Για πολλά χρόνια το αιχμηρό, πνευματώδες και καλαίσθητο σκίτσο του δημοσιευόταν, ψηλά, στην πρώτη σελίδα των Νέων, της εφημερίδας με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία, δεκάδων χιλιάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων φύλλων εκείνη την εποχή. Ο λόγος για τον Φωκίωνα Δημητριάδη που υπήρξε κορυφαίος σκιτσογράφος, ένα πολύ δυνατό πενάκι, που κατέγραφε καθημερινά την πολιτική επικαιρότητα με οξύτητα και χιούμορ.
Με αφορμή την αποκάλυψη των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, η Εφημερίδα των Συντακτών έχει στην έκδοση του Σαββατοκύριακου, στο ένθετο «Νησίδες», αφιέρωμα τεσσάρων σελίδων που επιμελήθηκε ο Γιάννης Αντωνόπουλος (John Antono), ο οποίος σημειώνει στο κείμενό του που συνοδεύει 14 σκίτσα του Φωκίωνα: «Πέρα από τους ηρωικούς φωτογράφους της Κατοχής (σημ.: τους αναφέρει ονομαστικά λίγο πιο πάνω στο κείμενό του), ο νους μας ανέτρεξε ετούτες τις μέρες και σε έναν σκιτσογράφο. Έναν σπουδαίο, εμβληματικό σκιτσογράφο, τον οποίο η Ιστορία έχει τοποθετήσει στο πάνθεον των σημαντικότερων δημιουργών στα διακόσια χρόνια της ελληνικής γελοιογραφίας».
Με αφορμή την αποκάλυψη των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, η Εφημερίδα των Συντακτών έχει στην έκδοση του Σαββατοκύριακου, στο ένθετο «Νησίδες», αφιέρωμα τεσσάρων σελίδων που επιμελήθηκε ο Γιάννης Αντωνόπουλος (John Antono), ο οποίος σημειώνει στο κείμενό του που συνοδεύει 14 σκίτσα του Φωκίωνα: «Πέρα από τους ηρωικούς φωτογράφους της Κατοχής (σημ.: τους αναφέρει ονομαστικά λίγο πιο πάνω στο κείμενό του), ο νους μας ανέτρεξε ετούτες τις μέρες και σε έναν σκιτσογράφο. Έναν σπουδαίο, εμβληματικό σκιτσογράφο, τον οποίο η Ιστορία έχει τοποθετήσει στο πάνθεον των σημαντικότερων δημιουργών στα διακόσια χρόνια της ελληνικής γελοιογραφίας».
Αναφερόμενος σε αυτόν, τον εμβληματικό όπως τον χαρακτηρίζει, σκιτσογράφο, συμπληρώνει: «Ο Φωκίων Δημητριάδης (ή Φώκος για τους φίλους του) στην περίοδο της Κατοχής δημιούργησε δεκάδες δραματοποιημένα σκίτσα από την καθημερινότητα της Αθήνας, συνθέτοντας μια μεγάλη αφήγηση της κατοχικής εμπειρίας στην πρωτεύουσα».
Στο εντιτόριαλ των «Νησίδων» η Ναταλί Χατζηαντωνίου αναφέρει ότι «η ιστορική μνήμη των πολλών, έχει διατηρήσει, στην καλύτερη περίπτωση, την ανεκδοτολογικού τύπου σχέση του με τον Τσάτσο, τον οποίο σκιτσάριζε πάντα δίπλα σε μια κότα», αλλά στην ουσία ο Δημητριάδης «ήταν ένας σημαντικότατος δημιουργός, ο οποίος αντιστάθηκε σθεναρά σε κατακτητές και χαφιέδες με το "ταπεινό" του σκίτσο, μια τέχνη προορισμένη δυστυχώς συχνά για το εφήμερο και τη λήθη».
Τα 14 σκίτσα του αφιερώματος εικονογραφούν εκτελέσεις, ανακρίσεις, βασανιστήρια, ακόμα και περισυλλογή νεκρών στους δρόμους με κάρα.
- από το harddog
Στο εντιτόριαλ των «Νησίδων» η Ναταλί Χατζηαντωνίου αναφέρει ότι «η ιστορική μνήμη των πολλών, έχει διατηρήσει, στην καλύτερη περίπτωση, την ανεκδοτολογικού τύπου σχέση του με τον Τσάτσο, τον οποίο σκιτσάριζε πάντα δίπλα σε μια κότα», αλλά στην ουσία ο Δημητριάδης «ήταν ένας σημαντικότατος δημιουργός, ο οποίος αντιστάθηκε σθεναρά σε κατακτητές και χαφιέδες με το "ταπεινό" του σκίτσο, μια τέχνη προορισμένη δυστυχώς συχνά για το εφήμερο και τη λήθη».
Τα 14 σκίτσα του αφιερώματος εικονογραφούν εκτελέσεις, ανακρίσεις, βασανιστήρια, ακόμα και περισυλλογή νεκρών στους δρόμους με κάρα.
- από το harddog
