Ο Κυρανάκης, αν θυμάστε, είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε από τον Μητσοτάκη, μετά τα Τέμπη, με υποσχέσεις και ταρατατζούμ, να αποκαταστήσει την τιμή και την υπόληψη των ελληνικών σιδηροδρόμων. Να βλέπουμε τα τρένα να περνούν ασφαλή, φωτεινά, απαστράπτοντα και να τρέχουμε να ταξιδέψουμε μ’ αυτά. Αυτό μας έταξε ο πρωθυπουργός όταν τον διόρισε στην ευαίσθητη θέση, εκείνες τις ευαίσθητες στιγμές. Και μπορεί τα τρένα μετά από τόσα χρόνια να μην περνούν, η ασφάλεια και η αξιοπιστία που υποσχέθηκαν να κινείται μεταξύ ονείρου και εφιάλτη, αλλά, όπως φαίνεται, ο Κυρανάκης, κατά την αξιολόγηση του Μητσοτάκη, απέκτησε τεχνογνωσία. Και μετατέθηκε από τα τρένα για τον λαό στο τρένο της Ν.Δ. ως γραμματέας της. Μια προαγωγή που έχει στις ρίζες της μια τραγωδία, αν το καλοσκεφτείτε.
Η ίδια τραγωδία είναι παρούσα και σε άλλη μια προαγωγή που μας προέκυψε με τον χτεσινό ανασχηματισμό. Ο Μαρκόπουλος, αυτουργός της Εξεταστικής για τα Τέμπη, προάγεται σε υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Γιατί, λέει, ασχολήθηκε για χρόνια με το οικονομικό ρεπορτάζ ως δημοσιογράφος. Σώπα! Λες και δεν ξέρουμε την καλή δουλειά που έκανε στην Εξεταστική. Τους τραμπουκισμούς, τις χυδαιότητες, τις απειλές, τα «γιουσουφάκια» που τον χαρακτήρισαν. Και το απαύγασμα του ήθους, βέβαια, όταν χαρακτήρισε την Εξεταστική «γουρλίδικη», γιατί δύο μέλη της έγιναν υπουργοί. Τη συγκάλυψη, εν γένει, την οποία υπηρέτησε με επαγγελματική, ούτως ειπείν, αφοσίωση και αυτοθυσία. Ακόμα κι όταν ο Μητσοτάκης τον αποδοκίμασε δημόσια, αυτός ήπιε καρτερικά το πικρό ποτήρι, χωρίς ούτε ένα αχ.
Και ανταμείφθηκε αναλόγως, για να αποδειχτεί αυτό που κάποια μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη επαναλαμβάνουν σε διάφορους κύκλους, κυρίως δημοσιογραφικούς: Οι Μητσοτάκηδες δεν ξεχνούν όποιον τους στηρίζει. Αυτά όμως, όλα κι όλα, ο Κυρανάκης και ο Μαρκόπουλος, είναι τα δύο πρόσωπα που δίνουν κάποιο ενδιαφέρον στον πιο αδιάφορο ανασχηματισμό που έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια. Α, δεν πρέπει να ξεχάσουμε και το άθροισμα των υπουργών, υφυπουργών και αναπληρωτών, που είναι μεγαλύτερο από το προηγούμενο, που ήταν μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Όσοι ανησύχησαν από την τσιγκουνιά του Μητσοτάκη όταν υποσχόταν μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα, είδαν τους φόβους τους να διαψεύδονται. Χουβαρντάς αποδείχτηκε.
Ο μεγαλύτερος χουβαρντάς της Μεταπολίτευσης, αν κάνουμε έναν πλήρη λογαριασμό. Περισσότεροι υπουργοί και υφυπουργοί από ποτέ, περισσότεροι μετακλητοί από ποτέ, μεγαλύτεροι μισθοί για όλους από ποτέ. Ακόμα και αν δεν προσθέσουμε τα ανόμοια, τις γαλαντόμες αυξήσεις στους προκαθήμενους της Εκκλησίας μας, πάλι το συμπέρασμα είναι σαφές: Μπορεί τα τρένα να ταξιδεύουν άδεια και σπάνια, αλλά το τρένο της εξουσίας Μητσοτάκη και πλήρες είναι και άνετη διαμονή και καλό φαγητό διαθέτει για όσους είχαν την τύχη, ή την καπατσοσύνη, να επιβιβαστούν σε αυτό. Υπάρχει και ένα δεύτερο συμπέρασμα, βέβαια, που επιβεβαιώνουν οι προαγωγές του ανασχηματισμού. Ο Μητσοτάκης δεν ανασχηματίζεται. Παραμένει Μητσοτάκης. Σε επιλογές, σε πολιτικές και βέβαια στο ήθος που χαρακτηρίζει κάθε του κίνηση…
Θανάσης Καρτερός
Εφημερίδα των Συντακτών
