Ο πατέρας μου διάβαζε «Τα Νέα». Τότε ήταν σε μεγάλο σχήμα, με την παλιά γραμματοσειρά στον τίτλο. Έκανες ολόκληρη αεροπλανική κίνηση να γυρίσεις τη σελίδα. Το ΠαΣοΚ σε λίγο θα ερχόταν θριαμβευτικά να σηματοδοτήσει την εποχή της μεταδικτατορικής Ντόλτσε Βίτα, αυθαίρετα χτισμένη νύχτα και νομιμοποιημένη με επέκταση και ευρωπαϊκή επιδότηση. Τότε όμως, ο Αντρέας ήταν μια δύναμη αισιοδοξίας, για μια κοινωνία γεμάτη από χουντικά κατάλοιπα. [...]
Κάποια στιγμή ο πατέρας μου άλλαξε εφημερίδα. Δε θυμάμαι ακριβώς το λόγο, αλλά το γύρισε στην «Ελευθεροτυπία». Την οποία ήξερα από τους φοιτητές ξαδέρφια μου. Η «Ελευθεροτυπία» ήταν η αγαπημένη των φοιτητών, από Εξάρχεια μέχρι Ζωγράφου, δεν υπήρχε καφετέρια, καφενείο, ταβέρνα, φοιτητικό στέκι που να μην έβλεπες ανθρώπους με «Ελευθεροτυπίες» στα χέρια. Το δε Σαββατιάτικο φύλλο της ήταν το κάτι άλλο. Η ωραιότερη παρέα για ταξίδι με τρένο ή στο πλοίο.
Κάποια στιγμή βέβαια βγήκαν και άλλα φύλλα τα οποία δε μαροημέρευσαν: η επίσης Πασοκική «Επικαιρότητα», η αριστερή «Πρώτη», η κατ΄αντιγραφή από τη USA Today, 24 Ώρες του Κοσκωτά, και άλλες και άλλες.
Ήταν ωραίες εποχές τότε στον ελληνικό τύπο: Ο Μητρόπουλος και ο Κυρ έβγαζαν τη γλώσσα στη Δεξιά που κατέρρεε. Στο «Έθνος» ο Ραφαηλίδης άφησε τον κινηματογράφο και έγραφε φοβερά ιστορικοπολιτικά άρθρα. Ο Μηνάς Χρηστίδης στην κριτική θεάτρου έσφαζε με το γάντι. Στο «Έθνος» είδα πρώτη φορά το ονομά μου σε εφημερίδα, στην κριτική του για την πρώτη μου παράσταση, το 1989.
Στην εφημεριδάρα «Ελευθεροτυπία» ο Φυντανίδης σε ένα εντιτόριαλ αναφερόταν στην πρώτη -τότε- συναυλία των Scorpions! Ο Φρέντυ Γερμανός, με την κλασική του μικρή φωτογραφία δίπλα, έγραφε το χρονογράφημα της ημέρας. Ο Γιώργος Βότσης άνοιγε διάλογο με το «Άκου με ένοπλε σύντροφε» με τη 17 Νοέμβρη, ο Τσαγκαρουσιάνος έφτιαχνε τις «Επιλογές» κάθε Σάββατο -ακόμα έχω φυλαγμένα τα αποκόμματα για τους Massive Attack, ο εκπληκτικός Θ. Κρητικός (ψευδώνυμο) με τις κριτικές θεάτρου του που ο Θύμιος Καρακατσάνης απειλούσε να τον δείρει,ο Μικελίδης με το σινεμά (μιλάμε για εφημεριδάρα, δεν γράφω άλλο για την «Ελευθεροτυπία» γιατί θα κλάψω). [...]
- από παλαιότερο κείμενο που υπέγραφε ο Νίκος Ορφανός στο protagon.gr
