Αν και, όπως ήδη θα γνωρίζετε, δεν ανήκω στον «αξιοζήλευτο κόσμο» των αγαπημένων του προέδρου Μητσοτάκη, παρ’ όλα αυτά κάτι καταφέρνω, με πολύ κόπο ομολογώ, στο πεδίο της αλίευσης των πληροφοριών. Κάπως έτσι, ξεκίνησα να σας γράφω για τις σκέψεις που είχε ξεκινήσει να κάνει ο αρχηγός Κυριάκος σε σχέση με τις πρόωρες εκλογές. Και, όπως μας συνέβαινε στα σχολικά χρόνια, όταν κάποιος από την παρέα μάθαινε το μυστικό μας, βγαίναμε στα κεραμίδια, αν και προσωπικά δυσκολευόμουν λόγω αναστήματος, με αποτέλεσμα να εξαντλώ την τσαντίλα μου στο πάτωμα. Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός είναι η πρώτη φορά που σκέφτεται να αφήσει αυτά τα ωραία που λέει περί θεσμικότητας, επιχειρώντας το πολιτικά προφανές. Και επειδή το σκέφτεται, αντιλαμβάνομαι ότι τον ενόχλησε το γεγονός ότι ξεκίνησα να το γράφω εδώ και κάτι μέρες, όταν οι υπόλοιποι (οι καλοί της πιάτσας) υποστήριζαν το ακριβώς αντίθετο.
Διαβάζοντας τα πρωτοσέλιδα των χθεσινών εφημερίδων, κατάλαβα ότι τελικώς το σενάριο των εκλογών παίζει κανονικά και με τον νόμο, παρά τα όσα ισχυρίζεται ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Επειδή, όμως, την «Καθημερινή» του Αλαφούζου, με διευθυντή τον Παπαχελά, δεν τη λες και τόσο «κίτρινη», διαβάζοντας τόσο το πρωτοσέλιδο όσο και το εσωτερικό ρεπορτάζ, κατάλαβα ότι και οι εκεί συνάδελφοι επέλεξαν να προτάξουν ως πρώτο θέμα το πολιτικά προφανές. Έγραψαν, δηλαδή, αυτό που σας γράφω από την προηγούμενη εβδομάδα, ότι δηλαδή το μοναδικό παράθυρο με θέα στην αυτοδυναμία είναι το διάστημα από την Παρασκευή μέχρι τη Δευτέρα του Πάσχα. Μετά αρχίζουν τα δύσκολα, μαζί με τα αβέβαια, για τον πρόεδρο Μητσοτάκη και τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή του.
BigMouth / Powergame
