ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2020

«Άφησέ τες να διαβάσουμε κανένα ψέμα»

Ο Γιώργος Λακόπουλος έγραψε στο «Ανοιχτό Παράθυρο» ένα ακόμα κείμενο για τη δημοσιογραφία και το e-tetradio το αποκωδικοποίησε σε 10 σημεία:
1) Οι εφημερίδες έπαψαν να είναι εκδοτικές επιχειρήσεις που πάσχιζαν να επιβιώσουν από τις πωλήσεις, τη διαφήμιση και τις «Μικρές Αγγελίες». Έγιναν υποκαταστήματα άλλων δραστηριοτήτων και μοχλοί πίεσης για κρατικές προμήθειες.
2) Η τηλεόραση μετέτρεψε την.. ενημέρωση σε μηχανισμό ισχύος οικονομικών παραγόντων, με χειραγώγηση του πολιτικού συστήματος.
3) Πολλοί δημοσιογράφοι, καλοπληρωμένοι πλέον, ήθελαν περισσότερα και σταδιακά έγιναν βαποράκια συμφερόντων, πλασιέ προϊόντων, ντίλερ στο Χρηματιστήριο και όργανα κομμάτων. Χωρίς να το κρύβουν. Αυτή η δημοσιογραφία έγινε εγκαίρως αντιληπτή από την κοινωνία. Όταν είπα σε καταστηματάρχη στο Πήλιο να του αφήσω το σώμα των κυριακάτικων εφημερίδων, που μόλις είχα ξεφυλλίσει, μου απάντησε: «Άφησέ τες να διαβάσουμε κανένα ψέμα».
4) Πόσοι μπορούν να γράψουν την αλήθεια στο μέσο που εργάζονται, να ερευνήσουν μια υπόθεση και να δημοσιευόσουν ό,τι βρήκαν, να σχολιάσουν κατά συνείδηση; Το καταγράφουν πλέον και έγκυρες έρευνες: στη Ελλάδα δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση και τεκμηριωμένη κριτική του δημοσίου βίου.
5) Γιατί -αν εξαιρεθούν, με τους περιορισμούς τους, η «Καθημερινή» του Παπαχελά και η «Εφημερίδα των Συντακτών» του Βουλέλη δεν υπάρχουν κανονικά Μέσα Ενημέρωσης. Δεν θα μπορούσαν καν να επιβιώσουν, αν υπήρχαν.
6) Παρόλα αυτά υπάρχουν δημοσιογράφοι εργαζόμενοι σκληρά σε δύσκολες συνθήκες, με προσήλωση στην ανεπηρέαστη ενημέρωση. Φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Αλλά όλο και λιγοστεύουν.Το πολιτικό σύστημα τους εχθρεύεται. Αν πουν αυτό που ξέρουν, αυτό που θα ανακαλύψουν, αυτό που πιστεύουν, τίθενται υπό διωγμό. Από πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες που, αντί να απαντούν σε όσα τους καταλογίζονται, ενίσταται ότι τους «χτυπούν».
7) Από τη φύση της η Δημοσιογραφία είναι επάγγελμα ανθυγιεινό και επικίνδυνο. Ιδίως όταν κάνεις τη δουλειά σου. Ο αδέσμευτος δημοσιογράφος διώκεται από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς κράτους και παρακράτους. Στοχοποιείται από γλοιώδεις «συνάδελφους» που υπηρετούν πολιτικούς και επιχειρηματίες ανερυθρίαστα.
8) Αν προσπαθήσει να κρατηθεί στο Διαδίκτυο, «κόβεται» από τη διαφήμιση ιδιωτικού και δημοσίου τομέα -που μοιράζεται εναλλάξ στους ημέτερους και τους διατεταγμένους. Καταδικάζεται στη μοναξιά του και σηκώνει αβοήθητος το σταυρό του μαρτυρίου του.
9) Κακά τα ψέματα. Ο δημοσιογράφος που δεν λιγώνεται μπροστά στον ισχυρό της εποχής, που κάνει κριτική και όχι σέρβις, είναι εχθρός. Δεν έχει μαζί του ούτε την κοινή γνώμη, που λοβοτομείται διαρκώς από τους ισχυρούς του χρήματος και της πολιτικής -που ελέγχουν τα ΜΜΕ.
10) Όποιος έχει μάτια βλέπει. Αν δεν αλλάξει κάτι η ενημέρωση είναι τελειωμένη υπόθεση. Στην ελληνική δημοσιογραφία ισχύει πλέον αυτό που έλεγε ο Κίσινγκερ για τους πολιτικούς: το 90% βγάζει κακό όνομα στο υπόλοιπο 10%.