Πέθανε σήμερα Σάββατο σε ηλικία 88 ετών ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης, μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ήταν πολιτικός αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας και ξεχώρισε για τη μαχητική του γραφή και την αφοσίωσή του στην ελευθερία του Τύπου.
Γεννήθηκε στη Λάβδανη Ιωαννίνων και μεγάλωσε στον Πειραιά Αττικής. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και παράλληλα το 1957, σε ηλικία μόλις 19 ετών, ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην δημοσιογραφία.
Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών στρατεύτηκε στο Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ), αντιστάθηκε, καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και διέφυγε στο Λονδίνο προτού συλληφθεί.
Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας συνέχισε να είναι πολυγραφότατος και πασίγνωστος. Ήταν πολιτικός αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας και ξεχώρισε για τη μαχητική του γραφή και την αφοσίωσή του στην ελευθερία του Τύπου.
Ήταν παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Λένα Παγώνη και είχε δύο κόρες.
Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών στρατεύτηκε στο Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ), αντιστάθηκε, καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και διέφυγε στο Λονδίνο προτού συλληφθεί.
Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας συνέχισε να είναι πολυγραφότατος και πασίγνωστος. Ήταν πολιτικός αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας και ξεχώρισε για τη μαχητική του γραφή και την αφοσίωσή του στην ελευθερία του Τύπου.
Ήταν παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Λένα Παγώνη και είχε δύο κόρες.
- Σταχυολογούμε αναρτήσεις από το FB για τον θάνατο του Γιώργου Βότση:
Πέθανε ο άνθρωπος που ήταν πρότυπό μας από τα πρώτα βήματα στη δημοσιογραφία. Κι αν δεν καταφέραμε να φτάσουμε στο ύψος του και μόνο για το «μάθημα» θα του είμαστε για πάντα ευγνώμονες. Καλό ταξίδι, Γιώργο Βότση
Δημήτρης Σούλτας
****
‘’Έλα μικρέ, πάμε στην Εύβοια να δούμε λίγο θάλασσα᾽᾽. Και ο μικρός τον ακολουθούσε με ένα παλιό τζιπάκι, Niva αν δεν κάνω λάθος, που μια απόσταση δυο ωρών την έκανε σε τέσσερεις. Ηταν καλό αυτό όμως, στη διάρκειά της διαδρομής έλεγε απίστευτες ιστορίες για την περίοδο της χούντας, την Αριστερά, την δημοσιογραφία, την Ελευθεροτυπία, τους ματαιωμένους έρωτες, για όλα. Και ο μικρός άκουγε και ρούφαγε κάθε του λέξη. Και όταν βαριόταν να μιλάει άλλο, έβαζε παλιές κασέτες και οι μουσικές τους κάλυπταν τα αγκομαχητά του παλιού τζίπ.
Αφού πολλοί πάλι μιλάνε για την Ελευθεροτυπία, να γράψω και εγώ ότι Ελευθεροτυπία ήταν οι άνθρωποί της και αυτός ήταν από τους πιο σημαντικούς. Τον συνάντησα λίγες ημέρες πριν στο σπίτι του και συνέχισε να λέει από εκείνες τις ωραίες ιστορίες που μου έλεγε τότε μέσα στο παλιό τζιπάκι, μοιάζει σαν να μη τελειώνουν ποτέ αυτές οι ιστορίες.
Δημήτρης Σούλτας
****
‘’Έλα μικρέ, πάμε στην Εύβοια να δούμε λίγο θάλασσα᾽᾽. Και ο μικρός τον ακολουθούσε με ένα παλιό τζιπάκι, Niva αν δεν κάνω λάθος, που μια απόσταση δυο ωρών την έκανε σε τέσσερεις. Ηταν καλό αυτό όμως, στη διάρκειά της διαδρομής έλεγε απίστευτες ιστορίες για την περίοδο της χούντας, την Αριστερά, την δημοσιογραφία, την Ελευθεροτυπία, τους ματαιωμένους έρωτες, για όλα. Και ο μικρός άκουγε και ρούφαγε κάθε του λέξη. Και όταν βαριόταν να μιλάει άλλο, έβαζε παλιές κασέτες και οι μουσικές τους κάλυπταν τα αγκομαχητά του παλιού τζίπ.
Αφού πολλοί πάλι μιλάνε για την Ελευθεροτυπία, να γράψω και εγώ ότι Ελευθεροτυπία ήταν οι άνθρωποί της και αυτός ήταν από τους πιο σημαντικούς. Τον συνάντησα λίγες ημέρες πριν στο σπίτι του και συνέχισε να λέει από εκείνες τις ωραίες ιστορίες που μου έλεγε τότε μέσα στο παλιό τζιπάκι, μοιάζει σαν να μη τελειώνουν ποτέ αυτές οι ιστορίες.
Γιάννης Παντελάκης
****
Θέλω να γράψω, αλλά είναι αδύνατο προς το παρόν, επειδή έχω σπαράξει στο κλάμα. Και τι να πρωτοπώ αφού χρειάζεται ένα ολόκληρο βιβλίο.
Ο Γιώργος Βότσης, μετά από 40 χρόνια αδιατάρακτης φιλίας δεν θα είναι πια μαζί μας.
Κορυφαίος δημοσιογράφος, με τα δικά μου μέτρα επαναστάτης, γνησιος γλεντζές, πιστός φίλος. Από τους πλέον υπέροχους ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου.
Να συνέλθω απ' το σοκ και μακάρι να καταφέρω να γράψω αυτά που του αξίζουν. Έτσι κι αλλιώς είμαι βέβαιος πως θα γράψουν πολλοί. Ήταν τόσο αγαπητός...
Γιάννης Κουτζουράδης
****
Ο Γώργος Βότσης,εμβληματική μορφή της παλιάς καλής ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, δεν είναι πια μαζί μας. Προσωπικά του χρωστάω μεγάλο κομμάτι της πορείας μου στο χώρο. Όταν με πρότειναν για το πολιτικό ρεπορτάζ, σε πολύ μικρή(και δημοσιογραφικά) ηλικία είπε στον αείμνηστο Φυντανίδη: "Ο μικρός να έρθει στη θέση μου". Στο καλό...
Γιώργος Καρελιάς
***
Γιώργος Βότσης... Ο τελευταίος των μεγάλων. Αντίο...
Ιωάννα Κολοβού
***
Ένα τελευταίο δημόσιο αντίο στον εκλιπόντα, ξεχωριστό συνάδελφο και φίλο Γιώργο Βότση. (Νωπές μνήμες από κάποιες συναντήσεις μας με την παρέα των Εξαρχείων στον "Τσελιγκα" και απο τη συνεργασία μας στη σύντομη λειτουργία μιας- κάποιας Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΡΤ, στην φάση της επαναλειτουργίας της, επί κυβερνήσεως Τσίπρα)
Νίκος Τσαγκρής
****
"Νεαρέ - νεαρέ" με φώναζε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. "Τι κάνεις Νεαρέ;" μου είπε πάλι προχθές. Με έκανε να νοιώθω πάντα νέος αυτός Ο ΘΡΎΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΊΑΣ.
Ο κορυφαίος ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΤΣΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ, γιατί αποτελεί τον ορισμό της αντίστασης, της ελευθερίας και της δημοσιογραφίας. Πάει να συναντήσει τον Μίκη, τον Γλέζο και τον Περικλή τον Κοροβέση θα πιούνε ένα ουισκάκι και θα γυρίσει. Λένα, Νικόλ είμαστε όλοι εδώ μαζί σας. Η πολιτική κηδεία θα γίνει την Τετάρτη 10:30 στο Πρώτο και μετά στην Ριτσώνα
Ανδρέας Ρουμελιώτης
****
Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Γιώργος Βότσης (1938–2026), μια μεγάλη μορφή της δημοσιογραφίας.
Για τις Αρχές υπήρξε «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν. Για ένα κομμάτι της Αριστεράς, «προβοκάτορας». Ο ίδιος, όμως, δήλωνε πάνω απ’ όλα αντιστασιακός εκ φύσεως, ένας άνθρωπος που έζησε και υπηρέτησε τη δημοσιογραφία σε δύσκολες εποχές.
Πριν από λίγο καιρό είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω στο σπίτι του. Μου έκανε την τιμή να μου αφηγηθεί στιγμές από την πολυτάραχη ζωή του, τις μάχες που έδωσε και τις εποχές που σημάδεψαν την πορεία του.
Μου είπε κάτι που μου έμεινε: ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί.
Κρατώ τη συζήτηση εκείνη ως μια πολύτιμη εμπειρία και μια υπενθύμιση για το τι σημαίνει δημοσιογραφία με πάθος, σύγκρουση και πίστη στις ιδέες.
Γιάννης Πανταζόπουλος
*****
Πέθανε ο Γιώργος Βότσης.
Προσωπικά μιλώντας, έμαθα τα πρώτα πολιτικά γράμματα διαβάζοντας Ελευθεροτυπία στα 14.
Ο Γ.Β στην παραπολιτικη στήλη και το κύριο άρθρο κάθε Δευτέρα.
Πάντα χειρόγραφο, ποτέ γραφομηχανή.
Και Σχολιαστή αργότερα.
Με ενθουσίαζε το ύφος στο γράψιμο του και οι απόψεις του.
Με γοήτευε η εγγύτητα του στο πολιτικό ένοπλο της εποχής.
Πιο μετά με έφερνε σε αμηχανία η γραμμή της εθνικής συνεννόησης που κατέγραφε.
Νομίζω ήταν και στο ΠΑΜ επί χούντας.
Και σίγουρα με υψωμένη γροθιά στην κηδεία του Αντρέας Μπάαντερ μαζί με το Μανώλη Γλέζο.
Καλό ταξίδι Γιώργο Βότση
Ανδρέας Ρουμελιώτης
****
Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Γιώργος Βότσης (1938–2026), μια μεγάλη μορφή της δημοσιογραφίας.
Για τις Αρχές υπήρξε «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν. Για ένα κομμάτι της Αριστεράς, «προβοκάτορας». Ο ίδιος, όμως, δήλωνε πάνω απ’ όλα αντιστασιακός εκ φύσεως, ένας άνθρωπος που έζησε και υπηρέτησε τη δημοσιογραφία σε δύσκολες εποχές.
Πριν από λίγο καιρό είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω στο σπίτι του. Μου έκανε την τιμή να μου αφηγηθεί στιγμές από την πολυτάραχη ζωή του, τις μάχες που έδωσε και τις εποχές που σημάδεψαν την πορεία του.
Μου είπε κάτι που μου έμεινε: ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί.
Κρατώ τη συζήτηση εκείνη ως μια πολύτιμη εμπειρία και μια υπενθύμιση για το τι σημαίνει δημοσιογραφία με πάθος, σύγκρουση και πίστη στις ιδέες.
Γιάννης Πανταζόπουλος
*****
Πέθανε ο Γιώργος Βότσης.
Προσωπικά μιλώντας, έμαθα τα πρώτα πολιτικά γράμματα διαβάζοντας Ελευθεροτυπία στα 14.
Ο Γ.Β στην παραπολιτικη στήλη και το κύριο άρθρο κάθε Δευτέρα.
Πάντα χειρόγραφο, ποτέ γραφομηχανή.
Και Σχολιαστή αργότερα.
Με ενθουσίαζε το ύφος στο γράψιμο του και οι απόψεις του.
Με γοήτευε η εγγύτητα του στο πολιτικό ένοπλο της εποχής.
Πιο μετά με έφερνε σε αμηχανία η γραμμή της εθνικής συνεννόησης που κατέγραφε.
Νομίζω ήταν και στο ΠΑΜ επί χούντας.
Και σίγουρα με υψωμένη γροθιά στην κηδεία του Αντρέας Μπάαντερ μαζί με το Μανώλη Γλέζο.
Καλό ταξίδι Γιώργο Βότση
Πέτρος Καπετανόπουλος
****
Γιώργος Βότσης (1938-2026)
Αυτή η φουρνιά των δημοσιογράφων φεύγει και δεν αφήνει απογόνους.
Γραμματιζούμενες/οι επί της ουσίας, χωρίς πτυχία και, φυσικά, μεταπτυχιακά, δούλευαν πάντα με το βλέμμα στο κοινωνικό συμφέρον. Και πάλευαν, κόντρα σε όλα, ρισκάροντας και το ψωμί και τη ζωή τους.
Βγαλμένοι/ες από τα σπλάχνα της Αριστεράς, σε δύσκολες εποχές, κόσμησαν, και εν πολλοίς έφτιαξαν-δημιούργησαν, με την κουλτούρα τους τον Τύπο.
Αλλά δεν άφησαν απογόνους.
Όχι γιατί η επόμενη γενιά, με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά στην "επικοινωνία", δεν έχει "αξιόλογα" παιδιά, τουναντίον. Αλλά διότι τούτα δεν είναι αξιόμαχα. Κι αν είναι, κρύβουν λόγια για τον μισθό τον ελάχιστο.
Κι αν από την παλιά γενιά κάποιοι/ες, στην πορεία, ενέδωσαν στις συστημικές σειρήνες, από τη νέα, ενδίδουν εξαρχής. Από ανάγκη. Διότι μόνον έτσι παίζεται το παιχνίδι. Διότι οι κοινωνικές συνθήκες της ύπαρξης φτιάχνουν "αξιόλογους", όχι αξιόμαχους. Με συνετό παρελθόν. Με ορθολογικές απόψεις. Με σύγχρονες ιδέες. Και λίγα λόγια.
Με τον Γιώργο Βότση, και κάνα δυο άλλους ακόμα, κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο για τον Τύπο και τους ανθρώπους του. Το νέο που ανοίγει φαίνεται ζοφερό.
Κατέ Καζάντη
****
Ο Γιώργος Βότσης ήταν η "Ελευθεροτυπία".
Αυτά κι ευχαριστώ για την προσοχή σας.
****
Εμβληματική μορφή της αριστερής δημοσιογραφίας, ο Γιώργος Βότσης δεν είναι πια κοντά μας. Έφυγε στα 88 του, αφήνοντάς μας τη βαριά παρακαταθήκη της αγωνιστικής συνέπειας και της εναντίωσης σε κάθε τι που προσβάλλει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Δημοσιογράφος στη "Δημοκρατική Αλλαγή" και μέλος της Δ.Ν. Λαμπράκη, θα είναι, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη και άλλους τρεις αγωνιστές, στην ιδρυτική ομάδα του Πατριωτικού Μετώπου (μετέπειτα Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου - ΠΑΜ), αμέσως μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, το 1967.
Το 1977 θα είναι, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον Παναγιώτη Κανελλάκη, μεταξύ των ελάχιστων αριστερών απ' όλη την Ευρώπη που τόλμησαν να παραβρεθούν στην κηδεία των δολοφονημένων από το γερμανικό κράτος μαχητών της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (RAF).
Και επί δεκαετίες θα βρίσκεται σταθερά στο πλευρό των διωκόμενων από την κρατική καταστολή.
Καλό ταξίδι,, σύντροφε!
Γιώργος Αλεξάτος
****
Γιώργος Βότσης (1938-2026)
Αυτή η φουρνιά των δημοσιογράφων φεύγει και δεν αφήνει απογόνους.
Γραμματιζούμενες/οι επί της ουσίας, χωρίς πτυχία και, φυσικά, μεταπτυχιακά, δούλευαν πάντα με το βλέμμα στο κοινωνικό συμφέρον. Και πάλευαν, κόντρα σε όλα, ρισκάροντας και το ψωμί και τη ζωή τους.
Βγαλμένοι/ες από τα σπλάχνα της Αριστεράς, σε δύσκολες εποχές, κόσμησαν, και εν πολλοίς έφτιαξαν-δημιούργησαν, με την κουλτούρα τους τον Τύπο.
Αλλά δεν άφησαν απογόνους.
Όχι γιατί η επόμενη γενιά, με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά στην "επικοινωνία", δεν έχει "αξιόλογα" παιδιά, τουναντίον. Αλλά διότι τούτα δεν είναι αξιόμαχα. Κι αν είναι, κρύβουν λόγια για τον μισθό τον ελάχιστο.
Κι αν από την παλιά γενιά κάποιοι/ες, στην πορεία, ενέδωσαν στις συστημικές σειρήνες, από τη νέα, ενδίδουν εξαρχής. Από ανάγκη. Διότι μόνον έτσι παίζεται το παιχνίδι. Διότι οι κοινωνικές συνθήκες της ύπαρξης φτιάχνουν "αξιόλογους", όχι αξιόμαχους. Με συνετό παρελθόν. Με ορθολογικές απόψεις. Με σύγχρονες ιδέες. Και λίγα λόγια.
Με τον Γιώργο Βότση, και κάνα δυο άλλους ακόμα, κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο για τον Τύπο και τους ανθρώπους του. Το νέο που ανοίγει φαίνεται ζοφερό.
Κατέ Καζάντη
****
Ο Γιώργος Βότσης ήταν η "Ελευθεροτυπία".
Αυτά κι ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Χρήστος Ξανθάκης
***
Αντίο, Γιώργο Βότση. Ήσουνα από τους κορυφαίους δημοσιογράφους στην χώρα μας και μεγάλος δάσκαλος. Tα άρθρα σου στην Ελευθεροτυπία για να διδάσκονται. Ξέρω συναδέλφους που έγιναν δημοσιογράφοι επειδή σε διάβαζαν και ήθελαν να φτάσουν αυτό που ήσουνα.
Ioanna Moro
***
Αντίο, Γιώργο Βότση. Ήσουνα από τους κορυφαίους δημοσιογράφους στην χώρα μας και μεγάλος δάσκαλος. Tα άρθρα σου στην Ελευθεροτυπία για να διδάσκονται. Ξέρω συναδέλφους που έγιναν δημοσιογράφοι επειδή σε διάβαζαν και ήθελαν να φτάσουν αυτό που ήσουνα.
Ioanna Moro
Εμβληματική μορφή της αριστερής δημοσιογραφίας, ο Γιώργος Βότσης δεν είναι πια κοντά μας. Έφυγε στα 88 του, αφήνοντάς μας τη βαριά παρακαταθήκη της αγωνιστικής συνέπειας και της εναντίωσης σε κάθε τι που προσβάλλει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Δημοσιογράφος στη "Δημοκρατική Αλλαγή" και μέλος της Δ.Ν. Λαμπράκη, θα είναι, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη και άλλους τρεις αγωνιστές, στην ιδρυτική ομάδα του Πατριωτικού Μετώπου (μετέπειτα Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου - ΠΑΜ), αμέσως μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, το 1967.
Το 1977 θα είναι, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον Παναγιώτη Κανελλάκη, μεταξύ των ελάχιστων αριστερών απ' όλη την Ευρώπη που τόλμησαν να παραβρεθούν στην κηδεία των δολοφονημένων από το γερμανικό κράτος μαχητών της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (RAF).
Και επί δεκαετίες θα βρίσκεται σταθερά στο πλευρό των διωκόμενων από την κρατική καταστολή.
Καλό ταξίδι,, σύντροφε!
Γιώργος Αλεξάτος
