Ο Γιώργος Λακόπουλος γράφει σε πρώτο πρόσωπο, στο "Ανοιχτό Παράθυρο", για τον Αλέξη Τσίπρα παρακινούμενος όπως λέει από δύο παράγοντες: Ο πρώτος είναι το υβρεολόγιο εναντίον του στο Διαδίκτυο και ο δεύτερος λόγος είναι το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη στο “Documento”, προκειμένου να απαντήσει σε όσους απορούν «τι έχει με τον Τσίπρα» και γιατί ανατράπηκε η προγενέστερη σχέση τους.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το κείμενο του Γ. Λακόπουλου στο Ανοιχτό Παράθυρο:
Δεν μετέφερα ποτέ ό,τι είπαμε κατά καιρούς μεταξύ μας για πρόσωπα και πράγματα. Απλώς η κριτική μου, πριν περάσει στην αρθρογραφία μου, είχε διατυπωθεί στον ίδιο, σε συνδυασμό με τις προτάσεις μου.
Ο Τσίπρας δεν ήταν προσωπικός φίλος μου. Είμαι αλλωστε πολύ μεγαλύτερος για να έχουμε κοινά βιώματα. Όταν γεννήθηκε, ήμουν ήδη γραμματέας της τοπικής Νεολαίας συγκεκριμένου κόμματος.
Απλώς υπήρχε άμεση επικοινωνία και ευχέρεια για συζήτηση οποιουδήποτε θέματος. Με ειλικρίνεια από τη πλευρά του, του έλεγα καθαρά τη γνώμη μου και αντέκρουα τη δική του όταν διαφωνούσα. Και είχα την εντύπωση ότι και ο ίδιος μιλάει με ειλικρίνεια στο βαθμό που μπορεί να το κάνει ένας πολιτικός.
Με την ίδια ειλικρίνεια συζητούσα με τον μόνο προσωπικό συνεργάτη του -παλαίμαχο και οξυδερκή δημοσιογράφο- με τον οποίο είχε τακτική επικοινωνία, δίκην μεσολαβητή- και οφείλω να δηλώσω ότι ήταν “ανοιχτός” για όσο διάστημα τα λέγαμε. Μέχρι που όπως τραγουδούσε η Πρωτοψάλτη: “Και μετά η σιωπή και μετά το τέλος… και κανείς, κανενός…” [...]
- ολόκληρο το κείμενο του Γιώργου Λακόπουλου στο "Ανοιχτό Παράθυρο" ΕΔΩ