Το πολιτικό ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών θυμίζει κινούμενη άμμο, όμως η μεγαλύτερη έκπληξη δεν κρύβεται στις μετακινήσεις βουλευτών, αλλά στη στάση που κρατούν οι παραδοσιακοί πυλώνες των εγχώριων ΜΜΕ. Οι μεγάλοι όμιλοι μέσων μαζικής ενημέρωσης, οι οποίοι στο παρελθόν είχαν βρεθεί σε κατάσταση ολοκληρωτικού πολέμου με την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται πως τώρα αλλάζουν στρατηγική πλεύση, προσφέροντας μια απροσδόκητα θερμή στήριξη στο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.
Η στροφή αυτή δεν είναι τυχαία ούτε οφείλεται σε κάποια ξαφνική ιδεολογική επιφοίτηση. Στον κόσμο της υψηλής οικονομικής και εκδοτικής ισχύος, οι συμμαχίες υπαγορεύονται από τη γεωμετρία των συμφερόντων και την ανάγκη για εναλλακτικές επιλογές στο πολιτικό σκηνικό. Με τη Νέα Δημοκρατία να αντιμετωπίζει εσωτερικές αναταράξεις και το ΠΑΣΟΚ να δυσκολεύεται να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά της συμπολίτευσης στις δημοσκοπήσεις, οι ισχυροί παίκτες των media βλέπουν στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού έναν δοκιμασμένο ηγέτη, ικανό να λειτουργήσει ως αντίβαρο ή ως εγγυητής των μελλοντικών ισορροπιών.
Το αποτέλεσμα είναι ορατό στις τηλεοπτικές εκπομπές, στα πρωτοσέλιδα και στις ενημερωτικές ιστοσελίδες. Η κριτική έχει δώσει τη θέση της σε μια προσεκτική, σχεδόν προστατευτική παρουσίαση των κινήσεών του, την ώρα που άλλα κόμματα του προοδευτικού χώρου, όπως η Νέα Αριστερά ή ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουν τα στελέχη τους να αποχωρούν και τις προσβάσεις τους στα μεγάλα μέσα να περιορίζονται δραματικά. Η ανασύνθεση του πολιτικού χάρτη περνάει, για άλλη μια φορά, μέσα από τα control rooms των μεγάλων καναλιών.
