Η Διαμαντοπούλου δεν είναι χτεσινή. Έχει γνωστή διαδρομή τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση. Και λίγο-πολύ γνωστές απόψεις. Δεν είναι συνεπώς είδηση η τελευταία επίθεσή της στον Τσίπρα. Τον οποίο κατηγόρησε ως «τζάμπα μάγκα», γιατί έπαιζε, λέει, με την τύχη της χώρας, όταν το ΠΑΣΟΚ την έσωζε. Τη χώρα! Το ΠΑΣΟΚ!
Ούτε είναι είδηση ότι απένειμε στην ίδια συνέντευξη εύσημα στον Μητσοτάκη για τα δημοσιονομικά και τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας. Και τέλος, δεν είναι είδηση ότι έκανε αυστηρές παρατηρήσεις στον Δούκα για τη «γελοία προσέγγιση» –έτσι τη χαρακτήρισε– ότι πρέπει το ΠΑΣΟΚ να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα στην πιθανότητα συνεργασίας με την ΕΛ.Α.Σ. και να την κλείσει στη Ν.Δ.
Είναι όμως είδηση η στιγμή που επέλεξε για να διαπράξει αυτή τη «σοβαρή προσέγγιση». Η βιαιότητα με την οποία αποδοκίμασε απόψεις που κατά τη γνώμη της αδυνατίζουν το μέτωπο με τον Τσίπρα. Και το γεγονός βέβαια ότι άφησε ορθάνοιχτη την πόρτα για συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ., μετά τις εκλογές.
Με δυο λόγια, ο διμέτωπος του σημερινού ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει γι’ αυτήν. Ένα μέτωπο υπάρχει, αυτό κατά του Τσίπρα. Και η επιθυμία της, που δεν την κρύβει, είναι να δούμε και να υποστούμε για άλλη μία φορά κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Με τον επιτυχημένο Μητσοτάκη μάλιστα. Προοπτική που αποκλείει, έστω και με όχι μεγάλη ζέση, ο Ανδρουλάκης. Ο οποίος πάντως επέλεξε τις ίσες αποστάσεις από τη Διαμαντοπούλου και τον Δούκα.
Δύο ξένοι κάτω από την ίδια στέγη, με δυο λόγια. Ή και δύο εχθροί. Αυτή είναι η εικόνα του ΠΑΣΟΚ, που έγινε πολύ καθαρή μετά την τελευταία κόντρα, με πρωτοβουλία και ευθύνη της Διαμαντοπούλου. Και βέβαια, όσο ο Ανδρουλάκης επιλέγει, από τη μια, να διακηρύσσει ότι θα βρεθεί εκτός κόμματος όποιος δεν στηρίζει τη γραμμή του και από την άλλη, να κλείνει αυτιά και μάτια στην πρόκληση της Άννας –γιατί περί πρόκλησης πρόκειται–, αυτή η κατάσταση θα σιγοκαίει στο παρασκήνιο.
Και θα ξεπηδούν κάθε τόσο σπίθες και φλόγες στο προσκήνιο. Και το ΠΑΣΟΚ, που θέλει να εμφανίζεται ως αντίπαλο δέος της Ν.Δ. και του Μητσοτάκη, θα βλέπει την αντιδεξιά αξιοπιστία του να μηδενίζεται. Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν, όπως λέει το κατά Ματθαίον. Αυτά υπάρχουν εδώ και καιρό, μπορεί κάποιος να πει. Σωστό, αλλά δεν υπάρχουν εδώ και καιρό ούτε η ΕΛΑΣ του Τσίπρα ούτε οι δυσάρεστες για τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ και τα μικρότερα κόμματα του χώρου δημοσκοπήσεις.
Όλα επιταχύνονται, αλλάζουν, μετακινούνται, ανατρέπονται στη δημοκρατική αντιπολίτευση. Και οι αλλαγές είναι ακόμα στην αρχή τους. Μένει να δούμε αν ο «τοκετός» του Τσίπρα θα οδηγήσει στη μεγάλη, προγραμματικά ενιαία και νικηφόρα Συμπαράταξη, που αυτός και πλήθος άλλοι επαγγέλλονται και επιδιώκουν. Αυτόν τον καιρό πάντως παρακολουθούμε τις ωδίνες, αφού η λεγόμενη προοδευτική ανασύνθεση ούτε ευθύγραμμη ούτε ευχάριστη για όλους μπορεί να είναι…
Θανάσης Καρτερός
Εφημερίδα των Συντακτών
