Η «Ελλάδα του Περικλή» ως σκηνικό για το MAGA και τον Τραμπ
Στη διεθνή πολιτική υπάρχουν οι υποχρεώσεις των διακρατικών σχέσεων, το βάρος του συσχετισμού δυνάμεων, η υποχρέωση των κυβερνήσεων να συνομιλούν με όλους, η συνομολόγηση ακόμη και λεόντειων συμβάσεων, οι αγορές όπλων και οι διπλωματικές ευθυγραμμίσεις με τους ισχυρούς από τους αδυνάμους, με επίκληση εθνικών συμφερόντων.
Αυτά όμως μπορούν να συμβούν τηρώντας έστω προσχηματικά κάποιους κανόνες αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας, από τη χώρα υποδοχής, ακόμη και κάποιου που εκπροσωπεί την ισχυρότερη χώρα του πλανήτη.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα παρέκαμψε και υποκλίθηκε με δουλικότητα στον Μάρκο Ρούμπιο. Ωθώντας και τη χώρα σε αντίστοιχη συμπεριφορά, με την παρουσία του αρχηγού του ελληνικού κράτους στο ακροατήριο υπουργού άλλης χώρας —στον οποίο παραχωρήθηκε το βήμα της Πνύκας, με φόντο την Ακρόπολη, ως προνόμιο που δεν του αξίζει.
Το αξιοποίησε για να παρουσιάσει το κίνημα MAGA και τον Τραμπ ως συνέχεια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Με τον «Επιτάφιο» του Περικλή υπό μάλης, με αφιέρωση του προέδρου Τασούλα, που δεν έδειξε να ενοχλείται από την παραποίηση και την καπήλευση από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών χάριν των πολιτικών επιδιώξεων.
- περισσότερα στο κείμενο που υπογράφει ο Γιώργος Λακόπουλος στο iEidiseis ΕΔΩ
