O διευθυντής της Απογευματινής Χρίστος Μουλίνος γράφει για τον θάνατο του δημοσιογράφου Γιάννη Αμανατίδη που έφυγε την περασμένη Τρίτη από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, συνεπεία προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα:
Τρεις φορές (όλες επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ) ανέλαβε Διευθυντής Ειδήσεων της ΕΡΤ, ο Γιάννης Αμανατίδης που την Τρίτη το πρωί κούνησε μαντήλι στον μάταιο τούτο κόσμο ακριβώς τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο το 1996, του – αγαπημένου του – Ανδρέα Παπανδρέου! Το 1983 η “Ελευθεροτυπία” στην τηλεοπτική της σελίδα είχε ρεπορτάζ με τίτλο “Ένας 35αρης Πόντιος στην ηλεκτρική καρέκλα της Αγίας Παρασκευής”.
Πηγαινοερχόταν ο John (έτσι τον φώναζα εγώ) από τα στούντιο με τους προβολείς και τις κάμερες στα κακοφωτισμένα και γεμάτα καπνούς από τσιγάρα newsroom των εφημερίδων και στα ανθυγιεινά τυπογραφεία με το αντιμόνιο και τις μουτζούρες. Όταν δούλευε για την τηλεόραση είχε στερητικό σύνδρομο με τα πρωτοσέλιδα και τους πονηρούς τίτλους, όταν “έμπλεκε” με το χαρτί και το μελάνι του έλειπαν οι live συνδέσεις και τα video με το οπτικό υλικό που σηκώνουν τα πλήθη από τον καναπέ.
Όσοι δεν τον έζησαν από κοντά θα έχουν ακούσει – φαντάζομαι – πως ήταν ένα ήρεμο, ευγενικό και χαμογελαστό ανώτατο επιτελικό στέλεχος των media που δεν εκνευριζόταν με τίποτα, άλλα όσοι έφαγαν, ήπιαν, μοιράστηκαν μυστικά και ξενύχτησαν μαζί του βγάζοντας απανωτές εκδόσεις για την κάλυψη συγκλονιστικών γεγονότων τρέχοντας με την ψυχή στο στόμα προς το πιεστήριο, δεν θα βρουν τα λόγια για να περιγράψουν (με τις κατάλληλες λέξεις) την ποιότητα αυτού του αλλόκοτου τύπου! “Μα υπάρχουν στ' αλήθεια τέτοιοι άνθρωποι;” με είχε ρωτήσει με ορθάνοιχτα έκπληκτα μάτια κάποτε ένας νεαρός συνάδελφος που έτυχε να του ζητήσει μια τόση δα εξυπηρέτηση.
Οι φίλοι του θύμωναν που δεν κατέβαζε καντήλια, που δεν εκτόξευε τασάκια, που δεν απειλούσε, που δεν έσπαγε πόρτες και δεν κλώτσαγε τραπέζια όταν τον έπνιγε το δίκιο, αλλά τοποθετούσε τον δεξιό του αντίχειρα στραβώνοντας λίγο την μύτη του κι αγνάντευε το άπειρο με ένα ανεπαίσθητο μειδίαμα στα χείλη!
Σπουδαίος δημοσιογράφος, ψαγμένος, ευαίσθητος, ανήσυχος, διαβασμένος αλλά καλοπροαίρετος μέχρι αηδίας. Και πάμπλουτος γιατί δεν είχε καμία μα καμία σχέση με το χρήμα. Ούτε τον ένοιαζε, ούτε τον απασχόλησε ποτέ, βρέξει – χιονίσει...
Τον τελευταίο καιρό (πριν κλειστεί σπίτι) ο Γιάννης Αμανατίδης κυκλοφορούσε κρατώντας μπαστούνι – όχι επειδή είχε σοβαρά προβλήματα στο βάδισμα, αλλά επειδή αισθανόταν ο ίδιος πιο ασφαλής. Τώρα θα καλπάζει πάνω από σύννεφα πάνω από θάλασσες και από στεριές, στους γαλαξίες και στις απέραντες τις ξαστεριές...
* το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Καρφί του Σαββάτου και στο fb
