ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

Λειψυδρία τέλος, ζωή μαγική!


Τον σημερινό τίτλο τον δανείστηκα από το γνωστό αναρχοκουμμουνιστικό γκραφίτι “Βάρκιζα τέλος, ζωή μαγική” που συχνά πυκνά κοσμεί τους τείχους των Εξαρχείων. Ύστερα το σβήνουν ή το πατάνε, τι να σας πω μπορεί να περνάει και κάνας υπουργός από εκεί με τη μπατανόβουρτσα στο χέρι, ενδέχεται να το ξαναγράφει κατόπιν κάποιο απ’ αυτά τα πλάσματα τα πανεπιστημιακά που ζουν και πεθαίνουν μέσα στη γκάβλα του rage bait.
Δόλια γατόνια, που θα έλεγε κι ο Παζολίνι…
Στο θέμα μας, όμως.
Το θέμα μας είναι ότι εδώ και χρόνια γκαρίζω πως αυτό το κόνσεπτ της “λειψυδρίας”, που χτυπάει αλύπητα την πατρίδα μας και δεν θα την αφήσει σε χλωρό κλαρί για το σύνολο του τρέχοντος αιώνος, είναι μια απλή παραμύθα.
Ένα φούμαρο, μια μαϊμουδιά για ν’ αρμέξουν τις τσέπες μας.
Όπως ΔΕΗ ένα πράγμα, που ήταν να χρεωκοπήσει λόγω συριζαίων και την έσωσε ο Κωστής σπάζοντας πεντακόσιες εκατοντριανταπέντε χιλιάδες αυγά και έχουμε ρεύμα στα σπίτια μας και δεν κυκλοφορούμε με το λαδοφάναρο.
Διπλοί οι λογαριασμοί βέβαια, αλλά η περηφάνεια δεκαπλή!
Κάπως έτσι και με τα ύδατα και άσε τον ρεπόρτερ Ξανθάκη να σκίζει τα ρούχα του για τις περιοδικές και παροδικές ξηρασίες της Μεσογείου, αφού δεν έβρεχε ρε φίλε, όλοι και όλες το βλέπαμε.
Ώσπου άρχισε να ρίχνει τουλούμια στον σύνολον της επικράτειας…

Και μας προέκυψαν οι ομορφιές που περιέγραψε σε εξόχως διαφωτιστικό σημείωμά του ο Στέφανος Γεωργιάδης πρώην Γενικός Διευθυντής Ύδρευσης της ΕΥΔΑΠ και νούμερο ένα κομάντο της εταιρείας για ατελείωτα χρόνια. Οι συνάδελφοί του ακόμη τον μνημονεύουν ως “δάσκαλο” και επισημαίνουν ότι χειρίστηκε αποτελεσματικά όλες τις μεγάλες κρίσεις και καταστροφές των τελευταίων δεκαετιών, ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα να πάει κόντρα σε συνδικαλιστές και διοικήσεις και ότι δεν έπαψε ποτέ του να πιστεύει στον δημόσιο χαρακτήρα της ύδρευσης.
Αυτά με την εισαγωγή και πάμε σε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το ποστάρισμα του Στέφανου Γεωργιάδη που έφερε τον τίτλο “Τίτλοι ΤΕΛΟΥΣ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑΣ στο Λεκανοπεδίο”:
  • “Με την έναρξη του νέου έτους αντιστράφηκε απότομα η επικρατούσα συνθήκη της ανομβρίας. Όχι μόνο άρχισαν βροχές σε όλη την επικράτεια, αλλά βρεθήκαμε στο αντιδιαμετρικό άλλο άκρο, με ύψη βροχοπτώσεων σχεδόν αδιανόητα σε σχέση με τα πρόσφατα τουλάχιστον ιστορικά δεδομένα.
  • Με αυτές τις μεγάλες έως και σήμερα 18/2/26 βροχοπτώσεις που συνεχίζονται, το συνολικό άθροισμα των αποθεμάτων των τεσσάρων ταμιευτήρων έφτασε να είναι το ίδιο με αυτό της περσινής χρονιάς (670.000.000m3) υπερκαλύπτοντας σε ενάμιση μόλις μήνα την διαφορά που υπήρχε μέχρι και την 1 Ιανουαρίου, των 270 εκατομμυρίων κυβικών, μεταξύ πέρσι και φέτος, του 2025 και του 2026. Έτσι, η εντονότατα ανερχόμενη καμπύλη του φετινού αθροιστικού διαγράμματος των αποθεμάτων «έκοψε» την σχεδόν οριζόντια και μάλιστα ελαφρά κατερχόμενη καμπύλη του περσινού αντίστοιχου «στενάχωρου» διαγράμματος.
  • Δεδομένου ότι οι βροχοπτώσεις, στη διάρκεια ίδιου ετήσιου υδρολογικού κύκλου στατιστικά δεν παρουσιάζουν έντονες διαφοροποιήσεις αναμένεται να υπάρξει και περαιτέρω συνέχιση ανάκαμψης των αποθεμάτων με μεγάλη πιθανότητα (βλ. βεβαιότητα) στο πέρας της άνοιξης να ξεπεραστούν και τα προπέρσινα αποθέματα και να σημάνει τότε επίσημα (βλ. υποχρεωτικά) το τέλος του προβλήματος λειψυδρίας για το λεκανοπέδιο.
  • Ακόμα και αν θεωρητικά αύριο σταματούσαν οι πλούσιες βροχοπτώσεις, οι λεκάνες είναι ήδη φορτωμένες με πολύ νερό και δεν πρόκειται να στραγγίξουν γρήγορα, έχοντας ακόμη να προσφέρουν πολύ νερό”.
Όσο για την κατάληξη του πονήματός του είναι εξόχως διαφωτιστική:
  • “Έτσι λοιπόν, με δεδομένες τις νέες πραγματικές μετεωρολογικές συνθήκες, θα πρέπει να υπάρξει γρήγορη προσαρμογή, σε νέους αισιόδοξους αναπτυξιακούς στόχους προγραμμάτων ευημερίας και αξιοποίησης πιθανότατης υπερεπάρκειας, χωρίς εμμονές και αίσθημα πανάκριβης υπέρ ασφαλείας για την «κακιά την ώρα» που μάλλον δεν θάρθει…
  • Η λογική του «προσέχουμε για να έχουμε» είναι για το μέγεθος των ανθρώπων που καταλήγουν να έχουν τα μισά ρούχα όταν μόνο τα φυλάνε…
  • Η μητέρα φύση δείχνει να έχει κρυφούς τους δικούς της ανεξιχνίαστους ανώτερους κανόνες και κρατάει ανερμήνευτες υπερκείμενες Ημών καβάντζες…!!
  • Οι βάρβαροι του Καβάφη δεν ήταν ποτέ καλή λύση”!
Το λέει ο άνθρωπος πεντακάθαρα:
Όχι στις πανάκριβες εμμονές.
Αλλά άντε να το εξηγήσεις αυτό στους εμίρηδες του Ellinikon Project, που απαιτούν για πάρτη τους όσο νερό χρειάζεται όλη η υπόλοιπη Αττική…

Υ.Γ.: Αν θέλετε λεπτομέρειες για όσα σημειώνει ο Στέφανος Γεωργιάδης και νουμεράκια ταληράκια, επισκεφθείτε το προφίλ του στο φέηζμπο. Το έχει ανοιχτό και επισκέψιμο.

Χρήστος Ξανθάκης
Voices / Newpost