Εμφύλιος

Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ που συμμετέχουν στις τηλεοπτικές συζητήσεις και τσακώνονται χωρίς σταματημό, καλό είναι όταν επιστρέφουν στα γραφεία τους ή το βράδυ στα σπίτια τους να βάζουν το βίντεο όχι για να δουν αν τα πήγαν καλά, αν αποστόμωσαν τους αντιπάλους τους, αν απάντησαν σωστά στις ερωτήσεις των συντελεστών της εκπομπής, αν φώναξαν περισσότερο από τους συνομιλητές τους, αλλά για να εστιάσουν στο πρόσωπο του/της εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας. Θα διαπιστώσουν ότι όσο ανταλλάσσουν κραυγές και δηλητηριώδη σχόλια σε μεγάλη ένταση, αυτός/ή παρακολουθεί την κόντρα τους με ένα χαμόγελο και είναι βέβαιο ότι μέσα του/της παρακαλεί να συνεχίσουν τον καβγά και -γιατί όχι- να πιαστούν στα χέρια και να τρέξει αυτός/ή να τους χωρίσει.

Δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ και για την ΕΛΑΣ, αυτή είναι η εικόνα που έχουν οι τηλεθεατές. Εμφύλιος. Και όπως ξέρουμε, οι εμφύλιοι είναι πιο σκληροί και πιο αιματηροί από τους κλασικούς πολέμους. Το ξέρουν αλλού, το ξέρουμε πολύ καλά και στην Ελλάδα. Την εικόνα αυτή θα πουλήσει η Δεξιά στο εθνικό ακροατήριο για να αποδείξει ότι μόνον αυτή είναι σοβαρή παράταξη, μόνον αυτή είναι σε θέση να υπηρετήσει την πολιτική σταθερότητα, ενώ οι αντίπαλοί της δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε για τα στοιχειώδη.

Η απάντηση στο ερώτημα «Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων;» έχει την αξία της, ωστόσο το αποτέλεσμα είναι αυτό που έχει σημασία. Για τον πολύ κόσμο που κινείται σε αυτήν πολιτική περιοχή, ασχέτως με το ποιο κόμμα ξεκίνησε την επίθεση, αυτό που μετράει είναι ότι μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ και αύριο-μεθαύριο, αν χρειαστεί, αν δηλαδή τα νούμερα της κάλπης βγαίνουν, πώς θα μπορέσουν να συζητήσουν και να συμφωνήσουν;

Θα πει κάποιος «Εντάξει, πετάνε καμιά κουβέντα παραπάνω, ωστόσο δεν πρέπει να παίρνουμε τοις μετρητοίς όσα λένε τα κόμματα προεκλογικά. Τα “ποτέ” δεν υπάρχουν στην πολιτική. Εχουν δει τα ματάκια μας πράγματα που ξεπερνούσαν και την πιο αχαλίνωτη φαντασία». Σωστό σε γενικές γραμμές. Πρέπει όμως να συνυπολογίζουν οι ηγεσίες των κομμάτων ότι με την πολεμική ρητορική τους και την επιθετική τακτική τους δοκιμάζουν την υπομονή και την αντοχή των πολιτών. Η δυσπιστία –για να μην πω η δυσφορία– που επικρατεί σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στο έλλειμμα αρχών και στο πλεόνασμα ελαφρότητας. Να μην ψάχνουν μετά γιατί τα ποσοστά τους είναι καθηλωμένα, γιατί η διαφορά τους με τη Νέα Δημοκρατία δεν μειώνεται, γιατί πολλοί προοδευτικοί ψηφοφόροι δηλώνουν απογοητευμένοι και έχουν στήσει αντίσκηνο στην… παραλία της αποχής.

Τάσος Παππάς

Εφημερίδα των Συντακτών