Ο πόλεμος των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει περισσότερες διαστάσεις από αυτές που φαίνονται. Και μόνο το γεγονός ότι διά της ισχύος επιχειρείται να διαμορφωθεί ένα νέο status quo στην εγγύς και Μέση Ανατολή, είναι αρκετό για να κατανοήσουμε όχι μόνο τη σοβαρότητα αλλά και την ευρύτητα του θέματος. Ποιος θα είναι ο ρόλος των ισχυρών χωρών της περιοχής στη νέα κατάσταση; Η Ευρώπη ή τουλάχιστον οι κυριότερες δυνάμεις της τι ρόλο θα έχουν; Οι σχέσεις μεταξύ των χωρών της περιοχής πώς θα διαμορφωθούν;
Ολα τα προαναφερόμενα ερωτήματα δεν έχουν αλλά αναζητούν απάντηση. Κι ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο αυτές τις μέρες παρατηρείται μια τεράστια κινητοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων γύρω από την Κύπρο στο όνομα της προστασίας του νησιού και των κατοίκων του. Αυτό είναι το πρόσχημα αλλά όχι η ουσία του γεγονότος ότι πέραν της Ελλάδας στην Κύπρο συγκεντρώνονται βρετανικές, γαλλικές, ισπανικές, ιταλικές και άλλες ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις. Τι θέλουν όλοι αυτοί στο νησί;
Δεν χωράει αμφιβολία πως ο πόλεμος κατά του Ιράν κατέστησε την Κύπρο εξ αντικειμένου στόχο των Ιρανών. Δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς, από τη στιγμή που οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις χρησιμοποιούνται προς όφελος των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αυτή όμως η τεράστια στρατιωτική κινητοποίηση στην ανατολική Μεσόγειο είναι εμφανώς δυσανάλογη του κινδύνου.
Περισσότερο σηματοδοτεί μια στρατιωτική παρουσία δυνάμεων για το μέλλον παρά για το παρόν. Και ίσως δεν είναι τίποτε άλλο από μια άσκηση κοινής, μελλοντικής ευρωπαϊκής παρουσίας σε μια εποχή που οι ΗΠΑ αποδεσμεύονται πλήρως από τους παλιούς Ευρωπαίους συμμάχους τους ενώ οι τελευταίοι θα πρέπει να δουν τι θα κάνουν, πλέον, μόνοι τους.
Μας αρέσει - δεν μας αρέσει, έχουμε πλέον περάσει σε μιαν άλλη κατάσταση όπου τίποτα δεν είναι ίδιο με χθες. Και τίποτα πλέον δεν συνιστά μια σταθερά στην οποία θα μπορούσε κανείς να ακουμπήσει. Σε αυτή την απόλυτη αστάθεια οι παλιές δυνάμεις συμπεριφέρονται με εντελώς νέο και απρόβλεπτο τρόπο, οι παλιές συμμαχίες ουσιαστικά δεν υπάρχουν και οι νέες είναι υπό διαμόρφωση.
Ακριβώς αυτό ξεδιπλώνεται σήμερα μπρος στα μάτια μας, χωρίς να γνωρίζουμε και χωρίς να μπορούμε να εκτιμήσουμε το πόσο επίπονο θα είναι ό,τι έρχεται ως άμεσο και μακροπρόθεσμο μέλλον. Σίγουρα όμως θα είναι πολύ, μα πάρα πολύ, επικίνδυνο.
ΕΦ.ΣΥΝ. / Αποψη
