- Τι απαντά ο αρχισυντάκτης πολιτικού της ΕφΣυν Γιώργος Πετρόπουλος
- "Ο ΦΟΒΟΣ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ ΚΟΝΔΥΛΗ": Νέα ανάρτηση με καταγγελίες από τον Κιμπουρόπουλο
Γενική συνέλευση στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ για την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου πραγματοποίησαν χθες οι εργαζόμενοι της Εφημερίδας των Συντακτών (του Μελισσανίδη). Οι δημοσιογράφοι τάχθηκαν υπέρ άμεσων κινητοποιήσεων και απεργίας με αιτήματα: Την ανάκληση των απολύσεων και των αναγκαστικων παραιτήσεων, να σταματήσει η λογοκρισία και η εντατικοποίηση ιδίως στην ιστοσελίδα.
Στη γενική συνέλευση ήθελαν να λάβουν μέρος και οι διευθυντές της ΕφΣυν αλλά οι εργαζόμενοι δεν το αποδέχθηκαν, αφού όπως είπαν η παρουσία τους εκφράζει την ιδιοκτησία και όχι τους εργαζόμενους. Σε όλες τις περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι ζητάνε την κήρυξη απεργίας, το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ το αποφασίζει άμεσα. Στην περίπτωση της ΕφΣυν αναφέρθηκε πως θα συζητηθεί την άλλη εβδομάδα στη συνεδρίαση, οκτώ ολόκληρες ημέρες μετά την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.
Για την απόλυση του δημοσιογράφου αλλά και τη σημερινή γενική συνέλευση εξέδωσε ανακοίνωση η παράταξη της “Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή στα ΜΜΕ”, ζητώντας την άμεση σύγκληση του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ- περισσότερα στο mediatvnews ΕΔΩ
Ψήφισμα Γ.Σ εργαζομένων στην ΕφΣυν: Έως εδώ!
Την Τρίτη, 7 Ιουλίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε στον συνάδελφο Γιάννη Κιμπουρόπουλο την απόλυσή του “επειδή έκανε κακό στην εφημερίδα”. Ο λόγος του “κακού” ήταν πως είχε δημοσιοποιήσει και καταγγείλει προς το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ το πολλοστό κρούσμα λογοκρισίας εναντίον του, το κόψιμο της εβδομαδιαίας στήλης του επειδή και μόνο αναφερόταν σε εταιρεία για την οποία «δεν γράφουμε» καθώς μας δίνει διαφήμιση, σύμφωνα με τα νέα ήθη που έχουν επιβληθεί στην εφημερίδα. Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος, πρώην διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, εκλεγμένος πρώτος σε σταυρούς στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ του συνεταιρισμού και πρώτο αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, από τη στιγμή που διαμαρτυρήθηκε για την απόλυση του συναδέλφου Τάσου Τσακίρογλου, έχει υποστεί στοχοποίηση από την εργοδοσία με εμφανή σκοπό την επαγγελματική του απαξίωση και την τοποθέτησή του κατά το κοινώς λεγόμενο «στο ψυγείο», με αναστολή δημοσίευσης της στήλης του και των ρεπορτάζ του για εβδομάδες.
Η απόλυση ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων της ΕΦΣΥΝ.
Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 30 Ιουνίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στη συνάδελφο Ποτούλα Μπουκουβάλα, που εργάζεται δέκα χρόνια στη γραμματεία της Εφημερίδας των Συντακτών, την άμεση λήξη της εργασιακής της σχέσης «για λόγους ανανέωσης». Της πρότεινε επιπλέον δύο μισθούς προκειμένου να εμφανισθεί προσχηματικά η εξαναγκαστική αποχώρηση σαν τάχα οικειοθελής, ενώ της διευκρινίστηκε ότι τυχόν άρνησή της δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα της προειλημμένης απόφασης.
Θυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί οι αναιτιολόγητες απολύσεις των συναδέλφων Μάριου Διονέλλη, Τάσου Τσακίρογλου, Γιώργου Δημητρακόπουλου, Σπύρου Μανουσέλη, Κ. Καραγιαννίδη, για τις οποίες είχαμε απευθυνθεί στα σωματεία μας, ενημερώνοντάς τα και εκφράζοντας τη διαμαρτυρία μας.
Τις τελευταίες ημέρες, η διοίκηση της “Εφ.Συν.” δυναμιτίζει εκ νέου την εργασιακή ειρήνη στην εφημερίδα με εκδικητικές και απαράδεκτες απολύσεις, συνεχίζοντας να αθετεί τη συμφωνία που εγκρίθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού. Θυμίζουμε ότι η συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι για δύο έτη «δεν θα γίνουν από την Εταιρεία καταγγελίες χωρίς σπουδαίο λόγο των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου». Μάλιστα, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 13-14 Δεκεμβρίου 2025, όταν ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση, «η νέα ιδιοκτησία της “Εφ.Συν.”», όπως υπέγραφε, δεσμευόταν για σεβασμό, και μάλιστα «θωράκιση» της φυσιογνωμίας της εφημερίδας και «ακηδεμόνευτη προσήλωση στην ανυπότακτη δημοσιογραφία».
Έκτοτε, αθετεί προκλητικά τις δεσμεύσεις της, προβαίνοντας σε αλλεπάλληλες απολύσεις, λογοκρίνοντας ρεπορτάζ και άρθρα, παραβιάζοντας την αυτονόητη τήρηση της δεοντολογίας και την ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου ανεξάρτητα από επιχειρηματικά, διαφημιστικά, πολιτικά ή άλλα συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και μετά τη γενική συνέλευση των εργαζομένων επικριθηκαν συνάδελφοι για τις απόψεις που εξέφρασαν και απειλήθηκαν ,εμμέσως πλην σαφώς, με απόλυση
Κατόπιν τούτων ζητάμε από τις Ενώσεις μας τα εξής:
- Nα καταγγείλουν την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
- Να εξετάσουν και να αποφασίσουν οποιοδήποτε μέτρο, συμπεριλαμβανομένης και της κήρυξης απεργίας, με αίτημα να σταματήσουν οι απολύσεις και να τηρηθεί απαρέγκλιτα από την εργοδοσία η τήρηση της συμφωνίας μεταβίβασης του 51%.
- Να συνεχίζουν να αγωνίζονται κατά των παρεμβάσεων στην ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου και να πιέσει την εργοδοσία να σεβαστεί τους υποχρεωτικούς κανόνες δεοντολογίας και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.
- Επίσης, απαιτούμε να τηρηθούν οι εργασιακές προβλέψεις για αμοιβή της κυριακάτικης εργασίας και της εργασίας σε ημέρες αργιών, o ικανός και απαραίτητος χρόνος ανάπαυσης ανάμεσα στις βάρδιες και να απαλειφθούν τα φαινόμενα εντατικοποίησης της εργασίας, εργασιακής εξουθένωσης και εκφοβισμού από όποιον κι αν προέρχονται.- Στηρίζουμε την προσπάθεια των Ενώσεων μας για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον δημοσιογραφικό κλάδο ,ώστε να εκλείψουν οι μεγάλες μισθολογικές ανισότητες και οι μισθοί που δεν επαρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση
- Καταγγέλλουμε το κλίμα έντασης που δημιουργείται στην καθημερινή λειτουργία της εφημερίδας με ευθύνη της εργοδοσίας και την καλούμε να απέχει από ενέργειες που υπονομεύουν την εργασιακή ειρήνη
«ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ»: Τι λέει ο αρχισυντάκτης
πολιτικού της ΕφΣυν Γιώργος Πετρόπουλος
O αρχισυντάκτης πολιτικού της ΕφΣυν Γιώργος Πετρόπουλος αντιδρώντας στο ψήφισμα εργαζομένων της εφημερίδας έγραψε στο fb:
"ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ
Πριν από λίγο με πληροφόρησαν ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και έχει σταλεί και στην ΕΣΗΕΑ ένα δήθεν ψήφισμα της συνέλευσης των εργαζόμενων της ΕΦΣΥΝ που πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ με αφορμή την απόλυση του συνάδελφου Γιάννη Κιμπουρόπουλου και όσα προηγήθηκαν
Στην συνέλευση ήμουν εκεί από την αρχή ως το τέλος. Η συνέλευση ξεκίνησε με 30 εργαζόμενους (άλλοι τους θέλουν 50). Δεν θα διαφωνήσω με τα νούμερα καθώς δεν έκατσα να μετράω. Μπορώ όμως να υπολογίσω με μεγάλη ακρίβεια καθότι χρόνια στο κουρμπέτι.
Στο τέλος στη συνέλευση είχαν μείνει περί τους 18 με 20. Σε σύνολο εργαζομένων που υπερβαίνουν τους 100.
Υπήρχε ένα έτοιμο ψήφισμα από μια ομάδα συναδέλφων, υπό τις ευλογίες της παράταξης «Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος».
Ζήτησα το λόγο και είπα ότι δεν χρειάζεται κανένα ψήφισμα. Στην συνέλευση βρισκόταν η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ και αντιπροσωπεία της ΠΟΕΣΥ. Τα δημοσιογραφικά συνδικαλιστικά όργανα- πρόσθεσα- άκουσαν τις απόψεις που κατατέθηκαν εδώ και έχουν όλο το νόμιμο δικαίωμα και την δυνατότητα να διερευνήσουν τα ζητήματα και να λάβουν αποφάσεις σύμφωνα με τα καταστατικά τους και την πείρα που έχουν από παρόμοιες περιπτώσεις.
Σημείωσα επίσης ότι τα 18- 20 άτομα δεν μπορούν να συνιστούν συνέλευση των εργαζόμενων της ΕΦΣΥΝ κι ότι η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ έχουν το νόμιμο δικαίωμα να οργανώσουν συνέλευση στα γραφεία της Εφημερίδας, στο χώρο δουλειάς.
Η γνωστή ομάδα συναδέλφων αντέδρασε. Δεν ήθελε συνέλευση στα γραφεία της εφημερίδας με την παρουσία των συνδικαλιστικών οργανώσεων γιατί τάχα οι εργαζόμενοι δεν έρχονται και γιατί άρχισαν οι άδειες.
Απάντησα: Στην δουλειά δεν θέλετε γιατί οι εργαζόμενοι δεν θα έρθουν κι εδώ θέλετε- παρότι οι εργαζόμενοι δεν ήρθαν- για να επιβάλετε αποφάσεις και ψηφίσματα; Τους είπα, επίσης, ότι μπορείτε μόνοι σας να φτιάξετε όποιο ψήφισμα θέλετε. Γιατί θα πρέπει να το παρουσιάσετε ως ψήφισμα της συνέλευσης των εργαζομένων ερήμην των εργαζομένων.
Στο τέλος κατέληξαν να φτιαχτεί ένα ψήφισμα από μια τετραμελή- πενταμελή επιτροπή το οποίο θα το έδειχναν στους εργαζόμενους για γνώμες και παρατηρήσεις και μετά θα το έστελναν στην ΕΣΗΕΑ και στην ΠΟΕΣΥ. Τέτοιο ψήφισμα δεν στάλθηκε στους εργαζόμενους (είμαι στην εφημερίδα από το μεσημέρι και δεν το είδα) αλλά στάλθηκε στις δημοσιογραφικές συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Ψήφισμα της Συνέλευσης δεν υπάρχει. Ψήφισμα που να το έχουν δει οι εργαζόμενοι δεν υπάρχει. Υπάρχει ψήφισμα μιας ομάδας εργαζομένων. Δικαίωμα τους.
Αλλά δεν είναι αυτοί όλοι οι εργαζόμενοι. Ούτε η πλειοψηφία τους. Αυτός ο ολισθηρός δρόμος στο όνομα ενός δήθεν συνδικαλισμού βλάπτει την εφημερίδα. Δηλαδή την δουλειά όλων μας. Και δεν προσθέτει τίποτα στα συμφέροντα όσων εργάζονται εδώ που είναι η σιωπηλή πλειοψηφία. Δεν έχει δικαίωμα κανείς να τους καπηλεύεται. Η ΕΣΗΕΑ οφείλει να έρθει εδώ και να μιλήσει μαζί τους."
"ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ
Πριν από λίγο με πληροφόρησαν ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και έχει σταλεί και στην ΕΣΗΕΑ ένα δήθεν ψήφισμα της συνέλευσης των εργαζόμενων της ΕΦΣΥΝ που πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ με αφορμή την απόλυση του συνάδελφου Γιάννη Κιμπουρόπουλου και όσα προηγήθηκαν
Στην συνέλευση ήμουν εκεί από την αρχή ως το τέλος. Η συνέλευση ξεκίνησε με 30 εργαζόμενους (άλλοι τους θέλουν 50). Δεν θα διαφωνήσω με τα νούμερα καθώς δεν έκατσα να μετράω. Μπορώ όμως να υπολογίσω με μεγάλη ακρίβεια καθότι χρόνια στο κουρμπέτι.
Στο τέλος στη συνέλευση είχαν μείνει περί τους 18 με 20. Σε σύνολο εργαζομένων που υπερβαίνουν τους 100.
Υπήρχε ένα έτοιμο ψήφισμα από μια ομάδα συναδέλφων, υπό τις ευλογίες της παράταξης «Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος».
Ζήτησα το λόγο και είπα ότι δεν χρειάζεται κανένα ψήφισμα. Στην συνέλευση βρισκόταν η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ και αντιπροσωπεία της ΠΟΕΣΥ. Τα δημοσιογραφικά συνδικαλιστικά όργανα- πρόσθεσα- άκουσαν τις απόψεις που κατατέθηκαν εδώ και έχουν όλο το νόμιμο δικαίωμα και την δυνατότητα να διερευνήσουν τα ζητήματα και να λάβουν αποφάσεις σύμφωνα με τα καταστατικά τους και την πείρα που έχουν από παρόμοιες περιπτώσεις.
Σημείωσα επίσης ότι τα 18- 20 άτομα δεν μπορούν να συνιστούν συνέλευση των εργαζόμενων της ΕΦΣΥΝ κι ότι η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ έχουν το νόμιμο δικαίωμα να οργανώσουν συνέλευση στα γραφεία της Εφημερίδας, στο χώρο δουλειάς.
Η γνωστή ομάδα συναδέλφων αντέδρασε. Δεν ήθελε συνέλευση στα γραφεία της εφημερίδας με την παρουσία των συνδικαλιστικών οργανώσεων γιατί τάχα οι εργαζόμενοι δεν έρχονται και γιατί άρχισαν οι άδειες.
Απάντησα: Στην δουλειά δεν θέλετε γιατί οι εργαζόμενοι δεν θα έρθουν κι εδώ θέλετε- παρότι οι εργαζόμενοι δεν ήρθαν- για να επιβάλετε αποφάσεις και ψηφίσματα; Τους είπα, επίσης, ότι μπορείτε μόνοι σας να φτιάξετε όποιο ψήφισμα θέλετε. Γιατί θα πρέπει να το παρουσιάσετε ως ψήφισμα της συνέλευσης των εργαζομένων ερήμην των εργαζομένων.
Στο τέλος κατέληξαν να φτιαχτεί ένα ψήφισμα από μια τετραμελή- πενταμελή επιτροπή το οποίο θα το έδειχναν στους εργαζόμενους για γνώμες και παρατηρήσεις και μετά θα το έστελναν στην ΕΣΗΕΑ και στην ΠΟΕΣΥ. Τέτοιο ψήφισμα δεν στάλθηκε στους εργαζόμενους (είμαι στην εφημερίδα από το μεσημέρι και δεν το είδα) αλλά στάλθηκε στις δημοσιογραφικές συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Ψήφισμα της Συνέλευσης δεν υπάρχει. Ψήφισμα που να το έχουν δει οι εργαζόμενοι δεν υπάρχει. Υπάρχει ψήφισμα μιας ομάδας εργαζομένων. Δικαίωμα τους.
Αλλά δεν είναι αυτοί όλοι οι εργαζόμενοι. Ούτε η πλειοψηφία τους. Αυτός ο ολισθηρός δρόμος στο όνομα ενός δήθεν συνδικαλισμού βλάπτει την εφημερίδα. Δηλαδή την δουλειά όλων μας. Και δεν προσθέτει τίποτα στα συμφέροντα όσων εργάζονται εδώ που είναι η σιωπηλή πλειοψηφία. Δεν έχει δικαίωμα κανείς να τους καπηλεύεται. Η ΕΣΗΕΑ οφείλει να έρθει εδώ και να μιλήσει μαζί τους."
Νέες καταγγελίες από τον Γιάννη Κιμπουρόπουλο
"Ο ΦΟΒΟΣ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ ΚΟΝΔΥΛΗ
Οφείλω να εκφράσω την απέραντη ευγνωμοσύνη μου για την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση που εκφράσανε εκατοντάδες γνωστοί και άγνωστοι φίλοι, συνάδελφοι, αναγνώστες με αφορμή την απόλυσή μου από την πρώην συνεταιριστική Η Εφημερίδα των Συντακτών του ομίλου Μελισσανίδη, έπειτα από την επιλογή μου να καταγγείλω δημόσια τη συστηματική εις βάρος μου - και όχι μόνο- λογοκρισία. Η δική μου απόλυση, όπως και όσες προηγήθηκαν, αλλά και το κλίμα εκφοβισμού που επικρατελι εναντίον όσων αντιδρούν στη "νέα τάξη" πραγμάτων στην ΕφΣυν αποτέλεσε αντικείμενο συνέλευσης των εργαζομένων χθες Τετάρτη στην ΕΣΗΕΑ και ψηφίσματος προς τις συνδικαλιστικές ενώσεις μας να προχωρήσουν σε αποφάσεις για κάθε δυνατή μορφή κινητοποίησης, ώστε να μπει ένας φραγμός στην καταστροφή του πιο ελπιδοφόρου και ανεξάρτητου ενημερωτικού εγχειρήματος εδώ και πολλές δεκαετίες.
Εις ό,τι με αφορά η παράνομη και ξεκάθαρα εκδικητική απόλυσή μου ομολογώ ότι ίσως ήταν και μια λύτρωση. Είχα επενδύσει πολύ συναίσθημα, πολλή φόρτιση, πολλή προσπάθεια, πολύ πόνο, πολύ θυμό, άρα και πολύ φθορά στην πιο δημιουργική και χωρίς λογοκρισία ή αυτολογοκρισία οκταετία της δημοσιογραφικής μου καριέρας. Και ως αρχισυντάκτης, και ως διευθυντής σύνταξης, και ως συνεταιριστής, και ως συντάκτης, και ως ρεπόρτερ ή αρθρογράφος. Το να βλέπω την ΕφΣυν να μεταλλάσσεται όλο και περισσότερο στο αντίθετό της θα ήταν οδυνηρό. Η υπογραφή της απόλυσης "με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου" θα ήταν και μια αλλαγή σελίδας. Προς μια νέα δουλειά, προς την ανεργία, προς τη σύνταξη; Θα δείξει.
Αλλά το "Βασίλειο της Ακτής Κονδύλη", όπου έχει εδώ κι έξι μήνες φυλακιστεί η ΕφΣυν, δεν σ' αφήνει ν' αγιάσεις ούτε να ησυχάσεις.
Ιδού λοιπόν τι συνέβη σήμερα, 9 Ιουλίου 2026, περι ώρα 4η απογευματινή. Συνεννοήθηκα με τον υπεύθυνο προσωπικού του Ομίλου Μελισσανίδη (σ.σ. πουθενά στη συμφωνία πώλησης του 51% της ΕφΣυν δεν υπάρχει αναφορά για ένταξη σε "'ομιλο", αλλά τέσπα) να κατέβω στο Μέγαρο και να πάρω τα προσωπικά αντικείμενά μου όπως και τα ψηφιακά αρχεία μου τόσο από τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή, όσο και από το εταιρικό μέιλ μου, από το οποίο αποκλείστηκα αιφνιδιαστικά προχθές, μια μόλις ώρα μετά την ανακοίνωση της απόλυσής μου. (Η οποία, παρεμπιπτόντως, αν και είχα πεί ότι θα την υπογράψω αφού της ρίξω μια ματιά, μου εστάλη στο σπίτι με δικαστικό επιμελητή! Τόση σπουδή, τόση βασύνη, τόση αγκούσα!)
Από εδώ και κάτω περιγράφω ένα μόνο στιγμιότυπο από τη μετατροπή της ελεύθερης, συνεταριστικής ΕφΣυν σε ένα από τα χειρότερα εργασιακά κάτεργα των ελληνικών ΜΜΕ.
Μπαίνοντας στο κτίριο του Ομίλου Μελισσανίδη με υποδέχθηκε ο διευθυντής προσωπικού, που με κάρτα επισκέπτη και συνοδεία άνδρα ασφαλείας (ευγενέστατος, οφείλω να πω) με άφησε να πάω στο γραφείο μου στον τρίτο όροφο. Με περιμέναν δυο κούτες ανοικτές, αλλά εγώ δεν είχα βγάλει τα περισσότερα πράγματά μου από τις κούτες της μετακόμισης στο λιμάνι -κάποιο κακό προαίσθημε με κρατούσε-. Οι έξι μήνες που πέρασαν στο λιμάνι είχαν μια έντονη μυρωδιά προσωρινότητας. Αφού μάζεψα τις κούτες με τα βιβλία μου, κυρίως, πήγα να ανοίξω το κομπιούτερ. "Είναι κλειδωμένο", μου απάντησαν. "Και τα αρχεία μου, οι λογαριασμοί μου, τα μέιλ μου;" "Είναι περασμένα σε ένα στικάκι, θα το παραλάβετε στην είσοδο". "Σωτήρη, πώς είναι δυνατό να το επέτρεψες αυτό; Να παραβιαστούν τα προσωπικά δεδομένα μου; Είναι παράνομο". "Τι μπορούσα να κάνω, είναι οι κανόνες της εταιρείας" είπε εκλεγμένος διευθυντής της ΕφΣυν; "Ποιας εταιρείας, Σωτήρη; Εχει η Ανεξάρτητα ΜΜΕ που εκδίδει την ΕφΣυν κανόνα να παραβιάζει τη νομοθεσία;"
Δεν είχε νόημα να συνεχιστεί η συζήτηση. Η τελετουργία εξευτελισμού μου ως εγκληματία που απειλούσε την ασφάλεια του "Βασιλείου Μελισσανίδη" συνεχίστηκε στο ισόγειο. Εκεί, σε μια αίθουσα πίσω από τα ενυδρεία με τα καημένα φυλακισμένα τροπικά ψάρια, με περίμεναν ο Διευθυντής Προσωπικού και ο IT manager (ή κάποιος άλλος από το τμήμα του). Παρόντες ο Σ. Μανιάτης, ο δικός μας τεχνικός και νομίζω κι ο "φρουρός" μου. Στην άκρη ενός μεγάλου τραπεζιού συνεδριάσεων ήταν ακουμπισμένο ένα λάπτοπ με ένα στικάκι usb στο πλάι. "Εδώ είναι όλα τα αρχεία σας, αν θέλετε να τα δούμε μαζί". "Τα αρχεία μου είναι και στον προσωπικό υπολογιστή μου; Αρα έχουν κατασχεθεί από την εταιρεία; Και σε πόσα αντίγραφα μπορεί να υπάρχει αυτό το στικάκι; Και πόσοι άλλοι μπορεί να έχουν τα αρχεία μου και όλα τα προσωπικά δεδομένα μου; Και πώς μπήκατε στο PC μου αφού έχω κωδικό χρήστη; Πώς τον παραβιάσατε; Με ποιο δικαίωμα; Ξέρετε ότι αυτό είναι παράνομο, είναι έγκλημα η παραβίαση προσωπικών δεδομένων; Και ξέρετε ότι γι' αυτό το έγκλημα διώκονται όχι μόνο οι ηθικοί αυτουργοί, αυτοί που σας έδωσαν τη σχετική εντολή, αλλά και οι φυσικοί. Εσείς πιθανά, που βάλατε το χέρι σας. Δεν σας ξέρω, δεν έχω τίποτα μαζί σας, αλλά καταλαβαίνετε ότι μπορεί να βγείτε υπόλογοι σε ένα σοβαρότατο παράπτωμα; Τι πιο απλό από το να μου δώσετε πρόσβαση μιας- δυο ωρών στο PC μου και στο μέιλ μου, να πάρω ό,τι είναι προσωπικό, τις επαφές μου, τα μηνύματα, τα κείμενα, να αποσυνδεθώ από όλους τους λογαριασμούς μου, να καταστρέψω ότι μου είναι άχρηστο και να πάρω σε έναν δικό μου σκληρό όσα χρειάζομαι; Ηρθα να πάρω όσα μου ανήκουν και να υπογράψω την απόλυση. Τώρα με αναγκάζετε να προχωρήσω σε νέες καταγγελίες και αντιδικίες".
Απάντηση δεν πήρα. Κάποιες αποσπασματικές φράσεις "έτσι είναι οι κανόνες", "αυτό είναι, αν θέλετε πάρτε το στικάκι, αν θέλετε τ' αφήνετε". Ο διευθυντής, Σωτήρης Μανιάτης, δεν ψέλλισε λέξη. Υπέγραψα τα χαρτιά παραλαβής με τη σημείωση ότι διαπίστωσα κατάφωρη παραβίαση των προσωπικών αρχείων και δεδομένων και ότι θα προσφύγω στις αρμόδιες αρχές. Μάλλον δεν ίδρωσε τ' αυτί τους. Αγνοια κινδύνου, κυνισμός, ή φόβος και τρόμος μην και αποκλίνουν έστω και κατά μία κεραία τις εντολές του μεγάλου αφεντικού με τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για μια "δημοκρατική εφημερίδα με ανυπότακτη δημοσιογραφία";
Η συνέχεια επί των Ανεξάρτητων και δικαστικών αρχών.
Ο φόβος τρώει τα σωθικά (της ΕφΣυν) στην Ακτή Κονδύλη".
