...αλλά το ευρωπαϊκό βραβείο της κυριακάτικης «Καθημερινής» έχει το όνομά τους
Η κριτική επιτροπή, που αποτελείται από έμπειρους δημοσιογράφους, designers και ακαδημαϊκούς από τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Ελβετία και τη Δανία, και επέλεξε την «Καθημερινή» για την «κομψή και ισορροπημένη σελιδοποίηση, την προσοχή στη λεπτομέρεια, την εξαιρετική οπτική ιεράρχηση που χωρίς να γίνεται επιβλητική, υπηρετεί άριστα τον σκοπό της».
Οι κριτές, στην ετυμηγορία τους, επισημαίνουν ότι η τυπογραφία της κυριακάτικης «Καθημερινής» «διαθέτει σαφή ιεράρχηση» και «όλα της τα στοιχεία είναι άριστα ενσωματωμένα στη συνολική τυπογραφική αντίληψη. Η ομάδα σχεδιασμού έχει κατακτήσει την επεξεργασία εικόνας και τη εικονογραφική σύνθεση. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά επαγγελματικό, κλασικό και ταυτόχρονα σύγχρονο».
- «Είναι δύσκολο να ανανεώσεις την εικόνα μιας εφημερίδας 107 ετών, χωρίς να αλλοιώσεις την ταυτότητά της. Αυτή την ισορροπία προσπαθούμε να κρατάμε σε κάθε φύλλο», σχολίασε μετά τη βράβευση ο Διευθυντής Σύνταξης της Κυριακάτικης Καθημερινής Μιχάλης Τσιντσίνης. «Η αναγνώριση από τους Ευρωπαίους συναδέλφους μας, που ασχολούνται με την “αρχιτεκτονική” του χαρτιού, είναι για όλους μας στην “Κ” -δημοσιογράφους, σχεδιαστές και φωτογράφους- μεγάλη ενθάρρυνση».
- «Είμαστε πολύ χαρούμενοι που άνθρωποι της δουλειάς μας, οι οποίοι εκπροσωπούν διαφορετικές δημοσιογραφικές και αισθητικές σχολές, ξεχώρισαν τη δική μας προσπάθεια. Είναι μια προσπάθεια διαρκής, που δεν σταματάει εδώ», είπε ο Art Director της «Καθημερινής της Κυριακής» Γιώργος Μίκροβας.
Ο διαγωνισμός, που διοργανώνεται από τον σχεδιαστή εφημερίδων Norbert Küpper, έχει ως στόχο να αναδείξει τις τάσεις στη σύλληψη και τον σχεδιασμό των εντύπων. Στο παρελθόν έχουν βραβευτεί ιστορικές εφημερίδες της γηραιάς ηπείρου, ανάμεσά τους οι γερμανικές Die Welt και Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο βρετανικός The Guardian, η ιταλική Corriere della Sera.
Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί στις 17 και 18 Ιουνίου στη Βιέννη.
Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί στις 17 και 18 Ιουνίου στη Βιέννη.
Ενα ευρωπαϊκό βραβείο για την οικογένεια της κυριακάτικης «Κ»
Σε ένα σχετικό με το βραβείο σημείωμα στην εφημερίδα, αναφέρεται μεταξύ άλλων:
[...]Το βραβείο αυτό πηγαίνει συνήθως σε έντυπα που έχουν προσφάτως ολοκληρώσει ένα project ανασχεδιασμού. Στην «Κ» δεν κάναμε «redesign». Δεν σκεφτήκαμε καν μια τέτοια καμπάνια. Δουλέψαμε και δουλεύουμε με την ίδια τυπογραφία. Τα ίδια συστατικά. Τις ίδιες αρχές. Προσπαθούσαμε όμως από Κυριακή σε Κυριακή να φρεσκάρουμε το φύλλο στις αρχιτεκτονικές του λεπτομέρειες που μένουν –και πρέπει να μένουν– πάντα ανεπαίσθητες για τον αναγνώστη.
Η αναγνώριση των συναδέλφων μας του European Newspaper Award μάς δίνει χαρά και κουράγιο, γιατί προέρχεται από επαγγελματίες που ματαιοπονούν υπηρετώντας την ίδια απειλούμενη «χειροτεχνία», συναρμολογώντας με πολλή φροντίδα ένα μικρό σύμπαν από χαρτί, με την επίγνωση ότι είναι θνησιγενές – ότι προορίζεται να πεταχτεί στο τέλος της γενέθλιας ημέρας του.
Ολοι μας –ρεπόρτερ, φωτορεπόρτερ, αρθρογράφοι, εικονογράφοι, αρχισυντάκτες– απολαμβάνουμε ήδη αναγνώριση. Βλέπει ο καθένας τυπωμένο το όνομά του στον καρπό των κόπων του. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δουλεύουν χωρίς καν αυτή την ανταμοιβή. Ο art director Γιώργος Μίκροβας και η photo editor Ιωάννα Χρονοπούλου δεν έχουν «υπογράψει» ποτέ τη δουλειά τους.
Αυτό το βραβείο πρέπει να έχει και τα ονόματά τους. Ανήκει στην Ιωάννα, που στρατολογεί φωτογραφικό και εικαστικό ταλέντο, ωθώντας μας διαρκώς σε μεγαλύτερη αισθητική τόλμη. (Κάποιες φορές για να μην την αποθαρρύνουμε, παρουσιάζαμε την αυτολογοκρισία μας, ως άνωθεν απόρριψη, λέγοντάς της ότι το πιο θρασύ πρωτοσέλιδο “δεν πέρασε”. Αλλά αυτό να μείνει μεταξύ μας).
Ανήκει στον Γιώργο που –κυριολεκτικά– δεν μπορεί να κοιμηθεί, μέχρι να βρει μια σχεδιαστική λύση που να τον ικανοποιεί. «Γιώργο, άσ’ το! Δεν μας βγαίνει. Ασ’ το έτσι! Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ασχοληθούμε άλλο». «Δώσ’ μου λίγο χρόνο. Λίγο χρόνο και θα το βρω». Δύο ώρες αργότερα, μεσάνυχτα πια: «Τι είπαμε, ρε Γιώργο; Δεν είπαμε να μην ασχοληθείς άλλο μ’ αυτό;». «Τώρα, το ‘χω στρώσει. Το ‘χω! Θα σου το στείλω στο μέιλ να το δεις»[...].
[...]Το βραβείο αυτό πηγαίνει συνήθως σε έντυπα που έχουν προσφάτως ολοκληρώσει ένα project ανασχεδιασμού. Στην «Κ» δεν κάναμε «redesign». Δεν σκεφτήκαμε καν μια τέτοια καμπάνια. Δουλέψαμε και δουλεύουμε με την ίδια τυπογραφία. Τα ίδια συστατικά. Τις ίδιες αρχές. Προσπαθούσαμε όμως από Κυριακή σε Κυριακή να φρεσκάρουμε το φύλλο στις αρχιτεκτονικές του λεπτομέρειες που μένουν –και πρέπει να μένουν– πάντα ανεπαίσθητες για τον αναγνώστη.
Η αναγνώριση των συναδέλφων μας του European Newspaper Award μάς δίνει χαρά και κουράγιο, γιατί προέρχεται από επαγγελματίες που ματαιοπονούν υπηρετώντας την ίδια απειλούμενη «χειροτεχνία», συναρμολογώντας με πολλή φροντίδα ένα μικρό σύμπαν από χαρτί, με την επίγνωση ότι είναι θνησιγενές – ότι προορίζεται να πεταχτεί στο τέλος της γενέθλιας ημέρας του.
Ολοι μας –ρεπόρτερ, φωτορεπόρτερ, αρθρογράφοι, εικονογράφοι, αρχισυντάκτες– απολαμβάνουμε ήδη αναγνώριση. Βλέπει ο καθένας τυπωμένο το όνομά του στον καρπό των κόπων του. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δουλεύουν χωρίς καν αυτή την ανταμοιβή. Ο art director Γιώργος Μίκροβας και η photo editor Ιωάννα Χρονοπούλου δεν έχουν «υπογράψει» ποτέ τη δουλειά τους.
Αυτό το βραβείο πρέπει να έχει και τα ονόματά τους. Ανήκει στην Ιωάννα, που στρατολογεί φωτογραφικό και εικαστικό ταλέντο, ωθώντας μας διαρκώς σε μεγαλύτερη αισθητική τόλμη. (Κάποιες φορές για να μην την αποθαρρύνουμε, παρουσιάζαμε την αυτολογοκρισία μας, ως άνωθεν απόρριψη, λέγοντάς της ότι το πιο θρασύ πρωτοσέλιδο “δεν πέρασε”. Αλλά αυτό να μείνει μεταξύ μας).
Ανήκει στον Γιώργο που –κυριολεκτικά– δεν μπορεί να κοιμηθεί, μέχρι να βρει μια σχεδιαστική λύση που να τον ικανοποιεί. «Γιώργο, άσ’ το! Δεν μας βγαίνει. Ασ’ το έτσι! Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ασχοληθούμε άλλο». «Δώσ’ μου λίγο χρόνο. Λίγο χρόνο και θα το βρω». Δύο ώρες αργότερα, μεσάνυχτα πια: «Τι είπαμε, ρε Γιώργο; Δεν είπαμε να μην ασχοληθείς άλλο μ’ αυτό;». «Τώρα, το ‘χω στρώσει. Το ‘χω! Θα σου το στείλω στο μέιλ να το δεις»[...].