Ας μη γελιόμαστε. Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ “έπεσε” όχι λόγω των Βαλκανίων αλλά λόγω των υποθέσεων που άνοιξε στις ΗΠΑ. Η Wall Street Journal την “τίμησε” δεόντως βέβαια, αλλά για να φτάσουμε στο σημείο να την “παραιτήσει” η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Τραμπ, έπρεπε να “τσιγκλήσει” το ίδιο το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων με τη συμπεριφορά της.
Η εμπλοκή της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στα Βαλκάνια αποτέλεσε την αρχή των πάντων. Η έρευνα της εφημερίδας The Wall Street Journal αποκάλυψε ότι η Γκίλφοϊλ χρησιμοποίησε το διπλωματικό της αξίωμα για να προωθήσει συγκεκριμένα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και δη, στη Ρουμανία.
[...]
Η εφημερίδα μπορεί να έχανε σε χορηγίες κάθε φορά που αποκάλυπτε ένα σκάνδαλο, ωστόσο κατέχοντας ήδη δύο βραβεία Πούλιντζερ καταφέρνει διαρκώς να εκτοξεύει τους συνδρομητές της καθώς οι αναγνώστες αναζητούν έγκυρη πληροφόρηση πίσω από τα paywall, τα social media και το AI.Υπό την ηγεσία της Διευθύντριας Σύνταξης Έμμα Τάκερ (από το 2023), οι ψηφιακές συνδρομές της εφημερίδας αυξήθηκαν κατά 30%. Η ίδια η Τάκερ δήλωσε ότι αυτή η επιτυχία “δεν είναι σύμπτωση”, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα της στρατηγικής απόφασης να επενδύσουν σε “ξεχωριστή, χρήσιμη και επιθετική ερευνητική δημοσιογραφία”, μέσα σε ένα περιβάλλον που ευνοεί την έρευνα απέναντι στις αιτιάσεις Τραμπ που τα έχει βάλει συλλήβδην με τα media που του ασκούν κριτική.
Τα δεδομένα της εφημερίδας δείχνουν ξεκάθαρα ότι η “διάθεση για παρακολούθηση ή πληρωμή” εκτοξεύεται όταν το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με πληροφορίες που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού δωρεάν στο διαδίκτυο, οδηγώντας σε άμεσες εγγραφές.
Το αν αυτό μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα είναι ερώτημα ρητορικό. Για να φτάσουμε εκεί πρέπει πρώτα να αυξηθεί η καταβαραθρωμένη αξιοπιστία των εγχώριων ΜΜΕ και σταδιακά να καλλιεργηθεί η κουλτούρα των συνδρομών, με πάγια ή εθελοντική οικονομική εγγραφή, κόντρα στη μαζική αναπαραγωγή copy-paste πληροφορίας. Παράλληλα, μέσα σε ένα περιβάλλον ολιγαρχικής διαπλοκής το να κάνεις απλώς τη δουλειά σου ως πυλωρός ειδήσεων, φαντάζει πρόκληση.
Αυτό δεν σημαίνει πως η δουλειά δεν μπορεί να γίνει σωστά. Χρειάζεται όμως ψυχραιμία, επιπρόσθετη στάθμιση και υπομονή για να μπορέσει σιγά σιγά να κερδηθεί εκ νέου η χαμένη εμπιστοσύνη του κοινού και τελικά να γίνεται ορθά αυτό που είναι η αποστολή της Δημοσιογραφίας: Ο έλεγχος δηλαδή της εξουσίας.
Το αν αυτό μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα είναι ερώτημα ρητορικό. Για να φτάσουμε εκεί πρέπει πρώτα να αυξηθεί η καταβαραθρωμένη αξιοπιστία των εγχώριων ΜΜΕ και σταδιακά να καλλιεργηθεί η κουλτούρα των συνδρομών, με πάγια ή εθελοντική οικονομική εγγραφή, κόντρα στη μαζική αναπαραγωγή copy-paste πληροφορίας. Παράλληλα, μέσα σε ένα περιβάλλον ολιγαρχικής διαπλοκής το να κάνεις απλώς τη δουλειά σου ως πυλωρός ειδήσεων, φαντάζει πρόκληση.
Αυτό δεν σημαίνει πως η δουλειά δεν μπορεί να γίνει σωστά. Χρειάζεται όμως ψυχραιμία, επιπρόσθετη στάθμιση και υπομονή για να μπορέσει σιγά σιγά να κερδηθεί εκ νέου η χαμένη εμπιστοσύνη του κοινού και τελικά να γίνεται ορθά αυτό που είναι η αποστολή της Δημοσιογραφίας: Ο έλεγχος δηλαδή της εξουσίας.
- απόσπασμα από κείμενο που υπογράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΕΜΕΤΗΣ στο News24/7 (ολόκληρο ΕΔΩ)
