.jpg)
Στα κόμματα που τα μέλη των ηγετικών ομάδων τους δεν συμφωνούν σε θέματα ήσσονος σημασίας οι διαφορές λύνονται εντός των τειχών με την πλειοψηφία να προχωρά και τη μειοψηφία να πειθαρχεί. Σπανίως έχουμε συγκρούσεις, διαγραφές και διασπάσεις. Μετράει πάνω απ’ όλα η ενότητα του κόμματος. Οταν όμως σε αυτό το επίπεδο έχουμε διαφωνίες επί της στρατηγικής και της φυσιογνωμίας του κόμματος και όλες οι μεσολαβητικές προσπάθειες για ειρήνευση ή συνθηκολόγηση έχουν αποτύχει και η συνύπαρξη δεν μπορεί να είναι ούτε μαχητική, τότε τη λύση τη δίνουν τα όργανα του κόμματος. Εκεί θα αναμετρηθούν οι φορείς των διαφορετικών απόψεων.
Οι ηττημένοι έχουν τρεις δρόμους: είτε υποχωρούν και συμβιβάζονται χωρίς να αποχωρήσουν από τα ηγετικά πόστα τους, εφόσον βεβαίως οι νικητές αποδεχτούν αυτήν την κατάσταση, είτε παραιτούνται από τις θέσεις τους και συνεχίζουν τη δράση τους στο κόμμα με στόχο να γίνουν κάποια στιγμή πλειοψηφία, είτε απομακρύνονται αυτοθέλητα ή με διοικητικά μέτρα. Το σύνηθες; Συχνά οι διασπάσεις. Το είδαμε αυτό να συμβαίνει και στο ΚΚΕ παλιότερα και στον ΣΥΡΙΖΑ σχετικά πρόσφατα, αλλά και στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στη Νέα Αριστερά, το κόμμα που δημιουργήθηκε από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την εισβολή Κασσελάκη, υπήρχε ένα παράδοξο φαινόμενο. Ο πρόεδρός του Αλέξης Χαρίτσης, εκλεγμένος από το συνέδριο, και ο γραμματέας του Γαβριήλ Σακελλαρίδης, εκλεγμένος από την Κεντρική Επιτροπή, ήταν σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος στο θέμα των πολιτικών συμμαχιών. Αυτό έγινε φανερό σχεδόν από τα πρώτα βήματα του κόμματος, δεν το έκρυβαν οι δύο παράγοντες και υπήρχαν και στα όργανα και στη βάση οι ομάδες που τους υποστήριζαν. Οι αποφάσεις των οργάνων ήταν νερόβραστες, με δημιουργική ασάφεια, αντικειμενικά γιατί έπρεπε να κατασκευαστεί μια γραμμή ευρύχωρη ώστε να ικανοποιεί τους πάντες, ωστόσο αυτό το κλίμα πέρασε και στους πολίτες και αποτυπώθηκε στις μετρήσεις όπου οι επιδόσεις της Νέας Αριστεράς ήταν απογοητευτικές. Η είσοδος στη Βουλή, άπιαστο όνειρο.
Εγιναν κάποιες προσπάθειες συμφιλίωσης, η αντιπαράθεση ήταν σε πολιτισμένο επίπεδο, δεν είχαμε τα γνωστά συντροφικά μαχαιρώματα (ο όρος ανήκει στη Βάσω Παπανδρέου), αλλά η απαισιοδοξία για το μέλλον του κόμματος ήταν διάχυτη. Θα έχουμε εκτόνωση με την απόφαση του Αλέξη Χαρίτση να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου; Οχι. Με τις απόψεις του κ. Χαρίτση συμφωνούν αρκετά μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ένα μέρος της Κεντρικής Επιτροπής και ένα υπολογίσιμο κομμάτι της βάσης του κόμματος. Πώς θα αντιδράσουν; Τον τόνο θα δώσει ο κ. Χαρίτσης. Προς το παρόν και αυτός και οι ομοϊδεάτες του δεν προτίθενται να πάνε σε μετωπική σύγκρουση. Αύριο όμως; Μετά την πρωτοβουλία Τσίπρα, που σύμφωνα με πληροφορίες θα ανακοινωθεί μετά το Πάσχα, τι θα κάνουν;
Τάσος Παππάς
Eφημερίδα των Συντακτών
