Αποχαιρετισμός στα γραφεία της Κολοκοτρώνη 8

Δεκατρία χρόνια σχεδόν στον 2ο όροφο της Κολοκοτρώνη 8, πίσω από την πλατεία Καρύτση.
Τώρα μεταφερόμαστε στον Πειραιά. Σαν τώρα το θυμάμαι να πηγαίνω Γενάρη του 2013 σε αυτά τα γραφεία του 2ου ορόφου (η ΕφΣυν είχε ξεκινήσει μόλις δυο μηνες πριν) και αφού ηδη εστελνα κείμενα, πηγα να να συναντήσω τον διευθυντή. Τον Νικόλα Βουλέλη.
Δεν τον ηξερα. Δεν ηξερα ουσιαστικά ουτε εναν στην εφημερίδα. "Στελνω που στέλνω, μία θεσούλα εδω, ετσι μπακλαβαδοτή μπας και έχετε;"
"Ξέχνα το" ηταν η απάντηση του διευθυντή.
Αυτο το "ξέχνα το" εγινε 13 χρόνια απίστευτης (σε όγκο και συναισθήματα και εμπειρία) δουλειάς. Ο Νικολας Βουλέλης ήταν ενας εξαιρετικός διευθυντής (και είναι σπουδαίος άνθρωπος και δημοσιογράφος) και του χρωστάμε παρα πολλα. Ακομα.
Αποχαιρέτισα τα γραφεία μας. Μετακομίζουμε στον Πειραιά, υπο νεα ιδιοκτησία, στην οποία μετέχουμε (ακομα) ως συνεταιρισμός.

Καποιες σκέψεις, που αφήνω εδώ, κυρίως προς τους αναγνώστες μας/μου και οσους εμπιστεύτηκαν τα λόγια τους/δράσεις τους στα γραπτά μου:

1ον. Η Εφημερίδα των Συντακτών ηταν για 13 χρόνια οχι μονο το πρώτο αλλά και το μοναδικο συνεταιριστικό εγχείρημα στον χώρο του Τύπου στην Ελλάδα.

2ον. Η μετακόμιση φέρνει αλλαγές. Ως προς αυτες, όποιες κι αν ειναι, δεν θα μιλήσω ποτέ δημόσια. Μιλάω στις συνελεύσεις. Και φυσικα στους συναδ'ελφους μου. Ειδικα σε αυτούς που υπολήπτομαι. Και δημοσιογραφικά εννοώ. Και ολα φαίνονται (όλα ομως) μέσα απο τη δουλειά μου.

3ον. Ναι, κάνουμε αλλαγή σελίδας. ΠΡΟΣΟΧΗ όμως: Δεν ξεκινάμε απο την αρχή. Περνάμε στη 14η σελιδα του "βιβλίου", ναι. Αλλά αυτο δεν σημαινει πως σκίζουμε τις άλλες 13. Οχι γιατι δεν μπορουμε. Αλλά γιατι δεν έχουμε το δικαιωμα. Γιατι; Γιατί δεν τις γραψαμε μόνοι μας ο καθένας. Αλλά ολοι μαζι.
Για να καταλάβεις την 14η σελιδα, πρέπει (πρέπει!) να διαβάσεις και τις αλλες 13.

4ον. Εργασιακά μιλώντας, θα αγωνιστώ και θα ειμαι πάντα μα παντα της άποψης πως αυτο το "ολοι μαζι" πρεπει να μπαίνει μπροστά Ο καθενας εχει καποια δυναμη, ισως νομιζει πως θα εχει και μεγαλύτερη αν ειναι μονος του, έλα ομως που οι 13 πρωτες σελίδες ειναι εκει, με γεγονότα και ονοματεπώνυμο!
Ολοι μαζί λοιπον. Σε όσες νέες σελίδες χρειαστούν.
Εμεις και οι αναγνώστες. Ιδιο μερίδιο ευθύνης φέρουμε εξάλλου.

*** Η φωτογραφία που εβγαλα , ειναι εξω απο τα γραφεία μας στον 2ο οροφο της Κολοκοτρωνη 8. Πριν λιγο καιρο ειχαμε μετακομισει στον 3ο, 4ο. Οι νεοι ενοικιαστες εσκισαν μαλλον την αφισα. Ετσι παν' αυτα. Αλλά και "μισοσκισμενοι", εδω ειμαστε. Ολοκληροι.
Την αγάπησα πολυ την εφημεριδα μας. Και την αγαπω.
Και κανεις δεν μπορει να κοψει ουτε λεξη απο τα οσα γραφουν οι 13 πρωτες σελιδες.
Αν ειναι σωστος, θα τις αναδειξει κιολας.
Για μενα, ηταν η ζωη μου. Τμημα της τεραστιο. Αλλά μ εμενα ολοκληρη... οπως παντα.

Νόρα Ράλλη, δημοσιογράφος ΕφΣυν (fb)