Ερωτήματα μοχθηρά για το σκότος των υποκλοπών είναι σίγουρο ότι κάποιον δεν αφήνουν να κοιμηθεί. Ο Ντίλιαν της Intellexa και του Predator, πρώτα πρώτα, καταδικασμένος σε 126 χρόνια φυλακή, ξιφουλκεί. Και προειδοποιεί ότι δεν έχει σκοπό να γίνει αποδιοπομπαίος τράγος, υπενθυμίζοντας με νόημα και κακεντρέχεια την τύχη του Νίξον στην υπόθεση του Watergate. Για ποιον αλήθεια χτυπά η καμπάνα; Ποιον εννοεί;
Το μισό υπουργικό συμβούλιο και ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού παρακολουθούνται από έναν συνδυασμό παρακράτους - ΕΥΠ. Κανένας τους δεν προσφεύγει στη Δικαιοσύνη, όλοι σιωπούν, ενώ η ίδια η θέση τους στην ιεραρχία του κράτους και του στρατεύματος καθιστά την παρακολούθησή τους εθνικά επιζήμιο κακούργημα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι έχει την ευθύνη τουλάχιστον για την προστασία των δεδομένων που αφορούν το κράτος και τις ένοπλες δυνάμεις, δεν παρίσταται καν όπως έχει δικαίωμα στη δίκη των ιδιωτών για τις υποκλοπές. Ποιος έχει δώσει γραμμή για μια τέτοια αντιμετώπιση υποβάθμισης, δήθεν αδιαφορίας, ομερτά;
Το κέντρο των υποκλοπών είναι στο μέγαρο Μαξίμου. Εμμέσως αυτό γίνεται σαφές με την απομάκρυνση του ανιψιού του πρωθυπουργού από τη θέση του διευθυντή του. Οπως και με την απομάκρυνση του διοικητή της ΕΥΠ, την αποκλειστική ευθύνη για τη λειτουργία και δράση της οποίας έχει αναλάβει ο πρωθυπουργός αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Και στην οποία έχει διορίσει διοικητή τον εμπλεκόμενο στις υποκλοπές, αλλάζοντας μάλιστα με το έτσι θέλω τον νόμο για χατίρι του. Ποιος λοιπόν κινεί τα νήματα του Predator;
Μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών έχει αποκαλυφθεί. Η ηγεσία της Δικαιοσύνης αρκείται να παραπέμψει μόνο κάποιους ιδιώτες και απαλλάσσει προκλητικά την πολιτική ηγεσία. Από πολλές πλευρές σε μια εμφατική σύμπραξη κράτους και παρακράτους γίνεται προσπάθεια το έγκλημα να εμφανιστεί ή ως κάτι φυσιολογικό -εδώ πρωταγωνιστεί ο Αδωνις, αλλά όχι μόνο- ή και ως μια μάλλον ασήμαντη παρέκκλιση από την παγιωμένη νομιμότητα για την οποία ευθύνονται μόνο ιδιώτες. Ποιος βρίσκεται πίσω από μια τέτοια κινητοποίηση για να συγκαλύψουν δυνάμεις του κράτους τις πρακτικές παρακράτους;
Ποιος λέτε; Ποιος έχει τη δυνατότητα να ελέγχει υπουργούς, στρατηγούς, μίντια, κρατικούς θεσμούς και ανώτατους λειτουργούς της Δικαιοσύνης; Ποιος είχε κίνητρο και όφελος να «έχει στο χέρι» υπουργούς και πολιτικούς του αντιπάλους, να τρυπώνει στα κινητά «εχθρικών» δημοσιογράφων, να παρακολουθεί τη ροή του χρήματος για τους εξοπλισμούς και τις κρατικές προμήθειες; Και ποιος συνεπώς, όταν αυτή η χώρα αποκτήσει πάλι κράτος δικαίου, δικαιούται pass για δωρεάν μετακίνηση από την πολυθρόνα της εξουσίας στο σκαμνί του Κακουργιοδικείου; Αναρωτιέστε ακόμα ποιος είναι και ποια τιμωρία τού αξίζει;
Θανάσης Καρτερός
Eφημερίδα των Συντακτών (26.3.2026)
