«Δέστε τον»!.. / «Ο άνθρωπος είναι του… τρελού»!.. / «Μαζέψτε τον, γιατί, στην τελική, ο τύπος θα πατήσει το κουμπί!..», ήταν η αρχική μαζική αντίδραση της παγκόσμιας λαϊκής διαδικτυακής κοινότητας στο εξωφρενικό πειρατικό ρεσάλτο του Τράμπ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες.
Η παγκόσμια πολιτική και διπλωματική κοινότητα μούγκα!.. Κάτι χλωμοί… πολίτικαλ κορέκτ ψίθυροι περί Διεθνούς Δικαίου εκ δεξιών και εξ ευωνύμων της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας μόνο, κι ανάμεσά τους η ντροπιαστική φωνή του… «δικού μας» (του εθνικού μας κολαούζου του Τράμπ Κυριάκου Μητσοτάκη) να τους αμφισβητεί: «Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. (…) Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»!..
Κατά τα λοιπά, σιωπή ασυρμάτου: «Η αποτυχία της Ευρώπης να καταδικάσει την παράνομη επιθετικότητα του Τραμπ στη Βενεζουέλα δεν είναι απλώς λανθασμένη – είναι ηλίθια», ξεσπούσε απερίφραστα από τις σελίδες του Guardian η αναλύτρια διεθνών υποθέσεων, Nathalie Tocci, την επομένη της γκανγκστερικής ενέργειας του Αμερικανού προέδρου στο Καράκας.
Πράγματι, μετά τη συνένοχη σιωπή τους για τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα και τη σιωπηρή αποδοχή της επίθεσης ΗΠΑ/Ισραήλ στο Ιράν, οι ευρωπαϊκές χώρες (με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις – όπως αυτές της η Ισπανίας, της Ολλανδίας και της Νορβηγίας) συμπεριφέρονται ως αποικίες, ανίκανες και απρόθυμες να αντισταθούν στις αλλεπάλληλες εγκληματικές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου απ’ τον Τράμπ. Και βέβαια, όσο περισσότερο οι ευρωπαϊκές χώρες θα συμπεριφέρονται ως αποικίες, τόσο περισσότερο η παρανοϊκή κατακτητική επιθετικότητα του Αμερικανού προέδρου θα απελευθερώνεται και θα εντείνεται…
Δεν είναι τυχαίο ότι, στο μεσοδιάστημα (τις 15 μέρες που μεσολάβησαν από την επέμβαση στη Βενεζουέλα ως σήμερα), ο Ντόναλντ Τράμπ εξέταζε δυό – τρείς στρατιωτικές επιλογές που του προτείνονταν από τον αποκαλούμενο και «ταχυδακτυλουργό», ύπατο σύμβουλό του σε θέματα εκτελεστικής εξουσίας (!) Στίβεν Μίλερ, προκειμένου να… την πέσει στο Ιράν! Ταυτόχρονα απειλούσε την Κούβα ότι, «αν δεν κάνει μια συμφωνία μαζί του» (σ. σ: για το εισαγόμενο στη χώρα βενεζουελάνικο πετρέλαιο), θα την… καταλάβει και θα διορίσει πρόεδρό της τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ενώ δήλωνε ευθαρσώς ότι «οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν τη Γροιλανδία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο»!..
Σκέφτομαι πως, με τούτα και με εκείνα, αν ο Τράμπ συνεχίσει να παίζει ανενόχλητος το παρανοϊκό βιολί του, το… σωτήριον έτος 2026, μπορεί μείνει στην ιστορία ως έτος οριστικής επιστροφής στην αποικιοκρατία made in USA: «Καμιά έκπληξη», μου απαντά ο αρθρογράφος Simon Jenkins, συγγραφέας του βιβλίου «A Short History of America: From Tea Party to Trump», από τις σελίδες του Guardian: «Η έκπληξη είναι ότι η επιχείρηση (σ. σ.: η γκανγκστερική επίθεση Τράμπ στη Βενεζουέλα) προκάλεσε τόση έκπληξη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της Αμερικανικής ιστορίας, ο ένας πρόεδρος μετά τον άλλον θεωρούσαν εξαιρετικά ελκυστικό να ισχυρίζονται ότι το «πρόδηλο πεπρωμένο» των ΗΠΑ ήταν να διακηρύσσουν και να προωθούν την ελευθερία απανταχού της γης…»
O «ταχυδακτυλουργός» της πολιτικής Τράμπ, Στίβεν Μίλερ – σημειώνει ο Simon Jenkins – θεωρεί ως φυσικό επακόλουθο «το ενδεχόμενο, ο Πρόεδρος να συνεχίσει στο δρόμο του δόγματος Μονρόε» που χάραξαν οι προηγηθέντες ομόλογοί του. Και θυμίζει με νόημα, ότι «το αρχικό δόγμα ανακήρυσσε τις ΗΠΑ υπεύθυνες για την προστασία ολόκληρης της Αμερικής από τον ευρωπαϊκό αποικισμό». Και ότι «ένα προγενέστερο δόγμα, το δόγμα Ρούσβελτ, υποσχόταν ότι η Ουάσινγκτον δεσμευόταν, έστω και απρόθυμα, σε κραυγαλέες περιπτώσεις αδικημάτων ή ανικανότητας, στην άσκηση διεθνούς αστυνομικής εξουσίας».
Εξ αυτών συνάγεται ότι η εκδοχή του Τραμπ για να δικαιολογήσει την αφόρητη πίεση προς τη Γροιλανδία, πιθανότατα την Κούβα, ακόμη και τον Καναδά, φαίνεται πως θα είναι η επίκληση της εθνικής ασφάλειας. Απλά, θυμίζουμε ότι η σύζυγος του Μίλερ φέρεται ότι ανάρτησε έναν χάρτη της Γροιλανδίας με την αστερόεσσα. Και ότι αν αυτό συνέβαινε αύριο – μεθαύριο, θα αποτελούσε την απαρχή μιας αυτοκρατορίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και, επιπλέον, μια περαιτέρω διολίσθηση προς την τρέλα.
