Κλειδώναμε ένα πρωί, όπως πάντα μετά τις τέσσερις ξημερώματα την εξώπορτα στο παληό "Ποντίκι", Μασσαλίας 10 και Σόλωνος και με ρωτά ξαφνικά ο Κώστας Παπαϊωάννου "σ' αρέσει αυτή η δουλειά ρε μάγκα;". Γιατί ρωτάς Αφεντικό; απαντώ κι εγώ. Από μαθητής, μονάχα εδώ ήθελα να δουλεύω.
"Για να ξέρεις" μου λέει, "πως αν την κάνεις τίμια, δεν πρόκειται ποτέ σου να βγάλεις λεφτά!".
Κι αυτά είναι όλα όσα συνοψίζονται στον κώδικα δεοντολογίας του "Ποντικιού".
Βλέπω τους παληούς συναδέλφους που είμασταν εκεί και κοιταζόμαστε ίσα, με καλοσύνη και καθαρά μάτια. Σαν να είμαστε ξέρω κι εγώ, μέλη μιας μυστικής σέχτας... Δεν είναι καύχημα.
Το λέω γιατί όφειλα να το πω... Κοντά σε μορφές όπως ο Παπαϊωάννου, ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος και ο Άγγελος Στάγκος, αυτά τα γράμματα μάθαμε. (Και πάθαμε...).
- από σχόλιο του Γιώργου Χατζηδημητρίου στην ανάρτηση του Στ. Μαλαγκονιάρη για τη δημοσιογραφική δεοντολογία