Θα γυρίσουμε πίσω, ενδεχομένως αρκετά πίσω, και θα ασχοληθούμε με θέματα που νομίζαμε ότι είχαν κλείσει τον κύκλο τους, αλλά επανέρχονται στην επικαιρότητα με ευθύνη των μηχανισμών του καθεστώτος. Οι προπαγανδιστικοί ιμάντες του δυσκολεύονται να επινοήσουν ελκυστικά επιχειρήματα για να ρυμουλκήσουν τους θυμωμένους ψηφοφόρους στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορούν να εξωραΐζουν την πραγματικότητα συνεχώς, οι αριθμοί που δίνουν για να αποδείξουν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα οικονομικό θαύμα που έχει αφήσει την οικουμένη ενεή σκοντάφτουν στη δύστροπη πραγματικότητα.
Οι υποσχέσεις τους για το αύριο είναι αναιμικές, η περίφημη πολιτική σταθερότητα, που ισχυρίζονται ότι μόνο η συντηρητική παράταξη μπορεί να εγγυηθεί, δεν συγκινεί τα πλήθη που ζητούν πολιτική αλλαγή. Τα τρομοκρατικά διλήμματα που διακινούν είναι τόσο άγαρμπα που ζαβλακώνουν κυρίως εκείνους που τα πλασάρουν. Τα κρούσματα διαφωνιών στο εσωτερικό της κυβέρνησης, οι διαγκωνισμοί και οι δελφινομαχίες με φόντο την επόμενη μέρα πυκνώνουν. Απαιτείται λοιπόν να ξεκινήσει η εκστρατεία δυσφήμησης-συκοφάντησης των αντιπάλων του συστήματος. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Εχουν την τεχνογνωσία.
Αφού δεν κατάφεραν να αποδομήσουν τα προγράμματα των άλλων, αφού δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν το δικό τους πρόγραμμα ως κάτι το εξαιρετικό, αφού οι κατηγορίες περί ακοστολόγητων προτάσεων και λαϊκισμού δεν απέδωσαν όσο θα ήθελαν, οι αυλικοί του καθεστώτος θα βάλουν στην κυκλοφορία, με μεγαλύτερη ορμή, με περισσότερο πάθος, το σχέδιο για τη δυσφήμηση των πολιτικών αντιπάλων.
Ο Ανδρουλάκης είναι λαϊκιστής, θα γίνει συμπλήρωμα του Τσίπρα, δεν κάνει για αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία του θα τεθεί εν αμφιβόλω μετά τις εκλογές αφού δεν πρόκειται να πλησιάσει τον στόχο του. Ο Αντώνης Σαμαράς είναι προδότης, είναι αποστάτης, καθοδηγείται από το μίσος του για την οικογένεια Μητσοτάκη, αντικειμενικά λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων των εχθρών της παράταξης και η Ιστορία δεν θα του αφιερώσει ούτε μία υποσημείωση στον πάτο του σχετικού κεφαλαίου. Για τον Τσίπρα; Εχουν πολλά ράμματα για τη γούνα του.
Μετάνιωσε που δεν έκλεισε τις τράπεζες αμέσως μετά τη νίκη του τον Γενάρη του 2015, υπέγραψε το πιο καταστροφικό μνημόνιο που κόστισε στη χώρα ένα σωρό λεφτά, πούλησε τη Μακεδονία για να πάρει τις συντάξεις, πήρε μίζα για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες και επειδή δεν ξέχασε από πού ξεκίνησε (από την Ακρα Αριστερά κατά την άποψη του κ. Γεωργιάδη) είχε περίεργα νταραβέρια με αριστερούς δικτάτορες σαν τον Μαδούρο, με απεσταλμένους του οποίου συναντήθηκε κρυφά το 2012 στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ και παρέλαβε μια βαλίτσα με άγνωστο περιεχόμενο. Οφείλει να πει στον ελληνικό λαό τι περιείχε η βαλίτσα. Χρήματα (σε ποιο νόμισμα;) για να ενισχύσει το κόμμα του και την προσωπική περιουσία του ή μήπως όπλα για να τα δοκιμάσει ο ίδιος και το ένστολο επιτελείο του κι αν του κάνουν να παραγγείλει μια ποσότητα για να εξοπλίσει τα παρδαλά στίφη του και να ξεκινήσει τον τρίτο γύρο με στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού; Τα καμώματα των αυλικών του καθεστώτος δεν έχουν τελειωμό.
Τάσος Παππάς
Εφημερίδα των Συντακτών
