Στο τέλος του 2026, πολλοί από εκείνους που άνοιξαν sites, παρα-sites, μίνι portals, δήθεν media brands και ψηφιακά περίπτερα με Wi-Fi, θα ανακαλύψουν ότι το ίντερνετ δεν είναι χωράφι να το περιφράξεις και να περιμένεις να φυτρώσουν διαφημιστικά ευρώ.
Τα τελευταία χρόνια στήθηκαν δεκάδες «δημοσιογραφικά μαγαζιά» με τη μεγάλη αυταπάτη ότι θα μαζεύουν καλάθια κοινού από παντού: λίγη πολιτική, λίγο lifestyle, λίγο τηλεόραση, λίγο αντιγραφή, λίγο clickbait, λίγο «αποκλειστικό» που το έχουν γράψει ήδη άλλοι επτά. Μόνο που τα καλάθια έμειναν άδεια και το κοινό στα αζήτητα δεν έγινε ποτέ περιουσιακό στοιχείο.
Και τώρα έρχεται η τεχνητή νοημοσύνη να κάνει το πιο προσβλητικό απ’ όλα: Να νικήσει τη φυσική τους νοημοσύνη. Όχι επειδή είναι παντοδύναμη, αλλά επειδή απέναντί της βρίσκει επιχειρηματικά σχέδια γραμμένα στο γόνατο, περιεχόμενο χωρίς ταυτότητα και sites που νόμιζαν ότι η αναπαραγωγή είναι στρατηγική.
Η λαιμητόμος δεν θα είναι ιδεολογική. Θα είναι λογιστική. Πόσα μπαίνουν, πόσα βγαίνουν, πόσα χρωστάμε και ποιος πληρώνει τον server, τον συντάκτη, το ενοίκιο και κυρίως τον λογιστή.
Γιατί πολλά από αυτά τα μαγαζιά δεν θα καταφέρουν απλώς να γίνουν κερδοφόρα. Δεν θα μπορούν ούτε να πληρώσουν εκείνον που θα τους εξηγεί επισήμως πόσο μέσα έχουν μπει.
Έρχεται, λοιπόν, λάλαπα. Και αυτή τη φορά δεν θα φταίνε ούτε οι αλγόριθμοι, ούτε η αγορά, ούτε οι κακές συγκυρίες. Θα φταίει ότι κάποιοι μπέρδεψαν το site με μπίζνα, το copy paste με δημοσιογραφία και το θράσος με επιχειρηματικό μοντέλο.
Στο τέλος του 2026, τα φώτα σε πολλά ψηφιακά «μαγαζιά» θα σβήσουν. Το μόνο που θα μείνει ανοιχτό θα είναι το excel με τις ζημιές.
Σόνια Χαϊμαντά / mononews
