Θα το πω με όση αγάπη και συμπόνια μου έχουν απομείνει για τους πολιτικούς σ’ αυτούς τους δύσκολους και άπονους καιρούς. Είμαι ψυχολογικά αυτές τις δύσκολες (πολιτικά) ώρες με την Ράνια τη Θρασκιά και τον Πέτρο τον Παππά. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση τους, το ομολογώ. Να ακούω δηλαδή τις φήμες να πηγαίνουν και να έρχονται περί μεταγραφής της Κατερίνας Νοτοπούλου στο ΠΑΣΟΚ.
Δεν ξέρω πόση αλήθεια έχει η φημολογία, αλλά έχουν βουίξει τα πασοκικά στέκια στη Θεσσαλονίκη για μία ενδεχόμενη μεταγραφή της συμπαθούς Κατερίνας στο Κίνημα. Βλέπετε υπάρχει η αίσθηση εδώ και καιρό ότι είναι κομμένη από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Προσωπικά, αν θέλετε τη γνώμη μου, θα ήθελα να δω την Κατερίνα με την ΕΛΑΣ, καθότι γνωρίζω ότι ο πρόεδρος Αλέξης της είχε πάντα μία εκτίμηση, εξ ου και την έκανε υπουργό.
Αλλά στην πολιτική τα πράγματα συχνά είναι σκληρά.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ στην Καρυστιανού
Στο μεταξύ, μιας και μιλάμε για μεταγραφές, διαπιστώνω ότι πράγματι η Μαρία Καρυστιανού το διαθέτει ένα πέρασμα και απήχηση στην κεντροαριστερά. Και μάλιστα καταφέρνει να κερδίζει αξιόμαχα στελέχη, που έχουν περάσει από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Για παράδειγμα έχουν ενταχθεί στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία, η Αρετή Μπατά, πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η Λίτσα Σουλελέ. Και οι δύο είχαν αποχωρήσει από το κόμμα στο χαμό που είχε γίνει με το μαϊμού συνέδριο στο Γκάζι.
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η… «ροή» πολυσυλλεκτικότητας.
Στο μεταξύ, μιας και μιλάμε για μεταγραφές, διαπιστώνω ότι πράγματι η Μαρία Καρυστιανού το διαθέτει ένα πέρασμα και απήχηση στην κεντροαριστερά. Και μάλιστα καταφέρνει να κερδίζει αξιόμαχα στελέχη, που έχουν περάσει από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Για παράδειγμα έχουν ενταχθεί στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία, η Αρετή Μπατά, πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η Λίτσα Σουλελέ. Και οι δύο είχαν αποχωρήσει από το κόμμα στο χαμό που είχε γίνει με το μαϊμού συνέδριο στο Γκάζι.
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η… «ροή» πολυσυλλεκτικότητας.
Κάλχας / topontiki
