Μια χθεσινή συνέντευξη του Κώστα Γαβρόγλου με την ιδιότητα του Συντονιστή των Τομεαρχών της ΕΛ.Α.Σ. στην ΕφΣυν αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα πολιτική μετατόπιση στο ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Μέχρι σήμερα, η υπεράσπιση του άρθρου 16 αποτελούσε βασικό στοιχείο της πολιτικής όλων των κομμάτων της Αριστεράς. Αντίστροφα, η αναθεώρηση του άρθρου 16 και η με κάθε τρόπο (ακόμα και παράνομη) λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων αποτελεί διαχρονικά εμβληματική θέση του ελληνικού νεοφιλελευθερισμού.
Ωστόσο, από τη συνέντευξη Γαβρόγλου προκύπτει μια καινούργια προσέγγιση. Δεν υπάρχει η θέση ότι πρέπει να καταργηθεί το νομοθετικό πλαίσιο της Κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αντίθετα, η λογική που φαίνεται να κυριαρχεί είναι ότι το νέο τοπίο των ιδιωτικών πανεπιστημίων αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα, η οποία θα πρέπει να αναγνωριστεί και μέσα σε αυτήν να γίνουν όσες παρεμβάσεις απαιτούνται.
Διαβάζω κατά λέξη από τη συνέντευξη: «Εχουμε ταχθεί κατηγορηματικά κατά της ίδρυσης των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Υπάρχει, όμως, η απόφαση του ΣτΕ που θεωρεί πως το Σύνταγμα επιτρέπει την ίδρυσή τους. Εχουν ήδη εγγραφεί σε αυτά αρκετές χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες. Υπάρχουν ρήτρες που προβλέπονται στα συμφωνητικά εγκατάστασής τους. Εμείς θα επανεξετάσουμε τις συμφωνίες, θα εξετάσουμε όλους τους όρους λειτουργίας και οργάνωσης των Ιδρυμάτων, έτσι ώστε να διασφαλίζονται οι αρχές ισότιμης πρόσβασης, διαφύλαξης του ακαδημαϊκού επιπέδου και του εργασιακού καθεστώτος των εργαζομένων στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, το οποίο πρέπει να ευθυγραμμίζεται με αυτά των δημοσίων».
Με τη θέση αυτή ανακύπτει ένα σοβαρό πολιτικό και θεσμικό ερώτημα. Δεδομένου ότι το άρθρο 16 του Συντάγματος δεν έχει αναθεωρηθεί – τουλάχιστον ακόμα – πώς διατυπώνεται μια θέση που αναγνωρίζει την νέα πραγματικότητα των ιδιωτικών πανεπιστημίων; Αρκεί άραγε η επίκληση μιας απόφασης του ΣτΕ, η οποία έχει καταγγελθεί από όλη την νομική κοινότητα ως αντισυνταγματική;
Αν το άρθρο 16 παραμένει ως έχει, ποιο είναι το νόημα της υπεράσπισής του, όταν δεν συνοδεύεται από δέσμευση κατάργησης του νόμου που θεωρήθηκε ότι το παραβιάζει; Δεν μπορεί να υπερασπίζεσαι το Σύνταγμα και ταυτόχρονα να αποδέχεσαι ως τετελεσμένο το αποτέλεσμα μιας νομοθετικής επιλογής που ακριβώς αμφισβητήθηκε ως αντισυνταγματική. Εκτός και αν προετοιμάζεται μια μετατόπιση θέσης και στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης.
Δεν είναι απολύτως σαφές βεβαίως, αν η σοβαρή αυτή αλλαγή στάσης που διατυπώνεται από τον Κ. Γαβρόγλου είναι και οριστική θέση της ΕΛ.Α.Σ.
Επ’ αυτού οι πολλοί και εξαιρετικοί πανεπιστημιακοί σύντροφοι / ισσες που είναι μέλη της ΕΛ.Α.Σ. θα πρέπει προφανώς να τοποθετηθούν. Αλλωστε, οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, συμμετέχουν συνδικαλιστικά στην Συσπείρωση Πανεπιστημιακών, η θέση της οποίας είναι σαφής ως προς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Ως προς τη συνέντευξη θα χρειαστεί να επανέλθουμε και για ένα άλλο σοβαρό θεσμικό ζήτημα που αφορά στη θέση περί «ειδικού μισθολογίου» των εκπαιδευτικών…
Ως προς τη συνέντευξη θα χρειαστεί να επανέλθουμε και για ένα άλλο σοβαρό θεσμικό ζήτημα που αφορά στη θέση περί «ειδικού μισθολογίου» των εκπαιδευτικών…
