ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - Για οποιοδήποτε παράπονο ή σχόλιο μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους zoornalistas στο email: zoornalistasgr@googlemail.com

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Φίλε –λέμε τώρα- Δημήτρη Μητρόπουλε, εσείς εκεί, στο Λαμπρακιστάν ζορίζεστε…


Ο Πέτρος Τατσόπουλος απαντά στον Αγιογράφο των ΝΕΩΝ

Συνεχίζεται αδυσώπητος ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει με άξονα δημοσιεύματα ΜΜΕ και δημόσιες τοποθετήσεις προσωπικοτήτων της πολιτικής μας ζωής.
Πρωταγωνιστές αυτή τη φορά ο αρθρογράφος της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, Δημήτρης Μητρόπουλος, και ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος εκλέχτηκε βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου.
Ο αρθρογράφος επιτέθηκε από την προσωπική του στήλη στον συγγραφέα, παρομοιάζοντάς τον με τον Τζακ Νίκολσον στην ταινία «Η Λάμψη», σχολιάζοντας τις δημόσιες-τηλεοπτικές του εμφανίσεις, καταλήγοντας χαρακτηριστικά: «…Αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει με την εξουσία και τον Πέτρο να ακκίζεται με την πολιτική, αναρωτιέται κανείς τι χρειάζονται οι trash εμφανίσεις στο γυαλί…».
Η απάντηση ήρθε μέσω Facebook από τον συγγραφέα, ο οποίος ανάρτησε το ακόλουθο σχόλιο: «Φίλε -λέμε, τώρα- Δημήτρη Μητρόπουλε. Ευχαριστώ για τα λίγα καλά και τα πολλά άσχημα λόγια σου για μένα στο σημερινό οπισθόφυλλο των "Νέων". Επίτρεψέ μου 4 σύντομες..επισημάνσεις.
1) Μην πιπιλάς κι εσύ την καραμέλα για τον "γκέι" Κολοκοτρώνη. Γνωρίζεις πολύ καλά ότι δεν ειπώθηκε ποτέ στα σοβαρά, ούτε από εμένα ούτε από κανέναν άλλον. Οι ακροδεξιοί καλλιεργούν αυτόν τον αστικό μύθο, γιατί τους βολεύει να παίζουν μπάλα στο δικό τους γήπεδο, με προφανή στόχο: αν είμαστε τόσο αδίστακτοι ώστε να ισχυριστούμε κάτι τόσο γελοίο, θα μπορούμε να ισχυριστούμε και ο,τιδήποτε άλλο. Εσύ, Δημήτρη, ένα κεντρώο αγόρι, είναι κρίμα να παίζεις το παιχνίδι των φασιστών.
2) Ο Στέλιος Σταυρίδης, προς τιμήν του, μου ζήτησε δημόσια συγνώμη γιατί με τις προσβολές του και τις άσεμνες χειρονομίες του πυροδότησε την τηλεοπτική "έκρηξή" μου. Περιττεύει λοιπόν εσύ, ως βασιλικότερος του βασιλέως, να ισχυρίζεσαι ότι αυτό συνέβη μόνο και μόνο επειδή ζήλωσα τη δόξα του Νίκολσον στη "Λάμψη" του Κιούμπρικ.
3) Κανένας στο ηλιακό μας σύστημα κι εντεύθεν -ως τον Αλφα του Κενταύρου, που μας παρακολουθούν νυχθημερόν- δεν με είδε να καβγαδίζω προχτές στην εκπομπή της Στάη με τη Σώτη Τριανταφύλλου (εκτός και αν ερμηνεύεις ως καβγά το γεγονός ότι δεν... συμφωνούσα μαζί της). Είπαμε: έχει και η αντικειμενική πληροφόρηση τα όριά της -πιο αντικειμενική πεθαίνει.
4) Αντιλαμβάνομαι ότι εσείς εκεί, στο Λαμπρακιστάν, ζορίζεστε να αποδείξετε ότι δεν είμαστε εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ -όπως ο Σκουρλέτης λ.χ. ή εγώ- απλοί άνθρωποι με διαφορετικές από εσάς πολιτικές απόψεις, που μπορεί και να χάνουν ενίοτε τη ψυχραιμία τους όταν δέχονται ομαδικά πυρά, αλλά μεταμφιεσμένοι λυκάνθρωποι που βγάζουν τρίχωμα μόλις η σελήνη συμπληρώσει τον κύκλο της. Εύχομαι κάθε επιτυχία στην τιτάνια από κάθε άποψη προσπάθειά σας. Καλό σου βράδυ.
[Υ.Γ. Θα ανεβάσω το κείμενό σου εντός της ημέρας, μόλις θα είναι ηλεκτρονικά διαθέσιμο, για να πιστοποιήσουν όλοι του λόγου το αληθές.]
από το newpost.gr
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του επίμαχου άρθρου του Μητρόπουλου: 
ΟΣΟΙ ήξεραν τον Πέτρο Τατσόπουλο ως συγγραφέα δικαιούνται να απορούν. Η μετάλλαξή του σε πολιτευτή του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει λίγο την ταινία «Η λάμψη» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. ΣΤΟ φιλμ ο Τζακ Νίκολσον υποδύεται έναν φύλακα ξενοδοχείου που κλείνει τον χειμώνα. Λίγο η μοναξιά και λίγο τα χιόνια, ο Τζακ «την ακούει», αρχίζει να έχει παραισθήσεις, παθαίνει μανία κι αρχίζει να καταδιώκει με διάφορα τσεκούρια τη γυναίκα και τον γιο του. Φοβιστικά πράγματα. Αποκλεισμένα στο χιόνι τα στούντιο της τηλεόρασης δεν είναι. Ωστόσο, δύο φορές σε δεκαπέντε μέρες τα νεύρα του Πέτρου δεν έχουν αντέξει στην κλειστοφοβία της τηλε-ενημέρωσης. Οπότε είχαμε εκρήξεις στο πλατό. Πιο φοβιστικό ήταν το ξέσπασμα Τατσόπουλου κατά του - τότε - επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Δράσης Στέλιου Σταυρίδη. Αυτό παρήγαγε εκφράσεις τρόμου και αγριοφωνάρες σε εκπομπή web TV. Αντιθέτως, ο καβγάς με την επίσης συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου για θέματα του χρέους διεξήχθη στο πλατό της κρατικής τηλεόρασης. Πέτρος και Σώτη έχουν κοινή προϊστορία ως πεζογράφοι που τη συνεχίζουν ως ναυαγοί στον δημόσιο διάλογο μέσα στα κύματα του Μνημονίου. Η αντιπαράθεση ήταν πιο κόσμια - αναρωτιέται όμως κανείς αν χρειάζεται όλη αυτή η ένταση.
ΠΡΙΝ εκλεγεί στη Β' Αθήνας - και διατελέσει βουλευτής για δύο ημέρες - ο Πέτρος πέρασε τη φάση του δημόσιου διανοουμένου. Η αλήθεια είναι ότι, στον ρόλο αυτό, του άρεσε να προκαλεί. Με αποκορύφωμα τη φασαρία για το αν ήταν γκέι ο Κολοκοτρώνης. Υπήρχε πάντα ένα στοιχείο φτήνιας σε όλα αυτά - ενώ ο Τατσόπουλος υπήρξε ένας αισθαντικός και εφευρετικός πεζογράφος. Ουδέποτε παγιδεύτηκε στη μανιέρα. Ουδέποτε αφέθηκε στον πειρασμό της ευκολίας. Ακόμη και στο αυτοβιογραφικό βιβλίο «Η καλοσύνη των ξένων» δεν εγκλωβίστηκε ούτε στιγμή στο προσωπικό μελό.
ΟΠΟΤΕ ξαναγυρνάμε στο αρχικό ερώτημα. Όπως κι ο Τζακ Νίκολσον στα χιόνια της «Λάμψης», έτσι κι ο Πέτρος κάτι παθαίνει κι αγριεύεται στα αλώνια της τηλε-δημοκρατίας. Μήπως αυθυποβάλλεται λόγω της τοξικής ατμόσφαιρας της εποχής; Μήπως πιστεύει ότι αν δεν κάνει φασαρία, δεν θα ακουστεί; Μήπως ερμηνεύει τον ΣΥΡΙΖΑ του 16% ως ένα ποτάμι οργής, άρα εκφράζεται με ανάλογο τρόπο; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν στελέχη της Κουμουνδούρου που έχουν επιλέξει μια πολύ επιθετική ρητορική, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον εκπρόσωπο Τύπου Πάνο Σκουρλέτη.
ΣΥΜΦΩΝΟΙ. Με την άδεια όμως του Καβάφη και αναφορά το «εκόμισα εις την τέχνη», δικαιούται κανείς να απορήσει τι ακριβώς κομίζουν οι εκρήξεις του Πέτρου στη δημόσια ζωή. Ή στην προοδευτική πολιτική σκέψη. Οχι πολλά. Η παράδοση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό έχει παραδείγματα ανθρώπων των γραμμάτων που βρήκαν ρόλο στην πολιτική. Στα καθ' ημάς είναι η περίπτωση του Τηλέμαχου Χυτήρη που βρέθηκε κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου - και μετά σε όλους τους υπόλοιπους. Διεθνώς, το κορυφαίο παράδειγμα είναι ο Αντρέ Μαλρό, υπουργός Πολιτισμού του Ντε Γκολ. Φυσικά ισχύει εδώ το «κι η Μυλωνού…». Αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει με την εξουσία και τον Πέτρο να ακκίζεται με την πολιτική, αναρωτιέται κανείς τι χρειάζονται οι trash εμφανίσεις στο γυαλί…»