Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2020

31.12.2020

Άφησα τη φαντασία μου να γευτεί το παρόν, κλυδωνίζοντας τις αισθήσεις μου από την αστάθεια των βημάτων μου.
Πρόσφερα στον εαυτό μου «ουράνιες τροφές» όταν λευτερώθηκα από τις τελετές του χρόνου και τους θορυβώδεις διάκονούς του.
Ποιο μέλλον, του λοιπού, θα μου προκαλούσε δέος. Και νοσταλγία, ποιο παρελθόν;..Νιώθοντας απογοήτευση από τα πρόσωπα, δεν θέλησα να παρεκκλίνω από τη λογοτεχνία. Τέτοιας υφής ήταν έκτοτε η ευτυχία.
Το χιόνι που σκέπαζε τον Παράδεισο είναι ακόμη στρωμένο στις σελίδες των βιβλίων μου.
Γιώργος Βέλτσος / ΕφΣυν