Το δημοσίευμα του Διονύση Βραιμάκη, με τίτλο «Γιατί εκτιμώ τους διορθωτές των εφημερίδων», στο Harddog, μας υπενθυμίζει ότι η εφημερίδα υπήρξε διαχρονικά ένα σύνθετο σύστημα παραγωγής γνώσης, στο οποίο κάθε κρίκος της αλυσίδας είχε συγκεκριμένο και αναντικατάστατο ρόλο. Όσοι εργαστήκαμε σε αυτόν τον χώρο γνωρίζουμε ότι η ποιότητα του τελικού φύλλου, του προϊόντος κατά τα νεότερα, δεν ήταν ποτέ αποκλειστικό αποτέλεσμα της πένας του δημοσιογράφου ή της υπογραφής του αρθρογράφου. Ήταν προϊόν μιας συλλογικής διαδικασίας, αυστηρά οργανωμένης, όπου η εξειδίκευση κάθε επαγγελματία αποτελούσε προϋπόθεση αξιοπιστίας.
Ο διορθωτής ήταν ο τελευταίος θεματοφύλακας της γλώσσας, της ακρίβειας και της λογικής συνοχής του κειμένου. Ο συντάκτης ύλης οργάνωνε την ειδησεογραφική ιεράρχηση, αξιολογούσε τη βαρύτητα των γεγονότων και καθόριζε την ταυτότητα κάθε φύλλου.
- διαβάστε τη συνέχεια του κειμένου του Γιάννη Βαθυά στο Harddog ΕΔΩ
