[...] Τώρα τα πράγματα είναι ζόρικα στην «Εφ.Συν.» και οι ανάσες ελευθερίας λιγοστεύουν. Κι όμως, κάποιοι συνάδελφοι που μοιράστηκαν κι έζησαν μαζί μας το όνειρο του συλλογικού συνεχίζουν να δουλεύουν ακούραστα κι ας περιτριγυρίζονται από καλοθελητές, χωμένους μέσα σε φακέλους και ετικέτες, που είτε ψάχνουν είτε κατασκευάζουν. Κι εμείς είμαστε δίπλα τους, και δίπλα σε όσους απολύονται κρατώντας τις αξίες τους, χωρίς να χοροπηδάνε χαριτωμένα από τη μια άποψη στην άλλη, χωρίς να αλλάζουν παντός καιρού πουκάμισα, κρύβοντας την ιδιοτέλειά τους, χωρίς να κάνουν δημόσιες σχέσεις εκεί που έφτυναν. Υπόψη, δεν φταίει για όλα το κάθε αφεντικό, φταίνε και οι παρατρεχάμενοι που συχνά σε κάθε τομέα εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέα.
Η ιστορία του σπουδαίου πειράματος της «Εφ.Συν.» θα γραφτεί ίσως διαφορετικά, ξανά και ξανά, ακόμα κι από μας τους ίδιους. Το σίγουρο όμως είναι ότι εμείς που την πιστέψαμε, την απολαύσαμε περισσότερο από όλους τους άλλους. Κι αυτό το κρατάμε!
- απόσπασμα από κείμενο της Αντας Ψαρρά στο x-efimerida.gr με τίτλο «Εφημερίδα των Συντακτών: 2012-2026 / Τα όρια ενός αγιοβασιλιάτικου δώρου». Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ