Καταγγέλλει τα «κόμματα του συστήματος» ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην τελευταία συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Επαναλαμβάνει την άποψη ότι μοιράζονται την ευθύνη, ιδιαίτερα όσα κυβέρνησαν τη χώρα, για τα σημερινά αδιέξοδα, την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, την εξάρτηση, την ακρίβεια. Λίγο πολύ για τα πάντα. Εχουν ακόμα και την ευθύνη γιατί με τις πολιτικές τους έφεραν στην εξουσία τη Ν.Δ. Δεν λείπει, ως συνήθως θα λέγαμε, και η ονομαστική πιτσιλιά στον Τσίπρα, στον οποίο αποδίδει ότι πρόσφατα καμάρωνε πως έχει συμβάλει να μειωθεί ο αντιαμερικανισμός. Γενικό συμπέρασμά του: όλα τα λεγόμενα προοδευτικά κόμματα υπηρετούν τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης.
Γνωστός, επαναλαμβανόμενος, έως βαρετός αυτός ο λόγος. Γνωστός, έως και βαρετός, και ο αντίλογος. Οτι δηλαδή η διάχυση των ευθυνών λειτουργεί για τον ένοχο ως ελαφρυντικό ή και ως απαλλαγή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης επικαλείται «διαχρονικές»» ευθύνες για όλα, με ιδιαίτερη προτίμηση στις ευθύνες της Αριστεράς. Εκείνο που, αν και επίσης πάγια θέση της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ, αξίζει ίσως να κερδίσει λίγο μεγαλύτερη προσοχή είναι το «διά ταύτα» που προτείνει. Η διέξοδος. Το πώς δηλαδή είναι δυνατό σήμερα, σε συνθήκες που ούτε το ίδιο χαρακτηρίζει επαναστατικές, να απαλλαγεί η κοινωνία και η Ελλάδα από το καθεστώς της Δεξιάς. Να κερδίσει μια ανάσα έστω εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας.
Τι λέει γι’ αυτό ο Δημήτρης Κουτσούμπας; «Η πρόοδος βρίσκεται στην αντίπερα όχθη της πολιτικής του Μητσοτάκη και όλων αυτών. Βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που ξεκινά από την εκμετάλλευση στον χώρο δουλειάς και φτάνει μέχρι τα πολεμικά σφαγεία, στον αγώνα για την κατάκτηση της πραγματικής εργατικής-λαϊκής εξουσίας. Μόνο με μια τέτοια "πυξίδα" μπορεί να νικήσει ο λαός και τέτοια πολιτική πρόταση διαθέτει μόνο το ΚΚΕ». Η καπιταλιστική βαρβαρότητα… όλων αυτών… η πραγματική εργατική-λαϊκή εξουσία… Μόνο το ΚΚΕ. Και η πυξίδα! Αν αυτά αποτελούν απάντηση όχι μόνο για το «τι», αλλά και για το «πώς», τότε σηκώνουν τα χέρια και η πολιτική και η λογική.
Παλιός δάσκαλος της κομμουνιστικής τακτικής έχει πάντως γράψει: «Είναι ανοησία να φτιάξεις μια συνταγή ή έναν γενικό κανόνα - κανένας συμβιβασμός… Πρέπει να έχεις τα μάτια σου τέσσερα για να μπορείς να προσανατολίζεσαι σε κάθε χωριστή περίπτωση… Να κάνεις πόλεμο για την ανατροπή της αστικής τάξης και να παραιτείσαι προκαταβολικά από τους ελιγμούς, από την εκμετάλλευση της αντίθεσης συμφερόντων, έστω και προσωρινής, από τις συμφωνίες και τους συμβιβασμούς με τους ενδεχόμενους -έστω και προσωρινούς, ασταθείς, ταλαντευόμενους- συμμάχους, δεν είναι πράγμα σε αφάνταστο βαθμό γελοίο;»
Θανάσης Καρτερός
Eφημερίδα των Συντακτών