Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της ελληνικής μουσικής. Με πορεία που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς και τραγουδιστές, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο δημοτικό, το λαϊκό και το έντεχνο τραγούδι.
Ο Λάκης Χαλκιάς, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943. Προερχόταν από τη γνωστή μουσική οικογένεια των Χαλκιάδων, αποτελώντας την τέταρτη γενιά της. Πατέρας του ήταν ο σπουδαίος κλαρινίστας Τάσος Χαλκιάς και από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε μέσα στον κόσμο της παραδοσιακής μουσικής.
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε νωρίς. Σε ηλικία μόλις 16 ετών εργαζόταν ήδη ως μουσικός, ενώ στα 18 του πραγματοποίησε τις πρώτες του ηχογραφήσεις στην Columbia, ερμηνεύοντας τραγούδια των Θεόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου.
Εκτός από το τραγούδι, ήταν δεξιοτέχνης σε πολλά μουσικά όργανα, όπως η κιθάρα, το μπουζούκι, το λαούτο, ο τζουράς και το ούτι.
Κατά τη δεκαετία του 1960 συνεργάστηκε με κορυφαίους εκπροσώπους του λαϊκού τραγουδιού, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ενώ συνυπήρξε και με σπουδαίους ρεμπέτες, μεταξύ των οποίων ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης.
Το 1967 αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου παρέμεινε περίπου τέσσερα χρόνια, πραγματοποιώντας εμφανίσεις για την ελληνική ομογένεια. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1971, ξεκίνησε μία από τις σημαντικότερες περιόδους της καλλιτεχνικής του πορείας.
Καθοριστικό σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε η συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, μέσα από την οποία ερμήνευσε εμβληματικά έργα όπως η «Θητεία», οι «Μετανάστες», ο «Θεσσαλικός Κύκλος», το «Οροπέδιο» και οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».
Την ίδια περίοδο, πραγματοποίησε συναυλίες στο εξωτερικό μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη.
Η φωνή του ταυτίστηκε με το έντεχνο και το πολιτικό τραγούδι της Μεταπολίτευσης, χωρίς ποτέ να απομακρυνθεί από το δημοτικό και το λαϊκό ρεπερτόριο, που αποτέλεσε τη βάση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
Παράλληλα, συνεργάστηκε με δεκάδες συνθέτες, στιχουργούς και ερμηνευτές, συμμετέχοντας σε δισκογραφικές δουλειές, συναυλίες και μουσικές παραστάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ξεχωριστή θέση στο έργο του κατείχε η μεγάλη παραγωγή «2.500 χρόνια ελληνική μουσική – Από τον Όμηρο μέχρι σήμερα», για την οποία εργάστηκε επί σειρά ετών, επιχειρώντας να αναδείξει τη συνέχεια της ελληνικής μουσικής από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η παράσταση παρουσιάστηκε το 1995 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στη συνέχεια στο Ηρώδειο, αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες προσωπικές δημιουργίες του.
Ο Λάκης Χαλκιάς διατήρησε έντονη και δημόσια πολιτική παρουσία. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ, ενώ το 2018 συμμετείχε στη συναυλία που διοργάνωσε το κομμουνιστικό κόμμα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής μαζί με τον Γιάννη Μαρκόπουλο για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση.
Με τον θάνατό του ολοκληρώνεται η διαδρομή ενός ερμηνευτή που υπηρέτησε με συνέπεια διαφορετικά είδη της ελληνικής μουσικής και συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση και τη διάδοση της μουσικής παράδοσης του τόπου μας, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη.
