Οι θρησκευτικές παραδόσεις ανά τον κόσμο είναι σπαρμένες με θαύματα. Νεκροί που επιστρέφουν από τους αιώνιους λειμώνες. Παράλυτοι σηκώνονται και περπατούν. Τυφλοί που βλέπουν. Λεπροί παίρνουν την όψη τους πίσω. Βαριά άρρωστοι που βρίσκουν την ίαση.
Ομως κανένας, θεός ή Αγιος, δεν έχει δώσει μαλλιά σε φαλακρό. Το θαύμα που θα έριχνε στα γόνατα ακόμα και τους άπιστους. Γιατί υπάρχουν και οι κακεντρεχείς που λένε ότι ο αόμματος είχε την όραση του και ο παράλυτος έπαιζε μπάλα δυο μέρες πριν το θαύμα.
Αλλά ποιος θα τολμούσε να θέσει το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων, αν έβλεπε ένα φαλακρό κρανίο να καλύπτεται, μέσα σε μία στιγμή, από δασύτριχη στρώση; Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα έμενε χώρος για τις γιαγιάδες στην Τήνο. Κάτω από τον ήλιο του Δεκαπενταύγουστου θα ήταν μία ατελείωτη σειρά από άνδρες που περιμένουν καρτερικά, αλείφοντας με αντηλιακό τη φαλάκρα τους.
Οχι, κάνω λάθος. Ελάχιστοι θα πήγαιναν. Οι φαλακροί έχουν και μία αξιοπρέπεια. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που στη θρησκευτική παράδοση δεν αναφέρεται το θαύμα της καράφλας. Κανένας φαλακρός δεν σπάραξε, δεν ικέτευσε, ζητώντας πίσω τα μαλλιά που έχασε. Γιατί η τριχόπτωση είναι ο τρόπος με τον οποίο η ζωή σου διδάσκει την έννοια του εφήμερου και τη ματαιοδοξία του καθρέφτη.
Πριν από λίγες μέρες ο Αδωνις Γεωργιάδης, σε μία αυθόρμητη εξομολόγηση, χαρακτήρισε, εμμέσως πλην σαφώς, κακομοίρηδες όλους εμάς του Τάγματος των Φαλακρών. Μίλησε για την εμφύτευση μαλλιών στην οποία υποβλήθηκε. Και αναρωτήθηκε για ποιο λόγο να νιώθεις κακομοίρης όταν μπορείς να βελτιώσεις την εμφάνιση σου.
Μεταξύ μας, όσο και αν με ενόχλησε, δεν μπορώ να τον αδικήσω. Αν η τριχόπτωση σε κάνει να αισθάνεσαι κακομοίρης, καλά κάνεις και το αντιμετωπίζεις. Είσαι και δημόσιο πρόσωπο, παίρνεις κρίσιμες αποφάσεις, δεν θέλουμε να αποκτήσεις ναρκισσιστικό τραύμα.
Ομως από την άλλη, αν δεν σταθείς αντρίκια μπροστά στον καθρέφτη βλέποντας το μέτωπο να μεγαλώνει, έχεις χάσει κάτι από την πραγματική γεύση της ζωής.
Και ξέρεις κάτι; Ακόμα και αν αποκτήσεις αφάνα, κάπου στο βάθος του μυαλού σου υπάρχει ένας άνθρωπος που θυμάται ακριβώς πότε άρχισε να χάνει τα μαλλιά του. Και αν κοιτάξεις πιο βαθιά, θα βρεις μια απώλεια που ποτέ δεν συμφιλιώθηκες πραγματικά μαζί της.
Κώστας Γιαννακίδης / Τα Νέα