Κάποτε, ο δημοσιογράφος μιλούσε και το κοινό άκουγε. Επρόκειτο για μια σχέση μονόδρομης επικοινωνίας. Μια σχέση στημένη πάνω σε απόσταση, κύρος και χαρτί. Υστερα ήρθε το Διαδίκτυο. Μετά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και στο τέλος, το έξυπνο κινητό, αυτή η μικρή συσκευή που έβαλε την είδηση στην τσέπη όλων μας και έκανε την απόσταση να εκμηδενιστεί.
Ξαφνικά, το κοινό δεν ήταν πια ένα ανώνυμο πλήθος. «Εγιναν» άνθρωποι με λογαριασμούς, απόψεις, αντιδράσεις. Ανθρωποι που δεν περίμεναν απλώς να ενημερωθούν, αλλά σχολίαζαν, διόρθωναν, αμφισβητούσαν, ενθάρρυναν. Αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε «κοινό» κι ήταν κυρίως μια ερευνητική κατασκευή έγινε ξαφνικά κάτι πολύ πιο ζωντανό, απρόβλεπτο και πολυδιάστατο.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου που υπογράφει ο Στέλιος Παπαθανασόπουλος στην ιστοσελίδα των Νέων ΕΔΩ
