Ο Βαγγέλης Κορακάκης της μουσικής δηλώνει ότι είναι από την Καισαριανή, και παραμένει ΚΚΕ. Ο Μιχάλης Πατένταλης της λογοτεχνίας σχολιάζει ότι «έτσι, μια νύχτα ξαφνικά, βρίσκω το όνομά μου να φιγουράρει σε μια λίστα διεύρυνσης και σε μια συντονιστική επιτροπή που, μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζω καν τι και πώς συντονίζει». Ο πρώην πρύτανης και υφυπουργός του Τσίπρα Θεοδόσης Πελεγρίνης δεν δηλώνει τίποτε, αλλά η Αννα Διαμαντοπούλου δηλώνει γι’ αυτόν ότι στην περίπτωσή του παραβιάζονται ηθικά όρια. Και ο Χάρης Δούκας επίσης δηλώνει ότι δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να δίνει την εντύπωση πως παίρνει κόσμο φύρδην-μίγδην και από το τσουβάλι.
Τελικά η διαφημισμένη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ και οι αντιδράσεις που προκάλεσε, στα όρια της θυμηδίας, θυμίζουν την ατάκα του Ηλιόπουλου στην παλιά ελληνική ταινία ότι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Ή το γνωστό άσμα, ό,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο. Αν μάλιστα προσθέσουμε ότι ως διεύρυνση εμφανίζονται και πρόσωπα με γνωστή και μακρά διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ, ένα πρώην μέλος της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ (!), κάποιοι αποτυχημένοι πολιτευτές της Δεξιάς, κάποιος του Κασσελάκη, το βιτριολικό φύρδην-μίγδην του δημάρχου δείχνει να επιβεβαιώνεται πανηγυρικά. Και είναι να απορεί κανείς πώς βρέθηκαν δημοσιογράφοι να πέσουν στην παγίδα της σοβαροφανούς ανάλυσης μιας τέτοιας λίστας, που εξ αρχής φαινόταν ότι έφερνε προς ανέκδοτο.
Υπάρχουν δύο ζητήματα εδώ. Το πρώτο είναι η προσπάθεια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να δείξει ότι το κόμμα μεγαλώνει, κερδίζει στελέχη, κόσμο, έδαφος. Προσπάθεια που προφανώς αποσκοπεί να εμφανίσουν επιτέλους κάτι θετικό εν όψει και του συνεδρίου τους και να διασκεδάσουν έτσι την αρνητική δημοσκοπική εικόνα. Τελικώς όμως το ασύντακτο, οι αστοχίες, η φτώχεια και η βιασύνη του εγχειρήματος μάλλον δείχνουν απόγνωση μπροστά στα πεισματάρικα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, παρά εμπνέουν αισιοδοξία. Ενώ οι σκληρές αντιδράσεις από προσωπικότητες του κόμματος δείχνουν ότι στο ΠΑΣΟΚ υποβόσκει μια κρίση που έχει να κάνει όχι με τον Πελεγρίνη, αλλά με τη στρατηγική του κόμματος. Και ίσως ακόμα χειρότερα με την ικανότητα της ηγεσίας του.
Πιθανότατα έχει να κάνει και με τον Τσίπρα. Με την απειλή που ο πρώην πρωθυπουργός αποτελεί για το σημερινό ΠΑΣΟΚ και την ηγεσία του. Με την εκ των προτέρων πίεση ενός νέου πολιτικού σχηματισμού, που θα κινηθεί στον προοδευτικό χώρο και θα εξαερώσει τη φιλοδοξία και τις διακηρύξεις που θέλουν το ΠΑΣΟΚ εναλλακτική στον Μητσοτάκη. Από την αποτυχημένη απόπειρα διεύρυνσης πάντως αυτό που μένει είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί. Και το ερώτημα στο οποίο θα κληθούν γρήγορα να απαντήσουν όλες οι τάσεις του είναι αν θέλουν. Και τι…
Θανάσης Καρτερός
Eφημερίδα των Συντακτών
