίδιον όφελος. Και η δεύτερη έχει σχέση με την σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης δημοσιογραφίας, με την σύγχυση του δημόσιου και του ιδιωτικού χώρου, την σκόπιμη αποδοχή της φημολογίας ως είδησης, την εγκατάλειψη της πιο στοιχειώδους φερεγγυότητας στην είδηση, που είναι η διασταύρωση και η τεκμηρίωσή της.
Οι δημοσιογράφοι και η συνδικαλιστική μας εκπροσώπηση πρέπει να ανακτήσουμε την χαμένη μας τιμή. Μαζί με την εργασία απειλείται η ίδια η αξιοπρέπεια μας.

Αλλάζουμε σελίδα! Δημοσιογραφική ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΥΓ: Η Δημοσιογραφική ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ διοργανώνει τη Δευτέρα 23 Μαϊου και ώρα 9 μ.μ., πάρτι-to know as better-στο μπαρ ΠΟΛΙΣ(Στοά του Βιβλίου).