Viral άθελά της έγινε η Μαρία Σιαμπάνου, ρεπόρτερ του τηλεοπτικού σταθμού Open, η οποία καταγράφηκε σε βίντεο την ώρα που έδινε ανταπόκριση για τη φωτιά τα Μέγαρα να γελάει και να την πιάνει νευρικό γέλιο.
Το βίντεο έκανε γρήγορα τον γύρο του Διαδικτύου, όμως μια ανθρώπινη στιγμή πάνω σε πολύ σκληρές συνθήκες δουλειάς έγινε αφορμή για να δεχθεί η δημοσιογράφος μπαράζ διαδικτυακών επιθέσεων, αρκετές από τις οποίες ξεπέρασαν κατά πολύ τα όρια της χυδαιότητας.
Ήδη, πάντως, έχουν υπάρξει σημαντικές παρεμβάσεις υπέρ της Μαρίας Σιαμπάνου, ενώ και ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης του σταθμού τοποθετήθηκε στηρίζοντας δημόσια τη δημοσιογράφο.
Ειδικότερα ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος έγραψε: «Μπορεί η καταπόνηση, η αϋπνία, η αγωνία, το άγχος, να οδηγήσουν σε αντιδράσεις που μοιάζουν αλλόκοτες; Σε κινήσεις ξένες με τη σοβαρότητα και το βάρος των περιστάσεων; Δυστυχώς, ναι. Και λογικά ο κόσμος εκπλήσσεται, κρίνει και επικρίνει. Ας κρατήσουμε, όμως, και ένα κλαδάκι κατανόησης, δυο λέξεις συγχώρεσης, για ένα νέο, σεμνό, εργατικό και με πολλές ευαισθησίες κορίτσι που βρέθηκε σε συνθήκες οριακές για το ρεπορτάζ του @opennews_gr @maria_siab θα έρθουν καλύτερες μέρες.@opentvgr».
Mε αναρτήσεις στους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Έλενα Ακρίτα και η Αναστασία Γιάμαλη παίρνουν δημόσια θέση υπέρ της ρεπόρτερ του Open Μαρία Σιαμπάνου, η οποία δέχθηκε σφοδρά πυρά και χυδαία σχόλια επειδή καταγράφηκε να γελάει στη διάρκεια ζωντανής μετάδοσης για την πυρκαγιά στα Μέγαρα.
Ακρίτα: «Να έχουμε καλοσύνη»
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα ζήτησε «ανθρωπιά και κατανόηση» από όσους εκφράστηκαν με σκληρά λόγια για τη δημοσιογράφο, ενώ σχολίασε «ένας άνθρωπος δεν γελάει πάντα επειδή διασκεδάζει. Καμιά φορά γελάει επειδή πονάει. Επειδή φοβάται. Επειδή ο εγκέφαλος αδυνατεί να διαχειριστεί το μέγεθος μιας τραγωδίας.» Αναλυτικά ανέφερε:
Ακρίτα: «Να έχουμε καλοσύνη»
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα ζήτησε «ανθρωπιά και κατανόηση» από όσους εκφράστηκαν με σκληρά λόγια για τη δημοσιογράφο, ενώ σχολίασε «ένας άνθρωπος δεν γελάει πάντα επειδή διασκεδάζει. Καμιά φορά γελάει επειδή πονάει. Επειδή φοβάται. Επειδή ο εγκέφαλος αδυνατεί να διαχειριστεί το μέγεθος μιας τραγωδίας.» Αναλυτικά ανέφερε:
"Κατηγορήθηκε ότι μέσα στην ένταση και την αϋπνία ημερών γέλασε νευρικά την ώρα μετέδιδε απ’ το πεδίο. Κι έπεσαν να την ξεσκίσουν.
Ένας άνθρωπος δεν γελάει πάντα επειδή διασκεδάζει. Καμιά φορά γελάει επειδή πονάει. Επειδή φοβάται. Επειδή ο εγκέφαλος αδυνατεί να διαχειριστεί το μέγεθος μιας τραγωδίας.
Το ακούσιο γέλιο μπροστά στον θάνατο, στο πένθος ή σε μια οδυνηρή είδηση δεν είναι ούτε ασέβεια ούτε έλλειψη ενσυναίσθησης.
Είναι ένας παράδοξος, βαθιά ανθρώπινος μηχανισμός άμυνας απέναντι στο αδιανόητο.
Όπως άλλοι μένουν απολύτως ανέκφραστοι ή δεν μπορούν να κλάψουν, έτσι και κάποιοι γελούν χωρίς να το θέλουν. Σε κηδείες πχ.
Η ψυχή μας, όταν δοκιμάζεται στα άκρα, δεν ακολουθεί πάντα τους κανόνες που θεωρούνται πολιτικώς ορθοί. Πόσο μάλλον ένα νέο κορίτσι.
Να έχουμε καλοσύνη στην καρδιά μας. Και κατανόηση. Με ανθρωπιά".
Γιάμαλη: «Ας μην είμαστε τόσο εύκολοι στο να καταδικάσουμε»
Από την πλευρά της η δημοσιογράφος Νατάσα Γιάμαλη κάλεσε τους ανθρώπους να μην δικάζουν «ελαφρά τη καρδία», σημειώνοντας:
"Μια νεαρή συναδέλφισσα ρεπόρτερ έγινε βάιραλ γιατί στην ανταπόκριση από το πεδίο της πυρκαγιάς γελούσε νευρικά.
Το πιο απλό, το πιο εύκολο είναι να δικάσουμε ελαφρά τη καρδία τη νεαρή ρεπόρτερ για την «ελαφρότητα» της κατά την κάλυψη ενός τόσο σοβαρού θέματος.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, μπορεί στην ένταση της στιγμής και στον εκνευρισμό να συνέβη σε σημείο μη ορατό σε εμάς τους τηλεθεατές κάτι που της προκάλεσε αυτή τη νευρική αντίδραση που δεν μπορούσε να περιορίσει εκείνη την ώρα.
Οι ρεπόρτερ που καλύπτουν τις πυρκαγιές τέτοιες μέρες – ιδίως οι πιο άπειροι- είναι εξαντλημένοι και πιεσμένοι, καλουνται να διαχειριστούν και τον τηλεοπτικό αέρα, και μια ακραία κι επικίνδυνη κατάσταση, και τον/την οπερατέρ που πρέπει να κατευθύνουν και βέβαια το κοντρόλ με το οποίο συνομιλούν και παίρνουν οδηγίες.
Ας μην είμαστε τόσο εύκολοι/ εύκολες στο να καταδικάσουμε την άστοχη αντίδραση της συναδέλφισσας. Όλοι και όλες πρέπει να έχουμε δικαίωμα και στο λάθος".
Στο πλευρό της Μαρίας Σιαμπάνου στάθηκαν από νωρίς με δημόσιες τοποθετήσεις τους αρκετοί δημοσιογράφοι, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες του ρεπορτάζ και την ανάγκη να υπάρχει ενσυναίσθηση και όχι κριτική του πληκτρολογίου
Ένας άνθρωπος δεν γελάει πάντα επειδή διασκεδάζει. Καμιά φορά γελάει επειδή πονάει. Επειδή φοβάται. Επειδή ο εγκέφαλος αδυνατεί να διαχειριστεί το μέγεθος μιας τραγωδίας.
Το ακούσιο γέλιο μπροστά στον θάνατο, στο πένθος ή σε μια οδυνηρή είδηση δεν είναι ούτε ασέβεια ούτε έλλειψη ενσυναίσθησης.
Είναι ένας παράδοξος, βαθιά ανθρώπινος μηχανισμός άμυνας απέναντι στο αδιανόητο.
Όπως άλλοι μένουν απολύτως ανέκφραστοι ή δεν μπορούν να κλάψουν, έτσι και κάποιοι γελούν χωρίς να το θέλουν. Σε κηδείες πχ.
Η ψυχή μας, όταν δοκιμάζεται στα άκρα, δεν ακολουθεί πάντα τους κανόνες που θεωρούνται πολιτικώς ορθοί. Πόσο μάλλον ένα νέο κορίτσι.
Να έχουμε καλοσύνη στην καρδιά μας. Και κατανόηση. Με ανθρωπιά".
Γιάμαλη: «Ας μην είμαστε τόσο εύκολοι στο να καταδικάσουμε»
Από την πλευρά της η δημοσιογράφος Νατάσα Γιάμαλη κάλεσε τους ανθρώπους να μην δικάζουν «ελαφρά τη καρδία», σημειώνοντας:
"Μια νεαρή συναδέλφισσα ρεπόρτερ έγινε βάιραλ γιατί στην ανταπόκριση από το πεδίο της πυρκαγιάς γελούσε νευρικά.
Το πιο απλό, το πιο εύκολο είναι να δικάσουμε ελαφρά τη καρδία τη νεαρή ρεπόρτερ για την «ελαφρότητα» της κατά την κάλυψη ενός τόσο σοβαρού θέματος.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, μπορεί στην ένταση της στιγμής και στον εκνευρισμό να συνέβη σε σημείο μη ορατό σε εμάς τους τηλεθεατές κάτι που της προκάλεσε αυτή τη νευρική αντίδραση που δεν μπορούσε να περιορίσει εκείνη την ώρα.
Οι ρεπόρτερ που καλύπτουν τις πυρκαγιές τέτοιες μέρες – ιδίως οι πιο άπειροι- είναι εξαντλημένοι και πιεσμένοι, καλουνται να διαχειριστούν και τον τηλεοπτικό αέρα, και μια ακραία κι επικίνδυνη κατάσταση, και τον/την οπερατέρ που πρέπει να κατευθύνουν και βέβαια το κοντρόλ με το οποίο συνομιλούν και παίρνουν οδηγίες.
Ας μην είμαστε τόσο εύκολοι/ εύκολες στο να καταδικάσουμε την άστοχη αντίδραση της συναδέλφισσας. Όλοι και όλες πρέπει να έχουμε δικαίωμα και στο λάθος".
Στο πλευρό της Μαρίας Σιαμπάνου στάθηκαν από νωρίς με δημόσιες τοποθετήσεις τους αρκετοί δημοσιογράφοι, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες του ρεπορτάζ και την ανάγκη να υπάρχει ενσυναίσθηση και όχι κριτική του πληκτρολογίου