Ορίστε, που το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη, όταν θέλει, λειτουργεί ασκαρδαμυκτί και τσεκουράτα. Απόδειξη, η ταχύτητα με την οποία ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Τζαβέλλας μελέτησε τα δεδομένα, αποφάσισε και διέταξε να παραμείνει η υπόθεση των υποκλοπών ενταφιασμένη στο αρχείο, όπου την έθαψε πριν από περίπου δύο χρόνια ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ζήσης.
Κι αυτό, παρά τα στοιχεία που προέκυψαν εν τω μεταξύ στη δίκη των τεσσάρων ιδιωτών και καταγράφονται λεπτομερώς και εμπεριστατωμένα στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Και παρά τις δηλώσεις Ντίλιαν, ιδιοκτήτη της Intellexa, ο οποίος αποκάλυψε ότι το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator της εταιρείας διατίθεται μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικούς οργανισμούς. Και θύμισε με νόημα στον Μητσοτάκη το πολιτικό τέλος του Νίξον, οργανωτή του Γουότεργκεϊτ. Εδώ πια χάνει το νόημά της ακόμα και η καταγγελία της συγκάλυψης.
Για το καθεστώς Μητσοτάκη και τα πλοκάμια του σε κύκλους της ηγεσίας της Δικαιοσύνης η συγκάλυψη έχει καταντήσει κανονικότητα. Ποιος νόμος, ποιο Σύνταγμα, ποιο κράτος δικαίου. Στη σημερινή Ελλάδα, όλο και πιο απροκάλυπτα, επικρατεί ο νόμος του Κυριάκου. Χωρίς προσχήματα πια, με διάφορα αλαμπουρνέζικα δήθεν νομικά κατασκευάσματα, όλα παίρνουν τη θέση που θέλει να πάρουν ο πολυχρονεμένος πρωθυπουργός μας. Ανθρώπινο λάθος τα Τέμπη θέλει; Θα το έχει. Υπερβολές και job description στο εθνικό σπορ του ρουσφετιού για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θέλει; Θα το έχει. Βαθιά τρύπα και αρχείο για τα αίσχη του Predator θέλει; Θα το έχει. Με αποτέλεσμα τίποτε να μη μένει όρθιο από θεσμούς που υποστυλώνουν την εμπιστοσύνη του πολίτη στη δημοκρατία και το κράτος.
Κάνει λάθος ωστόσο όποιος πιστεύει ότι αυτή η θεσμική χυδαιότητα, απάτη, ρεμούλα, είναι ένδειξη δύναμης. Δεν είναι. Είναι το τελευταίο στάδιο του μητσοτακισμού. Καθώς η διαφθορά έχει απλωθεί στις εξουσίες, τους θεσμούς, το προσωπικό τους, τις σχέσεις με την παρανομία και τη λαφυραγώγηση, οι τρύπες στο τείχος της σιωπής και της συνενοχής πολλαπλασιάζονται. Και το καθεστώς υποχρεώνεται να καταφεύγει όλο και σε πιο απροκάλυπτες κινήσεις που αποδεικνύονται ατελέσφορες και υπονομευτικές για το ίδιο. Κλείνουν μια τρύπα και προκύπτουν δύο. Αθωώνουν τον εαυτό τους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους βγαίνει η Κοβέσι. Θάβουν το Predator στον Αρειο Πάγο και τους βγαίνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο με το «κατηγορώ» του. Σμπαράλια γίνεται μπροστά στα μάτια μας ένα σύστημα που είδε τον εαυτό του ως άτρωτο ιδιοκτήτη θεσμών και ψυχών. Και έπεται συνέχεια.
Τελειώνουν. Και τα αρχεία που εύκολα τα κλείνουν, κάποια μέρα θα ανοίξουν. Εστω δύσκολα, αλλά θα ανοίξουν. Το κρίσιμο ερώτημα, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, είναι αυτό το φαύλο, αυταρχικό σύστημα εξουσίας, που έχει πια κακοφορμίσει και ζέχνει από όλες τις πλευρές, πόση ζημιά θα κάνει στη δημοκρατία και τη χώρα πνέοντας τα λοίσθια. Και δυστυχώς δεν τα έχουμε δει ακόμα όλα. Γιατί, όπως έχει αποδειχτεί, η σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τη δημοκρατία και την πατρίδα είναι ολέθρια…
Κάνει λάθος ωστόσο όποιος πιστεύει ότι αυτή η θεσμική χυδαιότητα, απάτη, ρεμούλα, είναι ένδειξη δύναμης. Δεν είναι. Είναι το τελευταίο στάδιο του μητσοτακισμού. Καθώς η διαφθορά έχει απλωθεί στις εξουσίες, τους θεσμούς, το προσωπικό τους, τις σχέσεις με την παρανομία και τη λαφυραγώγηση, οι τρύπες στο τείχος της σιωπής και της συνενοχής πολλαπλασιάζονται. Και το καθεστώς υποχρεώνεται να καταφεύγει όλο και σε πιο απροκάλυπτες κινήσεις που αποδεικνύονται ατελέσφορες και υπονομευτικές για το ίδιο. Κλείνουν μια τρύπα και προκύπτουν δύο. Αθωώνουν τον εαυτό τους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους βγαίνει η Κοβέσι. Θάβουν το Predator στον Αρειο Πάγο και τους βγαίνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο με το «κατηγορώ» του. Σμπαράλια γίνεται μπροστά στα μάτια μας ένα σύστημα που είδε τον εαυτό του ως άτρωτο ιδιοκτήτη θεσμών και ψυχών. Και έπεται συνέχεια.
Τελειώνουν. Και τα αρχεία που εύκολα τα κλείνουν, κάποια μέρα θα ανοίξουν. Εστω δύσκολα, αλλά θα ανοίξουν. Το κρίσιμο ερώτημα, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, είναι αυτό το φαύλο, αυταρχικό σύστημα εξουσίας, που έχει πια κακοφορμίσει και ζέχνει από όλες τις πλευρές, πόση ζημιά θα κάνει στη δημοκρατία και τη χώρα πνέοντας τα λοίσθια. Και δυστυχώς δεν τα έχουμε δει ακόμα όλα. Γιατί, όπως έχει αποδειχτεί, η σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τη δημοκρατία και την πατρίδα είναι ολέθρια…
Θανάσης Καρτερός
Εφημερίδα των Συντακτών
