Ο δημοσιογραφικά αξεπέραστος Γιώργος Βότσης υποδυόμενος τον... εαυτό του στην τραγικωμωδία-καθρέφτη των ΠΑΣΟΚικών eighties «Bios & Πολιτεία» του Νίκου Περάκη (1987)...
Δείτε στο 3'56'' του βίντεο:
-από το fb του Γιώργου Ι. Αλλαμανή
Η ΠΟΕΣΥ αποχαιρετά τον Γιώργο Βότση
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ αποχαιρετά με θλίψη και σεβασμό τον Γιώργο Βότση, μια εμβληματική μορφή της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ο Γιώργος Βότσης ήταν εξ εκείνων που μετείχαν ενεργά στην ίδρυση της Ομοσπονδίας το 1994, αφού υπήρξε εκλεγμένος σύνεδρος της ΕΣΗΕΑ στο ιδρυτικό συνέδριο της ΠΟΕΣΥ.
Για την απώλεια του Γιώργου Βότση που άφησε πίσω του μια μακρά και σημαντική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αναφέρει σε ανακοίνωσή του: «Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του παλαίμαχου δημοσιογράφου Γιώργου Βότση, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και σημαντική διαδρομή στον ελληνικό Τύπο και στη δημόσια ζωή της χώρας.
Ο Γιώργος Βότσης γεννήθηκε το 1938 στη Λάβδανη Ιωαννίνων και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, ωστόσο πολύ νωρίς τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 άρχισε να εργάζεται στο χώρο του Τύπου, χτίζοντας σταδιακά μια πορεία που θα τον καθιστούσε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και σεβαστές φωνές της πολιτικής δημοσιογραφίας
Το 1961 εργάζεται στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ», ενώ από το 1964 έως το πραξικόπημα του 1967 εργάστηκε στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ», ως κοινοβουλευτικός συντάκτης.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ) και για τη δράση του καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών από το καθεστώς. Είχε προλάβει να διαφύγει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, όπου από το 1968 έως το 1974, παράλληλα με την αντιστασιακή του δράση, εργάστηκε ως συντάκτης στην εβδομαδιαία εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ».
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, επέστρεψε στην Ελλάδα και συνέχισε ενεργά τη δημοσιογραφική του πορεία. Συνδέθηκε στενά με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», όπου επί σειρά ετών εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση του πολιτικού ρεπορτάζ και του δημόσιου διαλόγου κατά τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ταυτόχρονα ήταν μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας.
Με τη διεισδυτική του γραφή, την πολιτική του σκέψη και την προσήλωσή του στις δημοκρατικές αξίες, ο Γιώργος Βότσης υπήρξε μια σημαντική παρουσία στο χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Τα άρθρα και οι παρεμβάσεις του χαρακτηρίζονταν από τεκμηρίωση, πολιτική οξυδέρκεια και σαφή θέση υπέρ της Δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Η απώλειά του αφήνει ένα αισθητό κενό στο χώρο του Τύπου και της πολιτικής ανάλυσης. Η μακρά του πορεία, η συνέπεια και η συμβολή του στην ελληνική δημοσιογραφία αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές των δημοσιογράφων».
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στη σύζυγό του, συνάδελφο Λένα Παγώνη, και τις αγαπημένες του κόρες, και αποχαιρετά τον εξαίρετο συνάδελφο.
Η πολιτική κηδεία του Γιώργου Βότση θα γίνει την Τετάρτη, 11 Μαρτίου, στις 10:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Το ΔΣ του Συλλόγου Μνήμης και Δράσης «Μανώλης Γλέζος» αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον εμβληματικό δημοσιογράφο και αγωνιστή της δημοκρατίας Γιώργο Βότση
Το ΔΣ του Συλλόγου Μνήμης και Δράσης «Μανώλης Γλέζος» αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον εμβληματικό δημοσιογράφο και αγωνιστή της δημοκρατίας Γιώργο Βότση.
Στα χρόνια της δικτατορίας, ο Γιώργος Βότσης πρωτοστάτησε, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη, στην ίδρυση του «Πατριωτικού Μετώπου», της πρώτης αντιστασιακής οργάνωσης κατά της χούντας, ενώ συμμετείχε και στην έκδοση της «Νέας Ελλάδας», του πρώτου εντύπου που κυκλοφόρησε ενάντια στο καθεστώς. Καταδικάστηκε ερήμην και αναγκάστηκε να διαφύγει στο Λονδίνο.
Η πορεία του στη δημοσιογραφία υπήρξε μακρά και αταλάντευτα μαχητική. Από τα πρώτα του βήματα στην «Αυγή», έως τη δουλειά του ως εξόριστος στο «Βήμα», και φυσικά κατά τη μεταπολίτευση στην «Ελευθεροτυπία», όπου διακρίθηκε ως πολιτικός συντάκτης, αναλυτής και αρθρογράφος, αλλά και ως μέλος της συντακτικής επιτροπής.
Ο Γιώργος Βότσης υπηρέτησε με σθένος, εντιμότητα και αξιοπρέπεια τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα. Δεν καταδέχτηκε να γίνει «βαποράκι» κατευθυνόμενης πληροφόρησης ή «παπαγαλάκι» των κερδοσκόπων, δυο άνθη που αναγνώριζε στον «μπαξέ της δημοσιογραφίας». Ακολούθησε με συνέπεια τον δύσκολο δρόμο, διατηρώντας «δημοσιογραφική οξυδέρκεια» και «άμεση, καίρια επιθετικότητα», όπως έγραψε για εκείνον η Λιλή Ζωγράφου.
Παρέμεινε ελεύθερη και ανεξάρτητη φωνή με θαρραλέα δημόσια στάση.
Ενδεικτικά αναφέρουμε:
- Στις 27 Οκτωβρίου 1977, στη Στουτγάρδη, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον Παναγιώτη Κανελλάκη, οι μόνοι Έλληνες που τόλμησαν να παρευρεθούν και ύψωσαν τη γροθιά τους στην κηδεία των Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Ένσλιν και Γιαν-Καρλ Ράσπε, ηγετικών μελών της οργάνωσης «Φράξια Κόκκινος Στρατός» (RAF), γνωστής και ως «Ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ».
- Στις 7 Μαρτίου 1988, μετά τη δολοφονία του βιομηχάνου Αλέξανδρου Αθανασιάδη - Μποδοσάκη από την οργάνωση «17 Νοέμβρη», έγραψε «ανοιχτή επιστολή» προς τα μέλη της 17Ν με τίτλο «Άκου με, ένοπλε σύντροφε», ασκώντας δριμεία κριτική στην τρομοκρατική οργάνωση.
Ο Σύλλογος Μνήμης και Δράσης «Μανώλης Γλέζος» εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους, φίλους και συναγωνιστές και τιμά τη μνήμη του.
