ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020

Οι μαύροι στο γκέτο κι οι άσπροι στο φεγγάρι

Ένα τραγούδι για τις παράξενες και ματοβαμμένες μέρες της Αμερικής

του Χρήστου Ξανθάκη

Η Αμερική φλέγεται!
Η Αμερική ίπταται!
Εξαρτάται από ποια μεριά το βλέπει κανείς…
Αν το βλέπει από τη μεριά του Τζορτζ Φλόιντ, από τη μεριά των συγγενών του, από τη μεριά των φίλων του, από τη μεριά των ομόχρωμών του, από τη μεριά των καταπιεσμένων, των φτωχών, των ανίσχυρων τότε ναι,..
οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν τυλιχτεί στις φλόγες της διαμαρτυρίας (και όχι μόνο) για κάποιο λόγο. Γιατί ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε από εκείνους ακριβώς τους ένστολους που υποτίθεται ότι ήταν ταγμένοι να τον προστατεύουν. Ρατσισμός δηλαδή εκατό τοις εκατό, εκτός πια κι αν πιστέψουμε τους κολντ γουόρ και κολντ μπλαντ έξπερτς που αναγνωρίζουν παντού εκφασισμό της κοινωνίας ολόκληρης και ψάχνουν να βρουν την κρυμμένη μαντήλα…
Αν το βλέπει, πάλι, κάποιος από τη μεριά του Έλον Μασκ, των εξερευνητών του διαστήματος, των απανταχού ματσωμένων, των εντερπρενιούρζ και όσων, τέλος πάντων, πιστεύουν πως μια μέρα θα ξεφύγουμε από τα δεσμά της γης αλλά όχι από τα δεσμά της πορτοφόλας, τότε μάλιστα, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα πρέπει να είναι άκρως υπερήφανες αυτές τις μέρες για κάποιο λόγο. Γιατί εκτοξεύτηκε από το Κέηπ Κανάβεραλ ο πύραυλος της Space X, μιας ιδιωτικής εταιρείας παρακαλώ, που εγκαινιάζει την εμπορική εκμετάλλευση του διαστήματος. Και ξαναστέλνει Αμερικανούς αστροναύτες στο άουτερ σπέης μετά από μια δεκαετία…
Μαζί γίνανε αυτά, δεν γίνανε χώρια και οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και η εκτόξευση του πυραύλου. Και το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό του ρεπόρτερ Ξανθάκη, αντικρίζοντας τις εικόνες από τους φλεγόμενους δρόμους και το υπερμοντέρνο κέντρο εκτόξευσης ήταν ένα παλιό τραγουδάκι του μέγιστου τραγουδοποιού Γκιλ Σκοτ-Χέρον. Το είχε γράψει το 1970, επ’ ευκαιρία της κατάκτησης της σελήνης από την αμερικανική διαστημική αποστολή και έφερε τον τίτλο «Ο Ασπρούκος στο φεγγάρι». Απολαύστε υπεύθυνα:

Ένας αρούρης δάγκωσε την αδερφή μου τη Νελλ
(αλλά ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)
το πρόσωπό της και τα χέρια της άρχισαν να πρήζονται
(κι ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)

Δεν έχω λεφτά να πληρώσω τους γιατρούς
(αλλά ο ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)
σε δέκα χρόνια ακόμη θα πληρώνω
(ενώ ο Ασπρούκος θα είναι στο φεγγάρι)

Ο ιδιοκτήτης μου ανέβασε το νοίκι χτες βράδυ
(γιατί ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)
ούτε ζεστό νερό, ούτε τουαλέτα, ούτε φώτα
(αλλά ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)

Αναρωτιέμαι γιατί μου ‘κανε αύξηση δηλαδή
(γιατί ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι;)
ήδη του πλήρωνα πενήντα δολλάρια της βδομάδα
(με τον Ασπρούκο στο φεγγάρι)
όλα μου τα φράγκα τα δίνω σε φόρους
τα πρεζόνια μου κάνουν κουρέλια τα νεύρα
η τιμή των τροφίμων ανεβαίνει διαρκώς
και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά

Ένας αρούρης δάγκωσε την αδερφή μου τη Νελλ
(με τον Ασπρούκο στο φεγγάρι)
το πρόσωπό της και τα χέρια της άρχισαν να πρήζονται
(κι ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)

Με όλα τα φράγκα που έβγαλα πέρυσι
(για τον Ασπρούκο στο φεγγάρι;)
πώς κι έχω ξεμείνει εντελώς τώρα;
(χμ! ο Ασπρούκος είναι στο φεγγάρι)
ξέρεις κάτι, νομίζω έγκωσα
(απ’ τον Ασπρούκο στο φεγγάρι)
και θα στείλω όλους αυτούς τους λογαριασμούς των γιατρών
με εξπρές ταχυδρομείο
στον Ασπρούκο, στο φεγγάρι!


- το κείμενο του Χρ. Ξανθάκη είναι από το newpost.gr